توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    در نوشتن شرح حال به چه نکاتی باید توجه کرد

    1 بازدید

    در نوشتن شرح حال به چه نکاتی باید توجه کرد را از سایت اسک 98 دریافت کنید.

    مراحل نویسندگی

    ¨      -نکات کلیدی =هنگام نوشتن ازکلمه های گفتاری و شکسته خوداری کنید ،از تکرار زیاد کلمه ها بپرهیزید ،ساده وخوانا بنویسید ـ در به کار گیری کلمه ها هنگام نوشتن باید بسیار دقت کنید  به نمونه های زیر دقت کنید

    ¨      صبح،او را دیدم                                     

    ¨      بامداد،او رادیدم

    ¨      پگاه،او را دیدم

    ¨      (همیشه هر نوشته از چند جمله ی به هم پیوسته درست شده است .در هنگام نوشتن باید به ساده نویسی و کوتاهی جمله توجّه کنیم )

    ¨      ۲-بهره گیری از حس  های پنجگانه=برای این که نویسنده  ی خوبی باشیم ،لازم است=

    ¨      همه چیز را خوب ودقیق، ببینید(خوب دیدن )

    ¨      خوب ودقیق  ،گوش بدهید (خوب شنیدن)

    ¨      نسبت  به بو ،مزه و طعم اشیاء حساس ودقیق باشید (تقویت حس چشایی و بویایی )

    ¨      گاهی به کمک حس لامسه پدیده ها و اشیاء را بشناسید (تقویت حس لامسه )

    ¨      پس مقدمه ی خوب نوشتن ،خوب دیدن ،خوب شنیدن ودقت در پدیده ها و استفاده از حس بویایی چشایی ولامسه است .

    ¨      گزارش نویسی  = گزارش ،  نوشته ای است که در آن به توضیح و بیان ویژگی ها و جز ئیات  شنیده ها و دیده های خود می پردازد 

    ¨      شرح حال نویسی =یکی از را های تمرین در نویسندگی ،نوشتن شرح حال است.در  شرح حال نویسی به این نکته هاتوجه

              کنید:

    ¨      ¤ زمان و محل تولد ،محل زندگی ،ویژگی های اخلاقی و جسمی

    ¨      وقایع مهم زندگی و .....  توجه بسیار بسیار زیادی داشته باشید

    ¨      -خاطره نویسی (یاداشت های روزانه ) = برای پرورش توان نویسندگی و بهتر نوشتن ،باید فراوان بخوانید وبسیار بنویسی .

    ¨      یاداشت کردن رویدادهای روزانه و نوشتن خاطرات ،تمرین مناسبی است که به ما کمک میکند

         تا نویسنده ی توانایی بشویم 

    ¨      خلاصه نویسی =یکی دیگر از راه های رسیدن به مهارت در نویسندگی ،خلاصه نویسی است . در خلاصه نویسی باید

        مطالب مهم و اصلی متن را ذکر کنید و از نوشتن جزئیات چشم بپوشید.

    ¨      -مقایسه =یکی از راه های پرورش و تقویت توانایی نوشتن ،به کار گیری مقایسه است . مقایسه ،بیان تفاوت ها و شباهت های میان دو یا چند چیز است .

    ¨      تشبیه =همان گونه که آموختیم شبیه آن است که کسی یا چیزی به کسی یا چیز دیگر

       مانند شود . یکی از عناصر که در زیبایی و اثر گذار بودن نوشته به نویسنده کمک می کند ،به کاربردن تشبیه است .

    ¨      توصیف=یکی از راه های تمرین وتقویت نویسندگی بهره گیری از توصیف است . توصیف ، بیان ویژگی های یک چیز

    ¨       است . در توصیف باید به رنگ ،  بو ، نرمی درشتی ، فاصله و دیگر خصوصیات ،توجه کرد . توصیف دقیق ، سبب

     می شودخواننده ،به آسانی ،شیء مورد نظر را در ذهن خود بازسازی کن

    ¨      باز سازی =  هر گاه ، موضوعی قدیمی یا مطلبی از متون گذشته را با شاخ و برگ و شکلی تازه تری بنویسیم ، آن را باز

    ¨       سازی کرده ایم ،باز سازی وقایع و رویدادها یکی از راه های تمرین وتقویت نویسندگی است .می توان رویدادهای کوچک

    ¨      را به صورت یک داستان کوتاه باز سازی کرد

    ¨      لطیفه ی  ادبی = یکی از چیز هایی که به زیبایی و لطف نوشته می افزاید ، استفاده از لطیفه است . لطیفه سخنی کوتاه و پر معنا است که به سادگی فهمیده می شود . لطیفه ها

    ¨      معمولأ آمیخته به طنز و حکمت و اندرز هستند و در قالب حکایت ظاهر می شوند

    زیاد مطالعه کنیم. 
    مطالعه نمودن علاوه بر آنکه سطح دانایی را بالاتر می برد، به طور ناخودآگاه شما را برای نوشتن آماده ساخته، به آن علاقه‌مند می کند. همچنین پیشنهاد می شود اگر قصد نوشتن از موضوع خاصی را دارید، یک یا دو روز دست نگه داشته و فقط در خصوص آن مطلب با خود بحث نمایید.
                                                                                                                                              
     نقد کنیم حتی فقط برای خود
    تلاش نمایید ایرادات متن مورد مطالعه را بیابید! با خود فکر کنید اگر نویسنده متن، دوست صمیمی شما بود و مایل بودید به پیشرفت او کمک کنید، چه نکته ای را برای بهتر کردن متن، به او می گفتید.
                                                                                                                                              
     
    خاطره،متن،دلنوشته... فقط بنویسید! 
    مهم نیست که نوشته های شما هیچگاه خوانده نشوند! حتی مهم نیست که "خودتان" هم از آن خوشتان نیاید!... مهم این است که شما ایده هایتان را در محلی ذخیره می نمایید و روزی که نویسنده‌ای ماهر شدید، از آنها ایده می گیرید و با اینکار تمرین خود را نیز افزایش می دهید.
                                                                                                                                              
    تفکیک نکنید. 
    نوشته های خود را دسته بندی نکنید! هرچه را که به ذهنتان رسید، در اولین محل نگارش که در دسترس‌تان است، یادداشت نمایید.

    هیچگاه کلمات را به بهانه یافتن دفترِ متن یا دفتر خاطراتتان، اسیر نکنید! کلمات از اسارت بدشان می آید و می‌گریزند!


       مراقب احساستان باشید. 
    گاه احساس غم، متنی را خلق می‌کند که در زیبایی همانند ندارد، اما گاه این احساس آنقدر زیاده می‌شود که تلخی نوشته را از حد گذرانده، آنرا غیر قابل نوشیدن می‌کند؛ این مطلب در خصوص سایر احساس‌ها نیز صدق می‌کند.

                                                                                                                                             

     متنفر نباشید. 
    مهم نیست این نفرت از بوی یک عطر باشد یا از یک انسان نما! مهم آن است که قلم شما قلب شما را خواهد نوشت، شما با قلم خود با قلب خواننده ارتباط برقرار می‌کنید، هیچ انسانی از حس"نفرت" و احساس‌هایی مشابه با آن خوشش نمی آید!


                                                                                                                                             
     در جریان باشید. همانطور که آب پاک، با توقف زیاد؛ به جای پاک کردن، ناپاک می‌کند؛ ذهن پاک نیز در ایستایی،استواری خویش را از دست می‌دهد! این مهم نیست که مسیر حرکت‌تان موافق با هدف نگارشی شما باشد، مهم آن است که راه شما سرسبز باشد. (همان صراط المستقیم)
                                                                                                                                              
      از آنچه می دانید بنویسید
    علم،عقل و احساس شما همراه با سیاهی قلمتان جاری می شود، بنابراین، اگر به چیزی اعتقاد ندارید، از آن ننویسید! اگر فکر می‌کنید علم شما در خصوص مطلب یا احساسی، کامل نیست؛ برای نوشتن "متن نهایی" صبر کنید. (لازم به ذکر است نوشته های شخصی شما که در بند سه به آن اشاره شد، لازم است که در حد علم شما باشد، این نوع از نوشتن، حد ابتدایی؛ و نگارش برای متون ویژه مانند آنچه در بند یک به آن اشاره شد؛ نوشتۀ نهایی! نامیده شده است.) 

