توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    جهت تابش آفتاب به نقاط مختلف زمین یا فصول مختلف سال

    1 بازدید

    جهت تابش آفتاب به نقاط مختلف زمین یا فصول مختلف سال را از سایت اسک 98 دریافت کنید.

    مدت تابش آفتاب

    مدت تابش آفتاب

    مدت تابش آفتاب یا ساعت‌های تابش آفتاب یک شاخص اقلیمی است، که مدت زمان تابش آفتاب را در یک دوره معین (معمولاً یک روز یا یک سال) برای یک مکان خاص در کره زمین اندازه‌گیری می‌کند، که این مقدار معمولاً به صورت میانگین طی چند سال بیان می‌شود. این یک شاخص کلی از میزان ابری بودن یک مکان است و بنابراین با تابش خورشیدی تفاوت دارد که کل انرژی دریافت‌شده از نور خورشید را در طول یک دوره زمانی معین اندازه‌گیری می‌کند.

    مدت تابش آفتاب معمولاً به صورت «ساعت در سال» یا «ساعت در روز» (به‌طور میانگین) بیان می‌شود. مقدار اول نشان‌دهنده میزان عمومی آفتابی بودن یک مکان در مقایسه با سایر مکان‌ها است، در حالی که دومی امکان مقایسه تابش آفتاب را در فصول مختلف در همان مکان فراهم می‌کند.[۲] یکی از معیارهای پرکاربرد دیگر، «نسبت مدت زمان ثبت‌شده تابش آفتاب به طول روز» در بازهٔ مورد نظر است.

    یک استفادهٔ مهم از داده‌های مدت تابش آفتاب برای توصیف وضعیت آب‌وهوای اماکن، به ویژه استراحتگاه‌های سلامتی است. همچنین از این شاخص اغلب برای معرفی و تبلیغ مقاصد گردشگری استفاده می‌شود.[۲]

    تعریف و اندازه‌گیری[ویرایش]

    با توجه به حداکثر نظری مدت زمان روز برای یک مکان معین، یک نکته عملی نیز در نظر گرفته می‌شود که در آنجا چه میزان نور روز کافی است تا جزئی از «مدت تابش آفتاب» در نظر گرفته شود. مدت تابش آفتاب «درخشان» نشان‌دهنده تمام مدت زمانی است که میزان نور خورشید از آستانه‌ای مشخص شده بیشتر است، برخلاف آن، مدت تابش آفتاب «قابل مشاهده» نشان‌دهنده مقادیر کمتر از حد آستانه است که به اندازه کافی قوی نیست تا گیرنده را تحریک کند؛ این تابش به عنوان مثال در هنگام طلوع و غروب خورشید رخ می‌دهد. اندازه‌گیری مدت تابش آفتاب توسط وسیله‌هایی به نام آفتاب‌نگار انجام می‌شود. آفتاب‌نگارهای کمپبل استوکس یکی از انواع آفتاب‌نگار هستند که پرتوهای خورشید را توسط یک لنز شیشه‌ای کروی بر روی یک نوار خاص جمع می‌کند. هنگامی که شدت تابش بیشتر از آستانهٔ از پیش تعیین‌شده باشد، نوار می‌سوزد.[۳] نوع دیگری از آفتاب‌نگارها، آفتاب‌نگار جردن است. آفتاب‌نگارهای الکترونیکی جدید نسبت به انواعی که از نوار کاغذی استفاده می‌کند؛ حساسیت بیشتری دارند.

    سازمان جهانی هواشناسی (WMO)، در سال ۱۹۶۲ به منظور یکسان‌سازی داده‌های اندازه‌گیری شده در سراسر جهان، یک طرح استاندارد از آفتاب‌نگار کمپبل استوکس را به نام آفتاب‌نگار مرجع خلال‌مدت (IRSR) طراحی کرد.[۲] سرانجام در سال ۲۰۰۳، مدت تابش آفتاب به عنوان دوره‌ای تعریف شد که طی آن تابش مستقیم خورشید از مقدار آستانه ۱۲۰W/m² تجاوز می‌کند.[۲]

    پراکندگی جغرافیایی[ویرایش]

    دو منطقه عمده با بیشترین مدت زمان تابش آفتاب سالانه، کویر مرکزی و شرقی صحرای بزرگ آفریقا که شامل کشورهای عمدتاً بیابانی مصر، سودان، لیبی، چاد و نیجر و همچنین جنوب غربی ایالات متحده آمریکا (ایالات آریزونا، نوادا و کالیفرنیا) هستند.[۴] شهری که ادعای رسمی عنوان آفتاب‌گیرترین شهر جهان را دارد، شهر یوما در ایالت آریزونا با بیش از ۴٬۰۰۰ ساعت آفتاب درخشان سالانه (حدود ۹۱٪ از زمان نور روز) است؛[۵] هرچند بسیاری از کتابهای اقلیم‌شناسی بیان می‌کنند که ممکن است مناطقی با مقدار تابش آفتاب بیشتر در شمال آفریقا وجود داشته باشد. آفتابی‌ترین ماه جهان ماه دسامبر در مناطق شرقی قطب جنوب است که تقریباً ۲۳ ساعت روز خورشید «درخشان» دارد.[۶]

    برعکس، عرض‌های جغرافیایی بالاتر (بالاتر از ۵۰ درجه شمالی و جنوبی)، دارای آب‌وهوایی بسیار ابری‌تر و ناپایدارتر و بارانی هستند و اغلب کمترین مقدار مدت تابش آفتاب را در سال دارند. مناطق با آب و هوای معتدل اقیانوسی مانند مناطق شمال غربی اروپا، سواحل شمال غربی کانادا و مناطقی از جزیره جنوبی نیوزیلند نمونه ای از آب و هوای خنک، ابری، مرطوب و بارانی است که در آن مقادیر مدت تابش آفتاب بسیار کم است. توشهاون در جزایر فارو یکی از ابری‌ترین مناطق جهان با تنها ۸۴۰ ساعت آفتاب سالانه است.

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    مسیر خورشید

    تابش خورشید

    خورشید تنها منبع مهم انرژی طبیعی جهت گرم کردن ساختمان، بدون مصرف انرژی الکتریکی یا فسیلی است. شدت انرژی تابشی خورشید در بیشتر نقاط زمین مقداری قابل ملاحظه است. البته این مقدار به‌طور دقیق به عرض جغرافیایی منطقه و صافی آسمان وابسته است. در مناطقی که درصد ابر آسمان، یا میزان رطوبت و غبار موجود در جو زیاد است، شدت تابش، کمتر می‌باشد. همچنین شدت این تابش در فصول مختلف سال و در ساعات مختلف روز، متغیر است.
    سطوح مختلف، با توجه به جنس، رنگ و براقی یا کدری سطح‌شان، مقادیر متفاوتی از این تابش را جذب و باقی را بازتاب می‌کنند. البته شدت انرژی تابشی به زاویه سطح نیز مربوط می‌شود. اگر سطح بر پرتو‌های خورشید عمود باشد، بیشترین جذب اتفاق می‌افتد و هرچه سطح، نسبت به راستای پرتو‌ها مایل‌تر باشد، درصد جذب کمتر می‌شود.

    جهت‌گیری ساختمان
    همان‌طور که در شکل زیر دیده می‌شود، جهت‌گیری ساختمان، می‌تواند مقدار جذب تابش خورشید را تعیین کند. فرض کنید خورشید در نقطه‌ای ‌از آسمان ثابت است. به این ترتیب می توانیم سطح دیوارهای آفتاب‌گیر یک خانه فرضی را حساب کنیم.

    همچنین زاویه تابش خورشید بر سطح این دیوارها را می‌دانیم. پس با دانستن شار تابشی خورشید در این منطقه ، می‌توانیم مقدار انرژی جذب‌شده توسط دیوارها را حساب کنیم :

    که در آن
    $I_s$ شدت تابش بر روی سطح مورد نظر
    $\Phi$ شار تابشی خورشید در منطقه
    $A$ اندازه سطح
    و $\theta$ زاویه میان پرتو‌های خورشید، با خط عمود بر سطح می‌باشد.

    طراحان ساختمان، همین محاسبه را برای ساعات مختلف روز و روزهای مختلف سال ( که مکان و زاویه تابش خورشید تغییر می‌کند) انجام می‌دهند. در نهایت جهت ساختمان را طوری انتخاب می‌کنند که میزان تابش جذب‌شده، سبب گرمای بیش از حد ساختمان نشود. در مناطق سردسیر، جهت ساختمان طوری انتخاب می‌شود که بیشترین میزان جذب انرژی خورشید اتفاق بیفتد.

    کنار هم قرار گرفتن ساختمان‌ها
    در مناطق سردسیر و کوهستانی، برای طراحی شهرها و روستاها، این نکته در نظر گرفته می‌شود که خانه‌های مجاور، برروی هم سایه نیندازند.
    در حالی که در بیشتر مناطق با اقلیم گرم و خشک، شهرها و روستاها بافتی بسته و فشرده دارند تا هرچه بیشتر از تابش خورشید در امان باشند. شکل اولیه شهرهای نواحی گرم و خشک ایران، قلعه‌ای بوده است. دفاع در برابر مهاجمان، فرار از آفتاب و ایجاد سایه بر خانه‌ها و گذرها، عمده دلیل این شیوه معماری است.
    با ظهور شهرهای جدیدتر، طرح حیاط-مرکزی خانه‌ها، حیاط‌هایی گود و پر‌سایه را در میان اتاق‌ها و فضاهای دیگر خانه پدیدآورد تا همیشه محیطی خنک در میان ساختمان وجود داشته باشد. هوای خنک شبانه به دلیل چگالی بیشتر نسبت به هوای گرم، در طول روز، در این حیاط گود باقی می‌ماند. همچنین سایه بنا بر روی حیاط، مانع از گرم شدن هوای محبوس می‌شد. به این ترتیب تا ساعات بعدازظهر، حیاط و اتاق‌های اطراف آن خنک می‌ماند.

    همچنین گذر‌های باریک و تنگ در میان دیوارهای بلند حیاط‌های مجاور، راه‌های خنکی برای عبور‌و‌مرور ساکنان این شهرها پدید آورد. رنگ و جنس دیوارهادر مناطق سردسیر، تلاش می‌شود تا سطح خارجی خانه‌ها به رنگ تیره و از جنسی باشد که جذب بالایی دارد.   در این مناطق سطح دیوارهای رو به آفتاب بیشترین مقدار را دارد و جهت گیری ساختمان به‌گونه‌ای انتخاب می‌شود که در زمستان، سطوح بیشتری در معرض تابش قرار گیرد. در مناطقی که میزان تابش زیاد است، مانند مناطق کویری ایران، یا مناطق ساحلی که از بازتاب پرتو‌های خورشید از سطح دریا در‌‌امان نیستند، رنگ ساختمان‌ها مات و روشن انتخاب می‌شود تا کمترین جذب ممکن را داشته باشد.

    اثر گلخانه‌ای
    در مناطق سردسیر برای استفاده بیشتر از انرژی خورشید، در قسمت جنوبی و آفتاب‌گیر خانه، ایوان‌هایی با پنجره‌های سرتاسری طراحی می‌شود. نور خورشید از این پنجره‌ها به درون ایوان می‌تابد و در آن‌جا جذب دیوارها و کف ایوان ( که معمولا به رنگ تیره ساخته می‌شوند) می‌شود. پرتو‌هایی که از این سطوح بازتاب می‌شوند، دارای طول موجی کوتاه‌تر از امواج اولیه هستند و شیشه به آن‌ها اجازه عبور نمی‌دهد. به این ترتیب پرتو‌های خورشید در ایوان محبوس و کم ‌کم جذب سطوح مختلف می‌شوند. این اثر که به‌نام اثر گلخانه‌ای معروف است، سبب گرم شدن محیط محفوظ با شیشه می‌گردد.
    در امریکا و کانادا، نمونه‌های بسیاری از این ایوان‌های شیشه‌ای را می‌توان دید.

    در مناطق گرمسیر وجود پنجره‌های رو به آفتاب، به دلیل ایجاد اثر گلخانه‌ای، سبب افزایش دمای بیش از حد فضای داخلی بنا و سلب آسایش می‌شود. در این مناطق، از آفتاب‌گیر و سایه‌بان، برای ایجاد سایه روی پنجره‌ها استفاده می‌شود. در شرایط حاد آب‌وهوایی مانند مناطق مرکزی ایران، برای مقابله با این مشکل، دیوارهای رو به آفتاب، بدون پنجره ساخته می‌شود. برای تامین نور درون ساختمان، نور‌گیرهای بسیار کوچک روی این دیوارها ایجاد می‌شود.

    منبع مطلب : schoolnet.ir

    مدیر محترم سایت schoolnet.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 12 روز قبل
    1

    جهت تابش آفتاب به نقاط مختلف زمین که در طول سال تغییر می کند موجب می شود که جاهایی که نور خورشید را بیشتر دریافت می کنند دارای کشاورزی مناسب و آب و هوای گرم می باشد و این امر باعث می شود محصولات کشاورزی پر رونق بوده و رشد بیشتری داشته باشند اما جاهایی که نور خورشید را کمتر دریافت میکنند محصولات کشاورزی چندان رونق پیدا نمی‌کند بنابراین در اینجا گلخانه هایی برای تولید محصولات کشاورزی ایجاد می کنند اما معماری ساختمان ها می تواند نسبت به زاویه تابش آفتاب متفاوت باشد مناطق کی جهت تابش آفتاب را کمتر دریافت میکنند از همدیگر جدا هستند اما در مناطقی که جهت تابش آفتاب را بیشتر دریافت می کنند ساختمان ها در کنار هم ساخته شده اند تا گرمای کمتری را احساس کنند

    مهدی 1 سال قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید