توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    امکان دیدن ابرهای ضخیم در کدام فصل بیشتر است

    1 بازدید

    امکان دیدن ابرهای ضخیم در کدام فصل بیشتر است را از سایت اسک 98 دریافت کنید.

    ابرها وبارندگی

    تذکر:  

    موارد گرد آوری شده در زیر بنا بر علایق نگارنده وآشنایی بیشتر در این زمینه به جهت توجه وکاربری وآموزش وفراگیری در نظر گرفته شده است – در اینجا از مولفان منابع زیر تشکر و قدردانی می شود.  

    ابرها وبارندگی :  

    همانطور که می دانیم چرخه آب در طبیعت از بخش های مختلفی تشکیل یافته است که ماحصل آن این است که آب مرتبا بین بخشهای مختلف کره زمین واتمسفر آن در حال جریان می باشد. یکی از فرایند های اساسی آن در این چرخه وجود دارد ،فرایند تبدیل بخارآب به صورت مایع و ریزش آن به سطح زمین است که تامین کننده آب برای سطح می باشد. برای اینکه فرایند بارندگی اتفاق بیفتد، لازم است که بخار آب موجود در جو متراکم شده وتبدیل به مایع گردد. برای اینکه فرایند تراکم روی دهد بایستی یکی از دو حالت زیر پیش آید:

    1-    افزایش رطوبت هوا تا آن حدی که اشباع شده وباعث شود که رطوبت اضافی متراکم گردد.  

    2-    کاهش دمای هوا که این پدیده نیز باعث می شود بسته هوا به صورت اشباع در آید.   

    ماحصل تراکم بخار آب، تشکیل ابرها ومه است .از آنجایی که ابر ومه باهم تفاوت دارند،ابتداعا هریک از اینها را توضیح داده وسپس به تشریح بارندگی وانواع آن خواهیم پرداخت. 

    مه (fog)... ماحصل فرایند تراکم،تشکیل مه وابر می باشد.تفاوت مه وابر در ارتفاعاتی است که اینها تشکیل می شوند. اگر فرایند تراکم در مجاورت سطح زمین صورت گیرد در این صورت مه تشکیل می گردد،اما اگر در ارتفاعات بالاتر تراکم صورت گیرد ،ابرتشکیل خواهد شد. مه عموما دراثرسرد شدن هوای مجاورت سطح ویا اشباع هوای مجاورت سطح تشکیل می گردد.بسته به شرایطی که در تشکیل مه ممکن است وجود داشته باشد آنرا به گروههای زیر تقسیم می نمایند :  

    -         مه تابشی Radiation fog   

    -         مه فرا رفتی Advection fog   

    -         مه جبهه ای Frontal fog   

    -         مه فراشیبی Upslope fog 

    ... مه فراشیبی ، این نوع مه هنگامی تشکیل می گردد که هوای مرطوب از روی یک سطح شیب دار صعود نماید . در اثر این صعود دمای هوا به تدریج کاهش یافته تا اینکه به دمای نقطه شبنم می رسد ودر این موقع مه تشکیل می شود... 

    ابرها:  

    ... آب دریکی از سه شکل مایع،جامد و گازی شکل درطبیعت یافت می شود که بخار آب فرم گازی شکل آب می باشد که از طریق فرایند تبخیر ازسطح آزاد آبها، سطح خاک وتعرق از سطوح گیاهی وارد اتمسفر می شود.میزان بخار آب موجود در اتمسفربالغ بر هزاران تن می باشد که به صورت نامرئی هستند.ابرها حالت مرئی بخار آب موجود در اتمسفر می باشند که ازقطرکهای کوچک آب تشکیل یافته اند. هر کدام ازاین قطرکها شامل هزاران ملکول بخار آب است.هرقطعه ابر از میلیاردها قطرک کوچک تشکیل یافته است. ...بطورکلی 10 گروه ابر وجود داردکه به صورت زیر هستند: سیروس(...)- سیروکومولوس(...)- سیرواستراتوس(...)-  آلتواستراتوس(...)- آلتوکومولوس(...)- استراتوکومولوس(...)- کومولوس(...)- استراتوس(...)- نیمبواستراتوس(...)- کومولونیمبوس(...). 

    (در اینجا گرد آورنده به چند مورد از ابرهای پرباران وبوجود آورنده رعد و برق و تندر اشاره می کند )   

    ...ابرآلتو استراتوس(As).این ابر در واقع استراتوسی است که در ارتفاعات بالا تشکیل شده است وعموما به صورت لایه ای سفید یا خاکستری رنگ ،آسمان را می پوشاند.از آنجایی که این ابر دارای ضخامت کمی است ،خورشید وماه را می توان از پشت آن،مشاهده نمود. این ابر جزئ ابرهایی است که می تواند بارندگی تولید نماید... ابر آلتوکومولوس(Ac). کومولوسی که در ارتفاع بالا تشکیل یافته باشد را آلتوکومولوس می نامند که به صورت تکه ها یا ورقه های منفرد ویا گروهی در آسمان دیده می شود. از آنجایی که ضخامت این ابر نسبتا زیاد است، بر روی سطح زیرین خود سایه ایجاد می کند،آلتوکومولوس ها معمولا به شکل عدسکهایی به رنگ سفید یا خاکستری رنگ در آسمان دیده می شوند.حضور اینها نشانگر هوای بد توام با رعدو برق است. ... ابرنیمبواستراتوس(Ns). نیمبو استراتوس ها به صورت لایه ای ضخیم ومتراکم هستند که فاقد شکل مشخصی می باشند.اینها به رنگ خاکستری تیره در آسمان دیده می شوند ومی توانند منشاء ایجاد بارشهای مناسبی باشند...ابر کومولونیمبوسcb)این ابر ضخیم ترین نوع ابرها به شمار می رود که ارتفاع آن به طور متوسط 6کیلومتر است وبه رنگ خاکستری کاملا تیره،دیده می شود.قسمت بالایی این ابر به علت وجود بادهای شدید در ارتفاعات بالا،پهن شده و شکل سندان به خود می گیرد.کومولونیمبوسها عمدتا با رعدوبرق ورگبار همراه هستند... 

    بارندگی: 

    پس از اینکه بخار آب اتمسفر متراکم گردید وبه شکل ابرها درآمد در ادامه کار فرایند بارندگی اتفاق می افتد...برای اینکه فرایند بارندگی رخ دهد لازم است که قطرک های کوچک آب که ابر را تشکیل داده اند به نحوی به هم متصل شوند تا بتدریج قطرات بزرگ را که همان باران باشد را تشکیل دهند. ...فرایند بارندگی ممکن است به شکل های مختلفی به سطح زمین برسد که این اشکال عبارتند از:   

    -         باران(Rain)- 

    -         برف(Snow)- 

    -         اسلیت(Sleet)- 

    -         تگرگ(Hail)- 

    -         گلیز(Glaze)- 

    -         باران ریزه(Drizzle) 

    ...در اینجا بعلت خلاصه کردن نگارش از طرف نگارنده به توضیح دو مورد یعنی باران و تگرگ اشاره می شود: 

    1-   باران 

    فرمی از بارندگی که به شکل مایع به سطح زمین می رسد،باران نامیده می شود .این گروه خود شامل باران معمولی ،باران ریزه وشبنم است. باران دراثر تراکم وهم آمیزی قطرکهای کوچک آب در داخل ابرها وسقوط آنها به زمین ،حادث می شود. 

    2-    تگرگ 

    محصول نزول قطرات باران در داخل ابر کومولونیمبوس است . همانطور که گفته شد در ابر کومولونیمبوس سه لایه دمایی وجود دارد . هنگامی که قطرات باران از لایه با دمای بالاتر از صفر به ارتفاعات بالاتر صعود می کنند تبدیل به برف ویخ می شوند. وپس ازمدتی مجددا نزول کرده و وارد لایه های پایین ترکه دمای بالاتر از صفر دارند می شوند ودر آنجا با قطرات باران برخورد کرده و در اثر هم آمیزی بزرگتر می شوند ومجددا در اثر حرکات صعودی به لایه های بالاتر انتقال می یابند.به این ترتیب تگرگ مرتبا بزرگتر می شود تا آنجا که بتواند بر نیروی صعود کننده غلبه کرده وبه سطح زمین نزول کند.اگر برشی از یک تگرگ را مورد بررسی قرار دهیم، در آن دوایر متحدالمرکزی مشاهده می شوند که نشانگر صعود و نزول مکرر قطرات باران در داخل ابر کومولونیمبوس می باشد. 

    انواع بارش ها: 

    عامل اصلی که باعث می شود فرایند بارندگی اتفاق بیفتد صعود هواست.بنابراین بارش ها را میتوان از دیدگاه نحوه صعود هوا تقسیم بندی کرد.از این دیدگاه بارشها به پنج گروه تقسیم می شوند : که در اینجا فقط به  بارشهای کوهستانی((Orographic precipitation  اشاره می شود . بارشهای کوهستانی :هرگاه جریان هوا به یک کوهستان برخورد نماید ومجبور به صعود از آن شود، با آهنگ بی دررو سرد می شود واگر رطوبت آن به اندازه کافی باشد،می تواند بارندگی ایجاد کند...      

    در این قسمت به روزهای بارش وفصول مختلف اشاره می کنیم: ...فراوانی سالانه روزهای بارش یک میلیمتر وبیشتر در (شکل 13-6 کتاب*)ترسیم شده است. بیشترین روزهای بارش ایران در سواحل جنوب غربی دریای خزر اتفاق می افتد. مقدار متوسط روزهای بارش سالانه انزلی حدود 115روز و رشت 111 روزمی باشد.درجهت مقابل کمترین تعداد روزهای بارش در منتهی الیه جنوب شرقی کشور کمتر از 10 روز در سال است . نقشه پراکندگی روزهای بارش ،چند ناحیه نسبتا متمایز را مشخص می کند. منطقه بیشینه کشور درساحل دریای خزر قرار دارد که از 115 روز در غرب تا حدود 70 روز در شرق تغییر می کند. البته هسته اصلی بیشینه در منطقه انزلی قرار دارد . گسترش این منطقه بیشینه در غرب وجنوب توسط کوههای البرز کاملا محدود شده است فقط در منطقه امامزاده هاشم رطوبت دریا تا آبعلی نفوذ کرده است. اما در جهت شرق ،فراوانی روزهای بارش در امتداد دره رودخانه اترک و گرگان به طرف خراسان کشیده شده است. سواحل دریای خزر در تمام سال از نفوذ پر فشار جنب حاره ای آزور به دور است. فراوانی رطوبت ومکانیسمهای صعود در طول سال سبب شده است که بیشترین روزهای بارش کشوردر این منطقه اتفاق بیافتد . ورود بادهای سیبری در افزایش روزهای بارش جنوب غربی دریای خزر کاملا محسوس است . منطقه دوم بیشینه روزهای بارش درغرب ایران بر روی ارتفاعات زاگرس مشاهده می شود.در اینجا بیشترین روزهای بارش حدود 65 روز در سال در منطقه خرم آباد تا سقز مشاهده می شود.در این منطقه فراوانی روزهای بارش با ناهمواری مطابقت دارد وتقریبا به طرف دو دامنه از مقدار آن کاسته می شود.منحنی 50 روز در سال درشرق دریای خزر تا بجنورد،درجنوب کوههای البرزتا آبعلی وقزوین و زنجانگسترش یافته است ودر آذربایجان هم از جنوب کوههای بزغوش وغرب دریاچه ارومیه گذشته تا اراک و خرم آباد درجنوب ادامه می یابند. منطقه کوهستانی البرز در شمال وزاگرس در غرب وجنوب بیش از 30 روز در سال بارندگی دارند. درقسمت زاگرس جنوبی، دومنطقه یاسوج وساردوئیه کرمان ازروزهای بارندگی بیشتری نسبت به اطراف برخوردار هستند. چاله های شرقی کشور از دشت کویر تا چاله جازموریان به دلیل موقعیت باد پناهی خود وسواحل جنوبی کشوربه جهت نداشتن عامل صعود بیشتر ایام سال هوای خشک دارند و روزهای بارش کمتر از 20 روز در سال دارند. این نکته از مقایسه بیابان خوزستان ودشت کویر استنباط می شود. در خوزستان روزهای بارندگی بیشتر از چاله های شرقی کشوراست (نقشه 13-6کتاب*)نشان می دهد که به استثنای سواحل دریای خزر،در تمام ایران روزهای بارش سالانه در مناطق کوهستانی بیشتر از زمینهای پست است . در منطقه کوهستانی هم به طرف جنوب ،کاهش عوامل صعود وبه طرف شرق کاهش نفوذ رطوبت،تعداد روزهای بارندگی کمتر می شوند. در بین نواحی خشک جنوب دامنه های تفتان وساحل چاه بهار از روزهای بارندگی نسبتا بیشتری برخوردارهستند.  

    بهار: 

    درمجموع ،تعداد روزهای بارندگی در اکثر نقاط کشور کاهش یافته است .فقط در آذربایجان در شمال مهاباد- میانه تعداد روزهای بارندگی نسبت به زمستان کاهش نیافته است (شکل17-6در کتاب *) برای اینکه هنوز بادهای غربی از آذربایجان خارج نشده اند وازطرف دیگر براثر تابش عمومی آفتاب به دامنه های آفتابگیر سطح زمین بسیار گرمتر از اتمسفر مجاور شده وهمرفت دامنه ای ونهایتا ناپایداری شدید را سبب می شود.چون رطوبت هم هنوز توسط بادهای غربی از دریای مدیترانه می رسد وسرما وپایداری زمستان هم وجود ندارد،تعداد روزهای بارندگی افزایش می یابد . در ساحل غربی دریای خزر برعکس فصول دیگر سال ،منطقه بیشینه بارندگی از ساحل دریا به طرف داخل و روی رشت منتقل شده است که دلیل اصلی آن سرد شدن آب دریا نسبت به زمستان است. البته چون خشکی نسبت به زمستان گرمتر شده است،بنابر این تفاوت حرارتی در جهت سرمایش بیشتردریا وگرمایش بیشتر خشکی عمل نموده است. نواحی جنوبی ایران به جهت خروج کامل بادهای غربی واستقرار تدریجی پرفشار جنب حاره ای کاهش شدیدی نسبت به زمستان پیدا کرده اند.به طوری که در ساحل دریای عمان تعداد روزهای بارندگی بهاره به یک روز رسیده است. در نواحی شمالی هم ،روزهای بارندگی  خراسان کمتر از آذربایجان است، برای اینکه اگر چه در خراسان هم همانند آذربایجان عوامل صعود فراوان هستند ولی به دلیل دوری از دریای مدیترانه و وجود ارتفاعات البرز و زاگرس توده های هوایی رسیده به خراسان قسمت اعظم رطوبت خود را از دست داده اند. 

    تابستان: 

    تابستان خشک ترین فصل سال است.همان گونه که از (شکل14-6کتاب*)پیداست – به استثنای سواحل دریای خزر،روزهای بارندگی بقیه نقاط کشور از 10 روز کمتر است. در بیرون از سواحل دریای خزر،فقط ارومیه با 14روز در سال چشمگیر است. به طور کلی در جنوب مدار 36درجه شمالی به غیر از دامنه های جنوبی ارتفاعات کرمانومنطقه خاش- ایرانشهر ،بقیه نواحی،حتی کوهستانهای زاگرس ، بطور متوسط کمتر از یک روز در تابستان بارندگی دارند .چنین شرایط خشکی مطلق حتی در سواحل خلیج فارس نشانه ونتیجه استقرار پرفشار جنب حاره ای آزور بر بالای ایران در دوره گرم سال می باشد. مرطوبترین منطقه کشور در سواحل دریای خزر است که حدود 20 تا 16 روز بارندگی دارد.نکته قابل توجه در ساحل دریای خزر یکنواختی توزیع روزهای بارش در تمام منطقه است که حاکی از توزیع مساوی عوامل ایجاد بارندگی در تمام منطقه است. که حاکی از توزیع مساوی عوامل ایجاد بارندگی در تمام منطقه است. در فصل تابستان چون منطقه خزری از نفوذ پرفشار جنب حارهای بیرون است،عامل صعود یعنی گرمایش سطح زمین وعبور موجهای بادهای غربی در همه جای آن دیده می شود. از طرف دیگر، استقرار نسیم دریا در طول روز ،رطوبت دریا را بطور مساوی به تمام قسمتهای ساحلی می رساند. 

    پائیز:

    با آغاز دوره سرد سال در پائیز روزهای بارندگی در سرتاسر ایران افزایش می یابد. تعداد آنها درمنطقه بیشینه کشوریعنی اطراف باتلاق انزلی از بیست روز تابستان به 36 روز می رسد شکل(15-6*کتاب) در قسمتهای دیگر نیزبه همین روال افزایش می یابد. متوسط تعداد روزهای بارندگی در قسمتهای خشک دشت کویر وبیابان لوت حدود 2روز است. در ارتفاعات زاگرس با پیشروی بادهای غربی به طرف جنوب تعداد روزهای بارش هم افزایش یافته است.در زاگرس از شمال نورآباد ممسنی تا آذربایجان ،متوسط روزهای بارندگی پاییزه بیشتر از 14 روز است . در این محدوده ،بیشترین مقدار در ارتفاعات سقز تا خرم آباد دیده می شود که به دلیل موقعیت ویزه آن از نظر تابش آفتاب و ورود سیکلون های مدیترانه ای می باشد. در سواحل دریای خزر تاثیر همرفت وزشی  ناشی از وزش بادهای سرد سیبری از روی دریای خزر در جنوب غربی منطقه مشهود است . به طوری که تعداد روزهای بارش از 36 روز در غرب به 20 در شرق کاهش یافته است . در این فصل نیز ،اثر کوهستانها در توزیع روزهای بارش بویژه در قسمتهای جنوبی زاگرس مشهود است. برای مثال شهرهای آبادان ، بهبهان، و یاسوج در یک مدار قرار گرفته اند . اما بارندگی یاسوج به جهت ارتفاع زیادتر بیشتر است.   

    زمستان: 

    به غیر از قسمت جنوب غربی دریای خزر،در بقیه نقاط کشور،بارندگی فصل زمستان بیشتر از فصول دیگر است و روند عمومی پراکندگی روزهای بارش به روند سالانه شباهت دارد.در شرق دریای خزر هم بیشترین روزهای بارندگی در زمستان اتفاق می افتد. در جنوب کوههای البرز ،منطقه خرم آباد با حدود 32روز بارندگی با منطقه انزلی برابری می کند.همانند فصول دیگر سال ،خشک ترین منطقه کشور چاله های شرقی است شکل(16-6 کتاب*). مقایسه نقشه های پراکندگی روزهای بارش پاییز وزمستان نشان می دهد که میزان افزایش در جنوب کشور بیشتر از شمال آن است به گونه ای که روزهای بارندگی تبریز از 15 روز پائیز به 20 روز در زمستان رسیده است ولی روزهای بارش شیراز از 8روز در پائیز به 19روز در زمستان رسیده است.این وضعیت در شرق کشور نیز تکرار شده است، روزهای بارندگی مشهد از 9روز پائیز به 20 روز در زمستان رسیده است. این تغییرات نشانه آن است که عوامل بارندگی عمدتا عوامل صعود در شمال کشور از اول دوره سرد فراوان هستند ولی در جنوب کشور فقط در زمستان نفوذ می کنند. ثانیا در زمستان دتر جهت گسترش بادهای غربی به طرف جنوب ،منطقه آذربایجان بیشتر وقتها زیر نفوذ هوای سرد وپایدار قرار می گیرد . تعداد روزهای بارندگی زمستانه چاه بهار 13 برابر فصل پاییز شده وبه 17 روز رسیده است. در زمستان،تقریبا در همه جای کشور حداقل 10 روز بارندگی وجود دارد وتعداد روزهای بارش هماهنگ با روند تغییرات عوامل صعود شکل(3-2کتاب*)از جنوب به شمال واز غرب به شرق کاهش می یابد.زمستان فصل اوج بارندگی درکشور است واز مقدارؤوزهای بارندگی به طرف بهار نیز کاسته می شود.-  خلاصه، به منظور ارائه یک جمع بندی ومقایسه کلی مکانی وزمانی پراکندگی روزهای بارش در ایران ،آمار چند ایستگاه نمونه در جدول(1-6کتاب*)...در این قسمت گرد آورنده دو فصل بهار وپائیز را درنظر گرفته و توزیع فصلی روزهای بارندگی، را میآورد: 1- بهار: در تبریز 21روز- انزلی 20 روز - گرگان 22روز- مشهد 13 روز- خرم آباد 12روز،خور بیابانک 4روز- یاسوج 9روز- زابل 3روز- بندر عباس 1روز-ایرانشهر1روز- 2-پائیز: در تبریز 15 روز- انزلی 36روز - گرگان 20روز- مشهد9روز- خرم آباد 19روز- خوربیابانک 4روز-یاسوج 17روز- زابل 4روز- بندر عباس 3روز- ایرانشهر2روز...در مجموع بیشترین روزهای بارش سالانه در جنوب غربی دریای خزر اتفاق می افتد... 

    * منبع: کتاب آب و هوای ایران(رشته جغرافیا)- دکتر بهلول علیجانی. انتشارات دانشگاه پیام نور- چاپ نهم  بهمن 1388.

    - کتاب هوا واقلیم شناسی –(رشته اقتصاد کشاورزی)- دکتر فرید اجلالی. انتشارات دانشگاه پیام نور- چاپ ششم خرداد 1389. 

    منبع مطلب : kouhyar.persianblog.ir

    مدیر محترم سایت kouhyar.persianblog.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    به مناسبت روز جهانی هواشناسی: چگونه از روی شکل ابرها ،وضعیت هوا را تشخیص دهیم

    به مناسبت روز جهانی هواشناسی: چگونه از روی شکل ابرها ،وضعیت هوا را تشخیص دهیم

    آیین باور – ۲۳ دسامبر روزجهانی هواشناسی است و عنوان این سال ،شناخت ابرها در نظر گرفته شده است .

    به همین مناسبت مطلبی عمومی و پایه ای یرامون شناخت کلی ابرها را برایتان در نظر گرفته ایم که خوتندنش خالی از لطف نیست .این می تواند گام اول در مطالعه ابرها باشد. گردشگری را برای شما جذاب کند و کمی نیز به آسمان اندیشه کنید.

    تعریف ابر :

    اگر فرایند تراکم در ارتفاع بالاتر نسبت به سطح زمین صورت بگیرد،ابر را به وجود می آورد.ابرهابه شکل های مختلف و در ارتفاعات مختلف اتمسفر دیده می شوند وگوناگونی آنها نتیجه شدت وسرعت تراکم است.در تعریف دیگری می توان این گونه بیان کرد که عامل رطوبت جو، بخار آب است که نامرئی است. ودر فضای جوی همیشه به مقدار کم یا زیاد، بخار آب وجود دارد. تبخیر سطحی آب زمین و دریاها،آب های جاری، تنفس جانداران و غیره، منابع اصلی بخار آب در هوا می باشند. ابرها از تغییر شکل بخار آب به وجود می آیند.

    تقسیم بندی ابرها

    اگر صعود هوا آرام صورت بگیرد، فرآیند تراکم نیز ملایم است و ایجاد ابرهای پوششی وگسترده می کند که به ابرهای پوششی معروفند، اما اگرصعود هوا سریع و ناگهانی باشد یا هوا خیلی ناپایدار شود ابرهای گل کلمی شکل به وجود می آید که به طور کلی آنها را ابرجوششی می نامند. این نوع ابرها از بالا به قبه های پنبه ای شباهت دارند. در هر دو مورد چون تراکم در لایه های پائین ابر بیشتر است، غلظت ابرها درلایه های پائینی از قسمتهای بالایی بیشتر است؛ در نتیجه، قسمتهای پائین ابرها یا ابرهای تشکیل شده در ارتفاع پائین، آبدارتر از ابرهای تشکیل شده در ارتفاعات بالاتر هستند.

    Ci سیروس

    سیروس ها، ابرهایی با لایه های نازک و رقیق و مجزا با ظاهرظریف، مانند پنبه محلوج و بدون سایه هستند.به شکل زلف یا پر و الیاف جدا از هم ظاهر آن براق بوده، مثل ابریشم می درخشند. سیروس ها به اشکال مختلف مانند دسته های مجزا – خطوط کشیده در آسمان – شاخه های پر مانند – خطوط منحنی که به دسته ختم میشوند (دم اسبی) و رشته رشته ظاهر می گردند پس از غروب خورشید، به رنگ گلی و بعداً خاکستری به نظر میرسند.وجود آنها در آسمان لزوماً به معنای ایجاد ناپایداری بر روی سطح زمین نیست.

    تنها ابر سیروکومولوس نشانه نزدیک شدن جبهه گرم بوده که معمولاً پس از ظهور ابردر آسمان بسته به سرعت حرکت جبهه، در سطح زمین بارندگی آغاز می گردد. همینطور ممکنه خبر از تغییر الگوهای آب و هوایی تا ۲۴ ساعت آینده بدن. با نگاه کردن به حرکت و جهتی که این ابرها به سمتش حرکت می کنند، میتونید حرکت جبهه آب و هوا رو پیش بینی کنید.

    Cu کومولوس (پشته ای)

    ابرهای کومولوس کلیشه ای ترین شکل ابرها به شکل یک تکه پنبه یفید هستند. ابرهای ضخیم با پیشرفت عمودی هستند که به اصطلاح علمی در ارتفاع عمق دارند. سطح بالای آنها برجستگی مدوری به شکل کپه، گنبد، ابنوه پنبه و یا گل کلم داشته و در قسمت قاعده، تقریباً افقی می باشند.کومولوسها معمولاً در صبح ظاهر می شوند و در طول روز به تدریج زیاد شده،حداکثر رشد آنها در ساعات اولیه بعدازظهر،در روی خشکیها صورت می گیرد و در آغاز

    شب از بین می روند.هنگامی که میزان نم و حرکات بالا روی هوا زیاد نیست،این ابرنشانه خوبی هواست.در حالت عکس،در طول روز به تدریج به حجم ابر افزوده شده گاهی رگبار و آشفتگی همراه دارد. تا وقتی که این ابرها در ارتفاعات پایین باشن، یعنی هوا عالیه. اما به محض اینکه متوجه شدید این ابر در جهت عمودی داره رشد می کنه، خودتون رو برای یه طوفان بزرگ آماده کنید.

    آلتو کومولوس

    ابرهای آلتوکومولوس به رنگ سفید – خاکستری، سرتاسر آسمون کشیده شدن. این ابرها شبیه ملافه های نرمی که تضاد بین نقاط تیره و روشن شون زیاده دیده میشن. نور خورشید از بین این ابرها عبور نمی کنه اگر صبح چنین ابری رو در آسمون مشاهده کردید، بدونید که بعد از ظهر قراره توفانی بشه…

    Cb  کومولونیمبوس (کوه رعد وبرق)

    کومولونیمبوس ها توده های ضخیم و انبوه ابر هستند که از فراز، توسعه زیادی یافته و قله کپه ای شکل آنها به شکل کوه یا برج بلند می شوند.کومولونیمبوس ها در واقع ضخیمترین نوع ابرها هستند که از پایین رنگی کاملاً تیره دارند.  این ابرها خطرناک ترین انواع ابر هستند که میتونن طوفان های بزرگ، رعد و برق و گردبادها رو به همراه داشته باشند. ازابرهای کومولونیمبوس، معمولاً بارش باران و برف های شدید حاصل می گردد و غالباً رگبارها، تگرگها تولید میشوند و به همین دلیل به ابرهای رگباری نیز موسومند. رعد و برق از خصوصیات این ابرهاست و به همین دلیل ابرهای کومولونیمبوس را توفان های تندری هم می گویند.

    اگر تمام ابر دیده نشود، بارش رگبار حقیقی کافی است که آن را ازکومولونیمبوسها به شمار آوریم. به طورکلی می توان گفت که فراز هر یک از انواع این ابرها در فصول گرم سال بیشتر از فصول سرد است و حتیدر یک فصل معین، بلندی آن در نقاط گرمسیر زیادتر از نواحی سردسیر می باشد.

    Cs سیرواستراتوس

    سیرواستراتوس به مثابه پرد های نازک و سپید است. هنگامی که ماه و خورشید را از ورای آن مشاهده می کنیم، قرص آنها پیدا بوده، نامشخص نیست و هاله های ماه یا خورشید را تولید می نمایند. علت آن هم این است که از قطرات مایع بوجود نیامده، بلکه از ذرات ریز یخ تشکیل یافته است که خاصیت شکست نور دارند.

    هنگام روز، وقتی که خورشید بالای افق باشد، شکل آن به کلی محو است و منظره آسمان در این موقع شبیه آن است که پرده سپید نازکی روی آن کشیده باشند ضخامت این پرده به حدی کم است که مانع سایه انداختن اشیا برروی زمین نمی گردد.

    سیروس ها پس از گسترده شدن به صورت سیرواستراتوس در می آیند و نشانگر وجود رطوبت در همان لایه تشکیل ابر می باشند.این ابرهای یک تکه معمولا بعد از بلند شدن مه از روی زمین تشکیل میشن. به همین خاطر کاملا شبیه یک دسته مه هستند و با خودشون برف سبک یا نم نم بارون میارن.

    نیمبو استراتوس ها نیز، نشانه ی اصلی بارش بارون هستند. این ابرهای یک تکه خاکستری نشون میدن که حتی همین الان بیرون داره بارون میباره.

    Cc سیرو کومولوس

    سیرو کومولوس ها ابرهایی هستند به شکل طبقه یا ورقه های سپید و یا توده های کروی بسیارریز، بدون سایه که در یک جا مجتمع و یا بصورت رشته درآمده اند و بیشتر اوقات شبیه شن های کنار دریا دارای امواج کوچک می باشند که بصورت دانه دانه و یا موجی مرتب شده دیده می شوند.این گونه ابر، پیش از فرا رسیدن هوای بد و آشفته به همراه ابرسیروس و یا پیش از حدوث توفان و آشفتگی شدیدمی شود .در اکثر نواحی، وجود چنین ابری خبر از آب و هوای خوب برای آینده نزدیک رو داره.

    اما در مناطق استوایی، وجود این ابرها نشانگر طوفان یا رعد و برق شدید میتونه باشه (بستگی به فصل داره).

    As آلترو استراتوس

    برخی اوقات ورقه ابر خیلی نازک به اشکال حد واسط بین سیرواستراتوس (آلتواستراتوس مات) و برخی اوقات خیلی ضخیم و تیره است (آلتواستراتوس تیره) و بالاخره در پاره ای مواقع خورشید و یا ماه را کاملاً مخفی می سازند. در این مورد اختلاف ضخامت گاهی اوقات باعث می شود که لکه های نسبتاً روشنی در بین قسمت های خیلی تاریک ظاهر گردند. ولی سطح خارجی ابر به هیچ وجه پاک و یکنواخت نمی شود و ساختمان شیاردار و یا ریشه ای همیشه در داخل ابر مشهود می گردد.

    این ابرها از مخلوط قطرات آب و ذرات یخ درست شده اند و باران و برف ایجاد می کنند که همیشه به سطح زمین به دنبال ابر « نوار بارانی » نمی رسد. بنابراین بارش بیشتر در ارتفاعات بلند است. ابرهای آلتواستراتوس ابرهای خاکستری و آبی هستند که تمام آسمون رو می پوشونن. این ابرها معمولا خبر از طوفانی که در راهه میارن…

    St  استراتوس (لایه ای)

    استراتوس یک پوشش متحدالشکل ابری است که شباهت زیادی به مه دارد، با این تفاوت که در حوالی سطح زمین تشکیل نمی گردد. ولی همیشه در فراز کوه کم دیده می شود بحدی که ممکن است بوسیله جریان باد کوه ها و عمارات پاره پاره شده به قطعات غیرمنظمی در آیند که در آن صورت به نام(فراکتواستراتوس) نامیده می شود و در این موقع آسمان از میان ابر به رنگ آبی به نظر می رسد .این ابر به صورت ورقه ای و کاملاً خاکستری با مرز پائینی تقریباً یکنواخت ویک دست است. استراتوس ها در محدوده جبهه های گرم و نیز در نواحی کوهستانی، بر اثر صعود هوا از دامنه کوه یا تخریب قطعات پائین مه پدید می آیند. اغلب تشخیص استراتوس پائین و مه مرتفع، مشکل یا غیرممکن است. استراتوس از ابرهای بارشی نیست، ولی به علت نزدیک بودن به سطح زمین، پدیده ای شبیه باران فوق العاده ریز به نام  Bruine تولید می نماید. ولی هرگز از این ابر باران نمی بارد و هوا به اندازه ای نم دارمی شود که لباس درهوای آزاد خیس می گرد.

    منبع:

    com.www.clouds-online • سایت آلمانی معرفی ابرها

    http://oncampus.richmond.edu • سایت دانشگاه ریچموند امریکا

    منبع مطلب : www.aeinbavar.ir

    مدیر محترم سایت www.aeinbavar.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    انواع ابرها ( کامل با عکس ) — علوم سوم ابتدایی

    انواع ابرها ( کامل با عکس ) — علوم سوم ابتدایی

    شناخت نوع ابرهای تشکیل شده در آسمان فواید زیادی برای طبیعت گردان و کوهنوردها دارد که مهمترین آن قدرت پیش بینی شرایط جوی و تصمیم گیری صحیح تر است. هر چند در ارتفاعات بلند سرعت شکل گیری و دگرگونی ابرها شاید آن قدر سریع باشد که عملا فرصت چنین کاری را نداشته باشیم اما با داشتن این دانش می توانیم در برخی برنامه های کوهنوردی و سایر برنامه های طبیعت گردی مثل جنگل نوردی ، دره نوردی و کویر نوردی هم بهتر تصمیم بگیریم و هم از دیدن ابرها و دانستن نام و عملکرد آنها لذت بیشتری از این زیبایی بالای سرمان ببریم. متن زیر حاصل تحقیق و ترجمه چند روزه در سایت های معتبر هواشناسی و دانشنامه های مرجع است که جمع آوری و ترجمه کردم .امیدوارم لذت ببرید.

    اگر فرصت مطالعه ندارید و میخواهید یک تحقیق آماده دریافت کنید ما برای شما یک فایل ۶ صفحه ای با قابلیت تغییر آماده کرده ایم

    طبقه بندی عمومی ابرها بر اساس شکل

    چهار دسته بندی پایه برای ابرهای تشکیل شده در جو زمین وجود دارد که بدین شرح است:

    سیروس Cirro-form

    سیرو در لاتین به معنای پیچ و تاب زلف است. این دسته ابرها در ارتفاع بالای جو زمین بالای ۶ هزار متر تشکیل می شوند و عموما از کریستال های بسیار ریز یخ به وجود می آیند. ظاهری عموما باریک و سفید دارند ولی به هنگامی که خورشید در افق ارتفاع کمی دارد می توانند دسته های رنگارنگ در آسمان تشکیل دهند. سیروس ها عموما در هوای صاف ظاهر می شوند و با شکل خود جهت حرکت جریان های هوای بالایی جو را نشان می دهند.

    نیمبوNimbo-form 

    نیمبو در لاتین به معنای باران است. این دسته ابرها عموما در ارتفاع مابین ۲۱۰۰ تا ۴۶۰۰ متر تشکیل می شوندو باعث بارش باران های یکنواخت و مداوم می شوند. چنانچه ابر ضخیم باشد به هنگام بارش قسمت های پایینی ابر به سمت زمین می آیند.

    کومولو Cumulo-form

    کومولو در لاتین به معنای توده و کپه است. این ابرها شبیه گلوله های پف کرده پنبه ای هستند و شکل آنها بیانگر حرکت عمودی جریان های گرم به سمت بالای جو زمین است .  مقدار تراکم و رطوبت ابر با پایین ابر که به شکل تخت است ارتباط دارد به این نحو که هرچه این ویژگی ها بیشتر باشد ابر بلند قد تر است و پایین تخت ابر در قسمت پایین  قرار می گیرد .گاهی قله این ابرها می تواند به بالای ۱۸ هزار متری جو نیز برسد.

    استراتوStrato-form

    استراتو در لاتین به معنای لایه ، پتو و روکش است.  این ابرها می توانند مانند یک روکش کل آسمان را بپوشانند و آسمان را اغلب گرفته و خاکستری می کنند. پایین ان ابرها معمولا کمتر از ۵۰۰ متر با زمین فاصله دارند و  در تپه ها و کوه ها ممکن است به آنها مه بگویند در صورتی که ابر هستند.

    بر اساس این چهار شکل کلی ، ابرها به ۱۰ گروه اصلی مختلف بر اساس شکل و ارتفاعی که تشکیل می شوند طبقه بندی شده اند. هرچند هر کدام از این گروهها خود دارای زیر گروه های مختلفی است که گاه به بیش از ۱۰ زیر گروه هم می رسد اما در اینجا فقط به ذکر همین دسته های عمومی که برای شناسایی ابرها کفایت می کنند می پردازم و از بیان اسامی و توضیحات تخصصی هواشناسی پرهیز می کنم. فقط در مورد ابر خطرناک و متفاوت Cumulonimbus (کومولو نیمبوس) چون اشکال زیرگروه آن تفاوت های زیادی دارند آنها را نیز معرفی می کنم.

    بررسی کامل تر انواع ابرها

    سیروس Cirrus

    بالای ۶ هزار متری و از کریستال های ریز یخ تشکیل می شود. شکل ظاهری آنها باریک و کشیده و کم پشت است  شبیه رشته های نخی یا رشته های پر یا رشته های موی مجعد و سفید رنگ. اگر این نوع ابر به صورت تک تک و پراکنده در آسمان باشد به معنای هوای صاف و پایدار است اما  دسته های انبوه این نوع ابر علامت نزدیک شدن باران است.


    سیرو استراتوسCirrostratus

    این ابرها به شکل رشته های باریک سطح آسمان را می پوشانند و از کریستال های یخ تشکیل شده اند. گاهی اوقات  در اطراف ماه یا خورشید هاله نورانی به وجود می آورند . اغلب اوقات به خصوص زمانی که در آسمان هاله نورانی تشکیل می دهند علامت بارندگی  در ۸ تا ۲۴ ساعت آینده هستند.

    سیرو کومولوسCirrocumulus

    سیروکومولس ها به صورت پولک های سفید تکه تکه بدون سایه های خکستری ، در ارتفاعات بالای جو همراه با قطرات ریز آب و کریستال های یخ تشکیل می شوند. این ابرها معمولا خیلی پایدار نیستند و ممکن است به شکل Cirrostratus(سیرو استراتوس) تغیر شکل دهند. تکه های این نوع ابر از آجا که با زمین خیلی فاصله دارند به صورت تکه های کوچک کوچک دیده می شود بر خلاف  ابر مشابه شان به نام Altocumulus (آلتو کومولوس) که در لایه های میانی جو و پایین تر تشکیل شده و تکه های درشت تری داشته و تشکیل سایه نیز می دهند و از طرفی  سیرو کومولس ها معمولا با سایر ابرهای سیروس در آسمان ظاهر می شود.

    آلتو کومولوسAltocumulus

    این نوع ابر به شکل گلوله های سفید یا خاکستری در یک صفحه یا دسته های تکه تکه در لایه های میانی جو تشکیل می شوند و ظاهری پشمی و خشن دارند. این ابرها  تیره تر و بزرگتر از Cirrocumulus (سیرو کومولوس) و کوچکتر از Stratocumulus (استراتو کومولوس) هستند. ظهور این نوع ابر در یک صبح گرم و مرطوب تابستان نشانه وقوع توفان همراه با آذرخش در ادامه روز است. همچنین اگر این ابر به قسمتهای بالاتر برود ممکن است باعث بارندگی شود. یک نکته جالب در مورد این ابر نوع تکه ای و لنزی شکل آن است که اغلب توسط مردم به اشتباه بشقاب پرنده گزارش می شود.

    آلتو استراتوس Altostratus

    به شکل لایه خاکستری یکنواخت در لایه های میانی جو تشکیل می شود و تابش نور خورشید را محدود می کند اما اغلب خورشید در آسمان قابل رویت است. به لحاظ رنگ روشن تر از Nimbostratus (نیمبو استراتوس) و تاریک تر از Cirrostratus (سیرو استراتوس) هستند. اگر این ابرها ضخیم باشند احتمال بارندگی وجود دارد.


    استراتو کومولوسStratocumulus

    به شکل گلوله های تیره رنگ و گروهی در پایین جو تشکیل می شوند. این ابرها باعث بارندگی های سبک به صورت باران یا برف می شوند اما این نوع ابر غالب اوقات در ابتدا یا انتهای هوایی ناپایدار قرار می گیرد و از اینرو می تواند علامت نزدیک شدن توفان باشد و چنانچه بعد از یک توفان این ابرها ظاهر و شروع به ناپدید شدن کرد به معنای شروع هوایی پایدار و صاف است. به لحاظ ظاهری این نوع ابر با نوع Altocumulus  (آلتو کومولوس) بسیار شبیه است و اغلب در تشخیص این دو اشتباه پیش می آید. یک راه ساده این است که دستمان را به سمت یک تکه ابر منفرد در آسمان بگیریم. چنانچه این تکه ابر اندازه شصت شما باشد ابر از نوع Altocumulus و اگر به انداز کل دست شما یا بزرگتر بود از نوع Stratocumulus است.

    استراتوس Stratus

    به صورت لایه ای خاکستری یکنواخت در پایین جو تشکیل می شود و  معمولا باعث کدر یا محو کردن خورشید می شوند و بسیاری اوقات به دلیل اینکه از کریستال های یخ تشکیل شده اند باعث تشکیل هاله نورانی اطراف ماه یا خورشید می شوند. این نوع ابر باعث بارندگی های نرم و لطیف باران یا برف شده و از بالا رفتن مه روی زمین یا پایین آمدن ابرهای قسمت های بالایی به وجود می آید که خود می تواند باعث تشکیل مه نیز به شود.

    کومولوس Cumulus

    ابرهای تکه تکه گلوله ای شکل که در قسمت های میانی و پایینی جو تشکیل می شوند. پایین آنها تخت است و بالای آنها شبیه گل کلم یا پنبه است . این ابرها به شکل عمودی رشد می کنند و بالا می روند. ممکن است تنها یا به شکل گروهی تشکیل شوند. این ابر ممکن است باعث بارش باران شود  که البته همیشه اینطور نیست. اما این ابر ممکن است  در صورت نفوذ پارامترهای جوی دما ، رطوبت و ناپایداری مقدمه تشکیل ابر خطرناک Cumulonimbus (کومولو نیمباس) شود.

    کومولو نیمبوس Cumulonimbus

    ابرهایی هستند به شکل پف کرده و اغلب تیره رنگ که باعث بروز بارش و توفان شده و در قسمت های میانی و بالای جو تشکیل می شوند. اشکال مختلفی این نوع ابر دارد:

    شکل رایج این نوع ابر به شکل سندان آهنگری است یعنی در بالای ابر مسطح و تخت و کشیده می شود :

    به شکل قلمبه قلمبه که لبه های تیز آن نیز گرد شده و تا حدی شبیه Cumulus (کومولوس) شده اما پایین آن تیره رنگ و تاریک است:

    به شکل کیسه های آویزان شده در زیر ابر

    همراه با گردباد (تورنادو) در پایین ابر :

    نیمبو استراتوس Nimbostratus

    این نوع ابر در پایین جو به صورت لایه ای تاریک و خاکستری تشکیل می شود و یک ابر باران زا می باشد. به خاطر چگالی بالای این ابر اکثر تابش آفتاب را میگیرد و آسمان را تاریک می کند . این ابر نشانه بارندگی معتدل تا بارندگی سنگین  می باشد. ممکن است زمانی که Cumulonimbus به صورت وسیع و در ارتفاع پایین آسمان را بپوشاند آنرا با Nimbostratus اشتباه کنید که وجه مشخصه  Nimbostratus رنگ روشن تر و بارندگی یکنواخت است.

    منبع مطلب : biamoz.com

    مدیر محترم سایت biamoz.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 2 روز قبل
    0

    زمستان

    ان 6 روز قبل
    0

    خاک تو سر همتون

    فرشید 7 روز قبل
    0

    ابرهای ضخیم در کدام قصل بیشتر هستن

    امین 12 روز قبل
    -1

    جواب

    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    3
    فرشید 7 روز قبل

    ابرهای ضخیم در کدام فصل بیشتر هستن

    1
    امیر علی 10 روز قبل

    امکان دیدن ابرهای ضخیم در کدام فصل بیشتر است؟

    برای ارسال نظر کلیک کنید