       نوشته های خود را بارها و بارها بخوانید. 
    این کار باعث می شود، ایرادات کار خود را بفهمید، علاوه بر آن موجب خوب"تر" و کامل"تر"شدن نوشته شما خواهد شد. 
     همیشه بدنبال دلیلی برای نوشتن باشید. 
    ذهن شما همیشه آمادۀ انجام کاری است که شما مایل به انجام آن هستید؛ به همین جهت فکر کردن زیاد شما در خصوص برای نوشتن؛ ذهن شما را خلاق و آماده می‌سازد.

                                                                                                    
    علت نوشتن را بدانید. 
    عده‌ای گمان می کنند "نگارش" فایده ای ندارد! مگر برای افرادی که آنرا به عنوان حرفۀ خویش برگزیده اند؛! این تصور کاملا اشتباه است! نوشتن یک تمرین فکر است! اگر همیشه این مطلب را در نظر داشته باشید، عادت می کنید به گفتار و افکار خود اهمیت بدهید. علاوه بر آن، ایجاد علاقه به نوشتن در کودکان، آنها را مبتکر و جستجوگر می‌کند!

       ساده بنویسید اما سر سری، هرگز! نیازی نیست در پی کلمات ثقیلِ ادبی باشید! حتی در یک متن ادبی کثرت این واژگان لزومی ندارد! تمرکز روی این هدف؛ شما را از مسیر اصلیِ متن دور می نماید. البته نوشتۀ شما هیچگاه نباید از مسیر اصلی -بیش از حد- دور شود!
                                                                                                                                              
     
     زیاد صحبت کنید. صحبت کردن با دوستان و آشنایان باعث می‌شود گفتار شما به اندازۀ یک نوشته، روان و صریح باشد. در حین صحبت کردن، اشکالهای کلامی که برای عده ای تبدیل به عادت شده است، سریع‌تر نمایان می شود. 
    متن فوق در خصوص آغاز به نوشتن بود. وقتی نوشتن را آغاز نمودید، در صورت تمایل می‌توانید آنرا به صورت حرفه‌ای ارتقا، و ادامه دهید و یا تنها از مزایای یک نویسندۀ ساده بودن، بهره ببرید.

    خلاصه کنید. حتی در حد نوشتن اولیه" با نوشتن آشنا نیستید، یک رمان زیبا را خوانده و آنرا به طور خلاصه، بازنویسی کنید. حتی اگر در نوشتن به مراحل بالاتر رسیده ‌اید، باز هم از خلاصه نویسی غافل نشوید! زیرا اغلب متونی که زودتر و زیباتر، مقصود خود را بیان می کنند، دلنشین تر هستند.

    پایگاه اینترنتی: مراحل نویسندگی
                                                                                                        


                                                                                                                                     
                                                                                                    

    منبع مطلب : tafakorekhallagh.blogfa.com

    مدیر محترم سایت tafakorekhallagh.blogfa.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    شرح حال نویسی چیست ؟ انواع شرح حال نویسی و تعبیر و تفسیر شرح حال

    شرح حال نویسی چیست ؟ انواع شرح حال نویسی و تعبیر و تفسیر شرح حال

    شرح حال نویسی چیست ؟

    یکی از فنونی که می تواند به ما در مطالعه ٔ زندگی و شناخت بهترفرد کمک کند، شرح حال نویسی در مشاوره و رواانشناسی است.

    شرح حال، گزارشی است که فرد به طور کتبی درباره ٔ زندگی خود می دهد.

    این گزارش ممکن است مربوط به گذشته، حال، آینده باشد؛ درباره ٔ گذشته مانند:

    تجربیات دوران طفولیت یا دوران دبستان، در مورد حال مانند مطالبی مربوط به علایق و خصوصیات خود، و درباره ی آینده مانند:

    طرح ریزی مربوط به شغل و چگونگی کسب درآمد و گذراندن زندگی.

    یکی از ویژگیهای سودمند شرح حال نویسی آن است که فرد مورد خودبه تفکر و بررسی می پردازد و توانایی بیشتری در خودشناسی به دست می آورد.

    در عین حال، اطلاعاتی که ازطریق شرح حال نویسی به دست می آید، می تواند بهتر از سایر فنون، به ما در شناخت حالت های عاطفی، نگرش ها، و سایر خصوصیات شخصی دانش آموز کمک کند.

    در شرح حال نویسی ها، دانش آموزان مطالبی در مورد وضع فرهنگی، اجتماعی، خانوادگی یا خاطرات خود از مدرسه می نویسند.

    گاهی اوقات، دانش آموزان به نوشتن نامه هایی به مشاوران خود می پردازند ودر این نامه ها درباره ٔ خود، مطالبی مطرح می سازند.

    این گونه نامه ها را می توان یک نوع شرح حال نویسی محسوب کرد.

    انواع شرح حال نویسی

     شرح حال نویسی دو نوع است:

    در شرح حال نویسی آزاد، از فردخواسته می شود که هر چه می خواهد، درباره ٔ خودبنویسد، به عبارتی، «آنچه می خواهد، دل تنگت بگو».

    چون در این نوع شرح حال نویسی می توان در مورد جنبه های نهانی شخصیت دانش آموز، اطلاعاتی به دست آورد، کاربرد آن در مشاوره، مفیدتر است.

    در شرح حال نویسی کنترل شده و محدود، دانش آموز دربرابر سؤالات یا موضوعات مشخص و تعیین شده درباره ٔ خود به پاسخ دهی می پردازد.

    این نوع شرح حال نویسی برای دانش آموزانی که از نظر نویسندگی و تحریر مطالب ضعیف هستند مفید است.

    برای این قبیل دانش آموزان، حتی ممکن است شرح حال نویسی به صورت طرح سؤال هایی با جواب کوتاه اجرا شود.

    در شرح حال نویسی کنترل شده، بهتر می توان اطلاعات مورد نیاز در مشاوره را به دست آورد.

    در این شیوه، چون دانش آموز در نگارش شرح حال، مفید می شود، از نوشتن مطالبی خارج از موضوع یا سؤال طرح شده خودداری خواهد کرد.

    در شرح حال نویسی آزاد، دانش آموز درباره ٔ زندگی خود، مقید به ذکر مطالب خاصی نیست. او مسائلی را که در زندگی وی مهم بوده و از جهتی نظرش را جلب کرده است،

    آزاد،انه می نویسد بر این اساس می توان با تفسیرمطالب طرح شده، به شناخت جنبه هایی از شخصیت دانش آموز که در ورای رفتارهای ظاهری وی وجود دارند نائل شد.

    البته تفسیر این نوع شرح حال، مستلزم اطلاعات تخصصی است وباید با احتیاط کامل صورت بگیرد.

    با توجه به مطالب بالا، می توان نتیجه گرفت که به منظور استفاده از مزایای هر دو نوع شرح حال نویسی، نباید تنها به کاربرد یک نوع آن اکتفا شود، بلکه باید ضمن گرفتن شرح حال آزاد، در مواقع نیاز، از طریق شرح حال نویسی کنترل شد، اطلاعات لازم برای مشاوره را کسب کرد.

    موضوعات نمونه در شرح حال نویسی کنترل شده

    به طوری که گفته شد در شرح حال نویسی کنترل شده موضوع یا سؤال های معینی در مورد زندگی و شخصیت دانش آموز، برای پاسخگویی به وی داده می شود و او درحدود سؤال یا موضوع داده شده که ممکن است به گذشته حال یاآینده وی مربوط باشد، به ذکر مطالب مورد نظرش می پردازد.

    در زیر نمونه هایی از موضوعات شرح حال نویسی ذکر می شود.

    الف- تجربیات دوران طفولیت :

    1-محل هایی را که قبل از آمدن به مدرسه در آنها زندگی کرده اید و خاطراتی را که از این محل ها دارید بنویسید.

    2- همبازی های خود را در سنین قبل از دبستان توصیف کنید.

    3-وضع خانوادگی خود را تا قبل از دبستان شرح دهید.

    ب-تجربیات دوران دبستان:

    1-درس های مورد علاقه، سرگرمی ها و علایق اصلی خود را در دبستان بنویسید.

    2-اتفاقات و تغییراتی را که در دوره د دبستان در خانواده ٔ شما رخ داده، شرح دهید.

    3-دوستان مورد علاقه خود را در دبستان توصیف کنید.

    4-دبستان را در چه شهرها و محلاتی گذرانده اید؟ خاطراتی را که در این مورد دارید، بنویسید.

    5-در دوره ٔ دبستان به چه مسافرت هایی رفته اید؟ خاطراتی را که از این مسافرت ها دارید بنویسید.

    1-معمولاً شب ها، جمعه ها وتعطیلات را چگونه می گذرانید؟

    2-دوستان نزدیک خود را توصیف کنید.

    3-چه نوع فیلم ها و برنامه هایی رادیوو تلویزیونی را بیشتر دوست دارید؟ به چه دلیل؟

    4-کارهایی که به آنها افتخار می کنید، کدام هستند؟ به چه دلیل؟

    5-بیشتر مایلید مانند کدامیک از اعضای فامیل یا دوستانتان باشید؟ چرا؟

    6- فعالیت های اجتماعی مورد علاقه و خصوصیات روانی خود را بیان کنید.

    7-کدامیک از مواد درسی را بیشتر دوست دارید و از کدامیک بیش از همه متنفرید؟ علت هر کدام را بنویسید.

    8-میل دارید چه نوع مجلات و کتاب هایی را مطالعه کنید؟

    1-پس از دوره راهنمایی تحصیلی، هدف تحصیلی شما چیست؟ دلیل آن را ذکر کنید.

    2-پس ازخاتمه ٔ تحصیل، مایلید چه شغلی را انتخاب کنید؟ دلیل آن را بنویسید.

    3- درآینده قصد دارید چه کارهایی را انجام دهید؟

    4- در زندگی چه آروزهایی دارید؟ آنها را فهرست وار بنویسید.

    نکاتی که در شرح حال نویسی باید رعایت شود

    بااینکه عواملی نظیر عدم تمایل دانش آموز به آشکار ساختن امور زندگی خویش، محدودیت او در خودشناسی، یا عدم درک حیطه ٔ موضوع شرح حال، و ضعف در نوشتن، بازده شرح حال نویسی، را پایین می آورد، ولی می توان با رعایت نکات زیر، در مشاوره وراهنمایی حداکثر استفاده را از شرح حال نویسی برد.

    1-برای دانش آموز باید روشن شود که گرفتن شرح حال وی، صرفاً برای مشاوره است و محفوظ و محرمانه باقی خواهد ماند.

    2-بدون مقدمه و علت، نباید از دانش آموز شرح حال خواست.باید دلیل و سببی برایاین کار وجود داشته باشد.

    3- شرح حال نباید به عنوان موضوع انشاء داده شود. زیرا غرض، اندیشیدن دانش آموز درباره ٔ خود وشناخت او است، نه ارزیابی اواز نظر نویسندگی و سبک نگارش، مشاوره باید به مطالبی توجه کند که دانش آموز نوشته است. نه آنکه به سبکی که او کاربرده است، توجه کند. در غیر این صورت ممکن است توجه دانش آموز، به نحوه ٔ آوردن عبارت ها و رعایت نکات دستوری باشد و مطالبی غیر واقعی بنویسد.

    4-باید موقعیت هایی فراهم کرد که در دانش آموز، انگیزه و محرکی برای نوشتن شرح حال ایجاد شود.

    5- شرح حال نویسی باید به صورتی انجام شود که دانش آموز وادار شود درباره ٔ خود بیندیشد اطلاعاتی را که به شناخت وی کمک می کند، ذکر کند و نظر او درباره ٔ خودش، معلوم شود.

    6-چون شرح حال نویسی، به مشاور در جهت شناخت جنبه های نهائی شخصیت احساس ها، امیدها و آرزوهای دانش آموزان کمک می کند لازم است حداقل یک شرح حال از هر دانش آموز در پرونده ٔ وی ضبط شود.

    7—طول شرح حال با توجه به عوامل مختلفی نظیر قدرت نویسندگی، ومیزان انگیزه و نیاز دانش آموز به کمک، متفاوت است.

    حجم شرح حال می تواند از چند سطر تا چند جلد باشد (بعضی نویسندگان، شرح حال خود را در چند جلد کتاب به تحریر درآورده اند).

    ولی به طور معمول؛ پیشنهاد شده است که طول شرح حال از 200 تا 5000 کلمه باشد.

    تعبیر و تفسیر شرح حال

     تعبیر و تفسیر شرح حال کاری مشکل و دشوار است. برای این منظور، باید به سوابق دانش آموز توجه شود و در جزئیات نوشته ها، دقت شود و برای این کار وقت کافی، در نظرگرفته شود. بعضی از نکاتی که باید در تفسیر شرح حال مورد نظر قرار گیرند عبارتند از :

    -به نوشته های دانش آموز از این نظر که گویای چه نوع حالت روانی است، توجه شود. لازم است کلماتی نظیر عشق، محبت، و نفرات که دارای بار عاطفی هستند مورد توجه واقع شوند.

    -با توجه به سوابقی که از دانش آموز در دست است، چنانچه او وقایع مهم زندگی خود را در نوشتن شرح حال، از قلم بیندازد، باید برای پی بردن به علت این کار، از طریق مصاحبه یا سایر فنون اقدام شود.

    -طفره رفتن و سطحی نوشتن شرح حال، نشان می دهد که دانش آموز مطلبی را پنهان می کند. در تعیبر و تفسیر این مسأله باید مورد نظر قرار گیرد.

    -ایجاد هرنوع تغییر در طرح موضوع شرح حال، یا درشرح حال آزاد که معمولاً وقایع به ترتیب تقدم و تأخر زمانی نوشته می شوند، از قلم انداختن یک فاصله ٔ زمانی، از امور شایان توجه هستند.

    در نتیجه گیری و تفسیر شرح حال باید وضع ظاهر نوشتار، نظافت کاغذ، بی دقتی ها، غلط های املایی ناآگاهانه، تحریف موضوعات و نظایر آن، مورد توجه قرار گیرند.

    اصول ،تعاریف و ضرورت راهنمایی و مشاوره

    فلسفه و ضرورت راهنمایی و مشاوره 

    راهنمایی و مقام آن در تعلیم و تربیت

    اهمیت خدمات راهنمایی و مشاوره

    مشاوره چیست ؟

    راهنمایی و هدف های راهنمایی چیست ؟

    نقش مشاوره در راهنمایی

    مشاوره  و روان درمانی و تمایز آنها از یکدیگر 

    اصول اساسی راهنمایی و مشاوره

    بازگشت به فهرست اصلی  اصول و فنون راهنمایی و مشاوره

    مشاوره انلاین مهکام

    منبع مطلب : mehcom.com

    مدیر محترم سایت mehcom.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    شرح حال نویسی با هدف پیشرفت حرفه‌ای - بیست‌تاسی

    شرح حال نویسی با هدف پیشرفت حرفه‌ای - بیست‌تاسی

    با منعکس کردن افکارتان در شرح حال، خود را رشد دهید.

    بسیاری از ما به دنبال بهبود روابط اجتماعی، افزایش آگاهی فردی و اعتماد به نفس هستیم. دوست داریم اگر اشتباهی انجام دادیم، به سرعت از آن درس بگیریم. مطالب زیادی درباره‌ی هر یک از موارد فوق بیان شده‌اند، که می‌توانند ما را در دست‌یابی به آن‌ها، کم و بیش کمک ‌کنند. اما اگر به دنبال یک عادت ساده و موثر هستیم، شرح‌ حال نویسی تمام موارد فوق و حتی بیشتر از آن را دست‌یافتنی می‌کند.

    در این نوشته، اشاره‌ای به سودمندی‌های شرح حال نویسی خواهیم داشت و نحوه‌ی گنجاندن این عادت ارزشمند در برنامه‌ریزی روزانه را بررسی خواهیم کرد.

    چرا شرح حال نویسی؟

    شرح حال نویسی ثبت روزانه‌ی افکار، احساسات و تجربیات است. اکثر افرادی که شرح حال می‌نویسند  تجربیاتشان را بر روی کاغذ یا به صورت الکترونیکی می‌نگارند. هر چند برخی افراد از قالب‌های دیگری مثل ضبط ویدئو یا صدا استفاده می‌کنند.

    اگر تجربه‌ی شرح حال نویسی ندارید ممکن است این کار به نظرتان اتلاف انرژی بیاید. زیرا بایستی در برنامه‌ریزی فشرده‌ی خود مورد دیگری نیز بگنجانید. اما نیازی نیست شرح حال طولانی بنویسید و در ضمن، این کار باعث رشد فردی و حرفه‌ای می‌شود.

    مهم‌ترین مزیت شرح حال نویسی در این است که فرصتی در اختیارمان قرار می‌دهد تا تجربیات و آموخته‌های خود را ارزیابی کنیم. به عبارت دقیق‌تر شرح حال نویسی می‌تواند در موارد مختلف زیر یاری‌گر ما باشد:

    مزیت دیگر شرح حال نویسی، بهبود مهارت‌های ارتباطی است. چرا که با شرح حال نویسی، بیان واضح افکار و احساسات را فرا گرفته و مهارت‌های نوشتاری را تمرین می‌کنیم.

    همچنین شرح حال نویسی در مدیریت وقایع ناگوار به کمک‌مان می‌آید. مطالعه‌ی موردی نشان داده است افرادی که از شرح حال نویسی برای توضیح و تحلیل احساسات خود بعد از رویدادی پر تنش استفاده کرده‌اند، در طولانی مدت احساس مثبت‌تری نسبت به آن رویداد داشته‌اند.

    به عنوان مزیت دیگر، شرح حال نویسی به دنبال‌ کردن سیر پیشرفت اهداف، کمک می‌کند. با منعکس کردن دستاوردهای خود، حس رضایت و انگیزه‌ی لازم برای دنبال کردن اهداف خود را بدست می‌آوریم.

    نمونه‌ها:

    نوشتن شرح حال را به روش‌های مختلفی می‌توانیم انجام دهیم. به نمونه‌های زیر توجه کنید:

    چگونه شرح حال بنویسیم؟

    برای شرح حال نویسی می‌توانیم از تکینیک‌های زیر استفاده کنیم:

    انتخاب قالب مناسب

    قالب‌های زیادی برای شرح حال نویسی وجود دارند.

    20ta30sh.h

    گزینه‌ی اول، شرح حال نویسی بر روی کاغذ است. بسیاری از افراد عمل فیزیکی «قرار دادن خودکار بر روی کاغذ» را مشوق می‌دانند. نوشتن با خودکار بر روی کاغذ آهسته و سنجیده است و راه خوبی برای آغاز یا پایان روزتان است.

    گزینه‌ی دوم، شرح حال نویسی الکترونیکی است. این روش به سادگیِ استفاده از مدارک در رایانه یا وارد کردن یک قسمت در نرم‌افزارهایی مثل Evernote است. یا می‌توانید از نرم‌افزار‌های شرح حال نویسی مثل iDoneThis ، Penzu یا DayOne استفاده کنید.

    برای ثبت تجربیات نیز می‌توانیم از وبلاگ‌نویسی استفاده کنیم. هر چند، باید در نظر داشت که بعد از نشر پست، همه خواهند توانست افکار، احساسات و تجربیات‌مان را بخوانند. بنابراین لازم است از نوشتن هرگونه مطلب منفی که به زیان همکاران، مشتریان یا سازمان است، خودداری کنیم. در غیر این‌صورت وبلاگ را به صورت شخصی راه اندازی کرده تا فقط خودمان به مطالب آن دسترسی داشته باشیم.

    نکته: اگر می‌خواهید روی کاغذ شرح حال بنویسید دفترچه‌ای تهیه کنید که به شما شور و شوق بیشتری برای نوشتن بدهد. شما در استفاده از یک دفترچه‌ی مرغوب و زیبا رغبت بیشتری دارید تا دفترچه‌ای که بدون دقت و بررسی خریده شده است.

    تبدیل شرح حال نویسی به یک عادت

    نوشتن شرح حال از جمله عادت‌های خوب می‌باشد. اما همانند هر عادت دیگری نیاز به زمان و انضباط فردی برای جا افتادن دارد. برای این‌که بیشترین بهره را از شرح حال نویسی ببریم، لازم است هر روز سر ساعت معین و مناسبی آن را انجام دهیم. به این نکته توجه کنید که شرح حال را در اوقات فراغت خود بنویسید تا وقفه‌ای در کار بوجود نیاورد. برخی افراد نوشتن در اول صبح را ترجیح می‌دهند و برخی شب هنگام قبل از خواب. همچنین می‌توانید زمان ناهار یا بعد از ظهر شرح حال بنویسید.

    نکته

    شاید مطالعه‌ی «چگونه یادگیری را به فعالیتی همیشگی تبدیل کنیم؟» و «استراتژی‌های توسعه شخصی» در زمینه‌ی اختصاص زمان مورد نیاز برای شرح حال نویسی در میان انبوه کارهای روزانه کمک کننده باشند.

    پیشروی گام به گام

    قرار نیست اولین شرح حالی که می‌نویسیم شبیه رمان باشد! در ابتدا می‌توان به مدت 5 یا 10 دقیقه وقت گذاشت سپس به مرور و آهسته، این زمان را بیشتر کرد. همچنین اجازه دهیم کلماتی که در ذهن‌مان هستند بر روی کاغذ یا صفحه کلید جاری شوند و آن‌ها را دست‌کاری نکنیم.

    ارزیابی تجربیات

    شرح حال نویسی موثر، ترکیبی است از متنی روان درباره اتفاقات اخیر و تفکری انتقادی در مورد آن‌چه آموخته‌ایم و این‌که چه رفتارهایی را می‌توانیم تغییر داده یا بهبود ببخشیم.

    برای نوشتن شرح حال می‌توانیم از سوالات زیر کمک بگیریم:

    زمان شرح حال نویسی، لازم است به دقت درباره مهم‌ترین اتفاقی که از آخرین بار تا به حال روی داده است فکر کنیم. در نظر داشته باشیم که این اتفاق ممکن است حاوی نکاتی باشد که توجه کامل ما را نیاز داشته باشد.

    در شرح حال نویسی می‌توانیم بنویسیم که قبل از ارائه از دست همکار دلخور بوده‌ایم و چیزهایی گفتیم که به حس اعتماد او نسبت به ما لطمه وارد کرد. این رخدادی است که بایستی به تفصیل در مورد آن نوشته شود تا علل ناراحتی و دلخوری خود را دریابیم. تنها در این صورت خواهیم توانست از تجارب بیاموزیم.

    همچنان‌که نوشتن ناکامی‌ها اهمیت دارد، نوشتن هر پیروزی کوچک نیز مهم است. اگر از دستاوردهای خود یادی نکنیم، از خاطر ما پاک خواهند شد. پرداختن به دستاوردها برای بالا بردن انگیزه و اعتماد به نفس اهمیت دارد.

    20TA30sharhehal3

    روراستی

    برای آموختن از تجربیاتی که داشته‌ایم، لازم است روراست بوده و از جلوه دادن روزهای تلخ همانند روزهای خوب و عالی بپرهیزیم و در مورد افکار و احساساتی که نسبت به وقایع، دیگران و آن‌چه انجام داده‌ایم، صادق باشیم.

    تمرکز بر روی نقاط مثبت و منفی

    این‌که روزی کسل کننده و تلخی داشته‌ایم، مهم نیست. سعی کنیم حداقل یک نکته‌ی مثبت را ذکر کنیم. چه چیزی باعث شد این اتفاق مثبت روی دهد و از این اتفاق مثبت چه آموختیم؟

    اگر شرایط به گونه‌ای است که اتفاق مثبتی به ذهنمان نمی‌رسد، می‌توانیم نعمت‌ها و چیزهایی که از داشتن آن‌ها خوشحال هستیم را به خاطر بیاوریم. در روزهای تلخ، همین چیزهای به ظاهر ساده می‌توانند بسیار نیروبخش باشند.

    تمرکز بر روی اهداف

    در حین تکمیل شرح حال روزانه به اهداف بلند مدتی که داریم فکر کنیم. از آخرین باری که شرح حال خود را یادداشت کردیم چه پیشرفتی داشته‌ایم و برای رسیدن به اهداف مهم، گام بعدی که می‌توانیم برداریم چیست؟

    نکات کلیدی

    منبع مطلب : 20ta30.com

    مدیر محترم سایت 20ta30.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    ناشناس : جواب رومیخوام

    ناشناس : من ان جوابی که میخواهم به من نمیده ومن خیلی ناراضی هستم

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    کوثر محمد پور 16 روز قبل
    0

    عالی

    ناشناس 7 ماه قبل
    7

    من ان جوابی که میخواهم به من نمیده ومن خیلی ناراضی هستم

    ناشناس 10 ماه قبل
    10

    جواب رومیخوام

    1
    احدی 10 ماه قبل

    من نمی دانم

    مهدی 1 سال قبل
    10

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید