توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    عدسی چشم مانند چه چیزی عمل میکند

    1 بازدید

    عدسی چشم مانند چه چیزی عمل میکند را از سایت اسک 98 دریافت کنید.

    عدسی (چشم)

    چشم

    چشم

    چشم‌ها اعضای دستگاه بینایی‌اند این اندام برای موجودات توانایی دریافت و پردازش جزئیات دیداری و توان پاسخ، پاسخی که لزوماً برای انجامش نیاز به بینایی نیست را فراهم می‌کنند. چشم، نور را شناسایی می‌کند و آن را تبدیل به پیام‌های الکتروشیمیایی در یاخته‌های عصبی می‌کند. در موجودات پیشرفته تر، چشم اندام نوری پیچیده‌ای است که روشنایی را از فضای پیرامون می‌گیرد، شدت و ضعف آن را متناسب می‌کند یا بر روی اجسام تمرکز می‌کند تا یک تصویر واضح داشته باشد. تصویر را تبدیل به سیگنالی می‌کند و به مغز می‌فرستد. چشم‌هایی که توان تجزیهٔ تصویر داشته باشند در ده نوع مختلف در طبیعت دیده شده‌اند که ۹۶ درصد از گونه‌های جانوران چشمانی با ساختار پیچیده دارند.[۱] چشم‌های با توان تجزیهٔ تصویر در نرم‌تنان، طنابداران و بندپایان وجود دارد.[۲] رزولوشن (قدرت بینایی) چشم انسان ۵۷۶ مگاپیکسل محاسبه شده‌است.

    ساده‌ترین چشم مانند چشم میکروب‌ها، کاری نمی‌کند به جز تشخیص نور و تاریکی؛ که این برای تنظیم ساعت زیستی آن‌ها کافی است.[۳]

    کلیات[ویرایش]

    چشم‌های پیچیده می‌توانند شکل‌ها و رنگ‌ها را از هم تشخیص دهند. کهن‌ترین آثار یافت شده از چشم‌های نخستین به ۶۰۰ میلیون سال پیش، دورهٔ انفجار کامبرین بازمی‌گردد.[۴] آخرین جد جانوران ابزارهای زیست-شیمی لازم برای بدست آوردن بینایی را داشت و پس از آن ۹۶ درصد از گونه‌های جانوری در شش شاخهٔ زیستی از ۳۵ شاخه بینایی بدست آوردند.[۱] در بیشتر مهره‌داران و برخی از نرم‌تنان، چشم به این صورت کار می‌کند که اجازه می‌دهد پرتوهای نور وارد چشم شوند و به صفحه‌ای که پر از یاخته‌های حساس به نور است برخورد کنند. این صفحهٔ حساس به نور در پشت چشم قرار دارد و شبکیه نام دارد. یاخته‌های مخروطی برای تشخیص رنگ و یاخته‌های استوانه‌ای برای تشخیص در نور با شدت کم، همگی بر روی شبکیه قرار دارند و نور دریافتی را تبدیل به پیام‌های عصبی می‌کنند. این پیام‌ها با کمک عصب‌های بینایی به مغز فرستاده می‌شود.

    چنین چشم‌هایی معمولاً کروی شکل اند و پر از مایعی شفاف و ژله مانند به نام زجاجیه. یک عدسی داخل آن‌ها قرار دارد تا بتواند بر روی اجسام پیرامون تمرکز کند و عنبیه که ماهیچه‌های پیرامون آن برای تنگ یا گشاد کردن مردمک کاربرد دارد. مردمک با تنگ و گشاد شدن میزان نور ورودی به چشم را تغییر می‌دهد.[۵] و در صورتی که نور کافی باشد محل تشکیل تصویر بر پردهٔ چشم را تغییر می‌دهد و خطاهای احتمالی را برطرف می‌کند.[۶] چشمان بیشتر سرپایان، ماهی‌ها، دوزیستان و مارها شکل عدسی ثابت دارد و تمرکز بر روی تصویر با کمک عقب و جلو رفتن لنز قابل انجام است مانند آنچه که در هنگام تمرکز کردن (فوکوس کردن) در دوربین عکاسی رخ می‌دهد.[۷]

    چشمان مرکب در میان بندپایان دیده می‌شود. این نوع چشم از تراش‌های بسیار کوچک به نام ریزچشمک، تشکیل شده بسته به زیست جانور هر یک از این ریزچشمک‌ها به اندازهٔ یک تصویر دانه‌ای (پیکسلی) یا چندین تصویر ارائه می‌کند. هر ریزچشمک، حسگر، لنز و سلول‌های حساس به نور خودش را دارد. برخی چشم‌ها تا ۲۸ هزار حسگر بر روی خود دارند که به صورت شش ضلعی کنار هم قرار گرفته‌اند و دیدی ۳۶۰ درجه می‌دهند. چشم‌های مرکب به حرکت‌ها و جابجایی بسیار حساس‌اند. بسیاری از بندپایان به ویژه پیچیده‌بالان چشمانی مرکب دارند که تنها چند تراش دارد هر تراش هم خود یک شبکیه دارد و می‌تواند تصویری بر روی خود داشته باشد. هر چشم تصویر متفاوتی از دیگری دارد، این تکه تصاویر در کنار هم در مغز یک تصویر بزرگ با وضوح بالا تشکیل می‌دهد.

    پژوهشگران دریافته‌اند که میگوی آخوندکی بینایی رنگی با تصاویر فراطیفی دارد که پیچیده‌ترین بینایی رنگی در جهان است.[۸] تریلوبیت‌ها که امروزه منقرض شده‌اند، چشمانی ویژه داشتند، عدسی چشم آن‌ها بلور کلسیت بود از این نظر آن‌ها با بیشتر بندپایان متفاوت بودند چون اکثراً چشمانی نرم دارند. شمار عدسی‌های آن‌ها نیز متفاوت است برخی تنها یک عدسی و برخی دیگر هزاران عدسی در یک چشم داشتند.

    در مقابل چشمان مرکب، چشمان ساده قرار دارند که تنها یک عدسی دارند. عنکبوت‌های جهنده یک جفت چشم بزرگ با میدان دید باریک دارند که در کنارش چندین چشم کوچک قرار دارد (در کل چهار جفت چشم) که به آن‌ها دید جانبی می‌دهد. لارو برخی حشرات مانند کرم پیله‌ساز گونهٔ دیگری از چشم ساده را، موسوم به «چشم سادهٔ جانبی» یا «استماتا» (stemmata) دارند که معمولاً یک تصویر تقریبی و محو از جسم بدست می‌آورد اما آن‌ها این قدرت را دارند تا وضوح تصویر را بیشتر کنند و در تاریکی هم حساسیت بیشتری به نور دهند و تصویر را (۱۰۰۰ برابر) واضح تر کنند.[۹] چشم‌های جانوری مانند حلزون، گونهٔ دیگری از چشم ساده است، این چشم‌ها عدسی ندارند در نتیجه نمی‌توانند تصویری را بازتاب کنند بلکه تنها به نور حساسیت دارند و می‌توانند تاریکی را از روشنایی تشخیص دهند. این چشم به حلزون‌ها کمک می‌کند از نور سفید مستقیم خود را در امان نگه دارند. برای جانورانی که نزدیک چاه گرمابی زندگی می‌کنند، چشمان مرکب، ساده شده‌است و برای نور فروسرخ بهینه شده‌است، چشم آن‌ها می‌تواند نور فروسرخ را تشخیص دهد در نتیجه آن‌ها خود را از نقاط جوشان آب فراری می‌دهند تا زنده زنده نجوشند.[۱۰]

    انواع[ویرایش]

    ده نوع ترکیب بندی ظاهری برای چشم وجود دارد، تمام ابزارهای عکاسی ساخته شده توسط انسان غیر از عدسی فرنل و لنز زوم همگی در طبیعت وجود دارند.[۱] اما از نظر کلی چشم‌ها در دو رده قرار می‌گیرند، «چشمان ساده» که تنها یک سطح مقعر دریافت کنندهٔ نور دارد و «چشمان مرکب» که چندین عدسی دارد و نور را به سطح محدبی هدایت می‌کند.[۱] عبارت چشمان ساده به معنی داشتن پیچیدگی یا دقت کمتر نیست بلکه هر یک از این چشم‌ها به خوبی می‌توانند برای محیط زندگی صاحب خود بهینه شوند. تنها محدودیت چشم‌ها در وضوح تصویر (resolution) است. فیزیک چشم‌های مرکب به آن‌ها اجازه نمی‌دهد تصویری با وضوح بالاتر از ۱° داشته باشند. چشم‌های برهم‌افزا (superposition) می‌توانند به حساسیت بیشتری نسبت به چشم‌های هم‌کنار (Apposition) دست یابند در نتیجه برای جانوران شب‌زی و آن‌هایی که بیشتر در تاریکی زندگی می‌کنند، مناسبترند.[۱] چشم‌ها برپایهٔ سلول‌های دریافت کنندهٔ تصویر خود به دو دسته تقسیم می‌شوند، آن‌هایی که سلول‌هایشان مژک دار است (مانند مهره داران) و آن‌هایی که ریزچشمک دارند. این دو گروه، فراگیر نیستند، گزنده‌تباران نیز چشمانی با سلول‌های مژک‌دار دارند اما شکم‌پایان و برخی کرم‌های حلقوی هر دو گونه را دارند.[۱۱]

    چشم چطور می‌بیند؟[ویرایش]

    چشم‌ها برای دیدن، مجبور به حرکت هستند. شش عضله خارجی که کره چشم را احاطه کرده‌است، مانند نخ‌های خیمه شب بازی عمل می‌کند و آن‌ها چشم‌ها را به صورت هماهنگ در جهات مختلف حرکت می‌دهد.

    اما اصلی‌ترین عنصری که چشم ما برای دیدن به آن نیاز دارد، نور است. نور تصویر اشیاء را در چشم می‌نشاند. اولین چیزی که نور هنگام ورود به چشم آن را لمس می‌کند، لایه نازکی از اشک است. پشت این لایه مرطوب، قرنیه چشم قرار دارد. این پوشش شفاف به تمرکز نور کمک می‌کند.

    نور پس از عبور از این لایه که زلالیه نام دارد، وارد مردمک می‌شود. بازشدن مردمک با عنبیه یا همان بخش رنگی چشم صورت می‌گیرد و میزان این بازشدگی به میزان ورود نور بستگی دارد. نور پس از آن به عدسی چشم می‌تابد که عملکرد آن مانند لنز دوربین است. عدسی، پرتوهای تابیده به شبکیه را متمرکز می‌کند. ضخامت عدسی با توجه به دور یا نزدیک بودن اشیاء، تغییر می‌کند.

    در مرحله بعد نور وارد کره چشم می‌شود که مملو از مایعی ژل مانند به نام زجاجیه است. نور در نهایت به پرده‌ای به نام شبکیه می‌تابد که در داخلی‌ترین قسمت کره چشم واقع شده‌است. شبکیه مانند صفحه فیلم خام دوربین فیلمبرداری یا فیلم دوربین عکاسی است. پرتوهای نوری پس از برخورد با پرده شبکیه در قالب پیام‌هایی عصبی به مغز منتقل و در آنجا تفسیر می‌شود.

    قرنیه[ویرایش]

    قرنیه یک قسمت دایره‌ای شکل با تحدب به جلو است. قرنیه قسمت شفاف لایه خارجی در جلو می‌باشد و تحدب آن به سمت جلو است. قبل از ورود نور به عدسی، نور در قرنیه شکست می‌یابد و پرتوهای نور همگرا می‌شوند. قرنیه عروق خونی ندارد (چون) برای عبور نور باید شفاف باشد و بنابراین از طریق انتشار تغذیه می‌شود. قرنیه به علت چینش منظم الیاف کلاژن و کم‌آب بودن نسبی آن شفاف تر از صلبیه است. لایه‌ها ی آن به ترتیب اپیتلیوم، استروما (بومن، دسمه) و اندوتلیوم می‌باشد.

    صلبیه[ویرایش]

    پرده‌ای ضخیم، محکم و سفیدرنگ است که قسمت بیرونی کره چشم را پوشانیده و ضخامت آن از عقب به جلو به‌تدریج کاسته می‌شود. سطح درونی آن قهوه‌ای رنگ و مجاور مشیمیه است. صلبیه در جلوی چشم مسطح شده و قرنیه را به وجود می‌آورد.

    زلالیه[ویرایش]

    زلالیه مایع شفافی است که فضای جلوی عدسی را پر می‌کند. زلالیه از مویرگ‌ها ترشح می‌شود و مواد غذایی و اکسیژن را برای عدسی و قرنیه فراهم می‌کند و مواد دفعی را نیز جمع‌آوری کرده و از طریق خون دفع می‌کند.

    عنبیه[ویرایش]

    (اگر به چشم فردی از روبرو نگاه کنیم قسمت سفید رنگ، صلبیه و قسمت رنگی چشم عنبیه نام دارد). عنبیه از طریق مشیمیه که شامل رگ‌های خونی فراوانی هست تشکیل شده‌است. قسمت جلویی مشیمیه به شکلی رنگین هست که عنبیه نام دارد. در عنبیه دانه‌های رنگی وجود دارد که حاوی ملانین‌اند. تراکم این دانه‌ها، رنگ چشم را تعیین می‌کند.

    عدسی[ویرایش]

    عدسی چشم کپسولی برآمده (محدب) است و جزئی شفاف از ساختار چشم است که همراه با قرنیه، پرتوهای نور را شکسته و آن‌ها را بر روی شبکیه متمرکز می‌کند. برآمدگی (تحدب) عدسی با انقباض ماهیچهٔ مژگانی تغییر می‌کند؛ و باعث می‌شود تحدب و کرویت و قطر عدسی زیاد شود به‌طوری‌که هنگام دیدن اجسام نزدیک، با انقباض ماهیچه‌های مژگانی، عدسی ضخیم می‌شود. وقتی به اجسام دور نگاه می‌کنیم با استراحت این ماهیچه‌ها، عدسی باریکتر می‌شود. به این ترتیب، تصویر در هر حالت رو شبکیه تشکیل می‌شود (نه جلوتر و نه عقب‌تر) این فرایندها تطابق نام دارد.

    زجاجیه[ویرایش]

    زجاجیه (Vitrous Body) ماده‌ای ژله ای، شفاف و بی‌رنگ است که در فضای پشت عدسی قرار دارد و باعث حفظ شکل کروی چشم می‌شود و همراه با زلالیه فشار درون چشم را ثابت نگاه می‌دارد.

    مشیمیه[ویرایش]

    مشیمیه یکی از لایه‌های ساختمان چشم است که بین صلبیه و شبکیه قرار گرفته‌است. این لایهٔ رنگ‌دانه‌دار حاوی مویرگ‌های فراوانی است که تغذیهٔ عنبیه و سلول‌های گیرندهٔ نور شبکیه را بر عهده دارد. مشیمیه در جلوی چشم، بخش رنگین چشم یعنی عنبیه را به وجود می‌آورد. همچنین رنگدانهٔ سیاه ملانین موجود در سلول‌های مشیمیه، برای جلوگیری از بازتاب نور و دید واضح، لازم است. افراد زال به‌طور ژنتیکی فاقد رنگدانه‌اند پرتوهای نور درون کرهٔ چشم این افراد در جهت‌های گوناگون بازتاب پیدا می‌کنند. در نتیجه این افراد، دید واضحی ندارند. ذره‌هایی به نام ملانین در آن قرار دارند.

    شبکیه[ویرایش]

    داخلی‌ترین لایهٔ چشم حساس به نور است که شامل سلول‌های مخروطی (مسئول دید رنگی و جزئیات اجسام) و سلول‌های استوانه‌ای (مسئول دید سیاه و سفید و دید در نور کم) هستند. با تحریک سلول‌های استوانه‌ای یا مخروطی، سیگنال‌های عصبی از لایه‌های عصبی زیرین شبکیه نهایتاً به فیبرهای عصب بینایی و قشر مغز می‌رسند....

    در طب سنتی[ویرایش]

    در کتب طب سنتی در بخش تشریح گفته شده چشم مرکب و تشکیل شده از ۷ طبقه و ۳ رطوبت است. به ترتیب از بیرون به داخل عبارت اند از: ۱-ملتحمه ۲-قرنیه ۳-عنبیه - بعد از آن رطوبت بیضیه ۴-عنکبوتیه - رطوبت جلیلیه - رطوبت زجاجیه و شامل یاخته‌های مخروطی استوانه ای و یاخته‌های عصبی است.

    شباهت های دوربین  و چشم انسان:[ویرایش]

    فوکوس تصویر – Image Focusing[ویرایش]

    چشم انسان و لنز دوربین هر دو بر یک تصویر وارونه و در یک سطح حساس، فوکوس یا تمرکز می کنند. در مورد دوربین، فوکوس برروی یک فیلم و یا یک سنسور انجام می شود و در چشم انسان، سطح حساس به نور، شبکیه است که در مردمک قرار دارد.

    تنظیم روشنایی – Light Adjustment[ویرایش]

    چشم و دوربین هر دو قادرند میزان نور ورودی را کنترل و تنظیم کنند. در دوربین، توسط کنترل دهانه لنز انجام و در چشم این عمل با بزرگ و کوچ شدن عنبیه صورت می پذیرد.


    تفاوت های دوربین عکاسی با چشم انسان[ویرایش]

    فوکوس لنز Lens Focus[ویرایش]

    در دوربین، لنز به جلو و عقب حرکت می کند و بدین ترتیب فاصله اش تا فیلم کم و زیاد می شود تا فوکوس انجام شود. ولی در چشم لنز با خمیده شدن و تغییر شکل فوکوس می کند. ماهیچه های چشم تغییر شکل لنز چشم را اعمال می کنند.

    حساسیت به نور[ویرایش]

    سرتاسر سطح فیلم دوربین حساسیت یکسانی نسبت به نور دارد ولی شبکیه چشم این گونه نیست. چشم انسان علاوه بر قدرت و کیفیت بسیار بالا در گرفتن تصاویر، حساسیت بسیار بالاتری نسبت به دوربین های عکاسی معمولی در محیط تاریک و یا نور بسیار کم دارد.

    در برخی از شرایط نوری، دوربین های عکاسی معمولی نمی توانند تصاویر را به راحتی ضبط کنند و تصویر مات و تیره شده و یا با نویز زیاد ذخیره می شود. بعنوان مثال چشم انسان به خوبی یک سلول را توسط میکروسکپ و با نور محیطی کم مشاهده می کند ولی دوربین های عکاسی معمولی به سختی می توانند چنین تصویری را ضبط کنند. دلیل اصلی آن نیز میزان کم نوری است که وارد چشم و یا دوربین می شود.


    نگارخانه[ویرایش]

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۹ اوت ۲۰۰۷.

    کتاب منتشر نشدهٔ راهنمای بیماران، تدوین شده در مرکز تحقیقات چشم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    عدسی چشم چیست و چگونه کار می کند

    عدسی چشم چیست و چگونه کار می کند

    عدسی چشم جزئی شفاف و محدب از ساختار چشم است که همراه با قرنیه، پرتوهای نور را شکسته و آن ها را بر روی شبکیه متمرکز می‌کند.عدسی چشم چیست و چگونه کار می کند؟

    نبض ما –  عدسی چشم یکی از بخش های چشم است و بخشی از چشم انسان است که مانند دریچه ای دنیای اطراف را به روی ما می گشاید و در حقیقت بدون بینایی، هیچ یک از زیبایی های دنیا برای ما قابل لمس نخواهد بود. چشم، عضو حساس و پیچیده ای است که هر گونه آسیب جزیی به آن می تواند سبب بروز مشکلاتی شود.

    ما از طریق حس بینایی می توانیم مانند هر یک از چهار حواس دیگر، در مورد دنیای اطراف خود اطلاعات به دست آوریم. ما از طریق چشم های خود تقریبا هر فعالیتی را انجام می دهیم، از جمله خواندن، کار کردن و تماشای تلویزیون .

    ساختار عدسی چشم انسان

    عدسی یک ساختار تقریبا شفاف دوقطبی است که در قسمت پشت چشم قرار دارد و کارکرد آن هم شامل تمرکز اشعه های نوری بر روی شبکیه است.

    عدسی از سلول هایی تشکیل شده است که فاقد رگ های خونی است اما مواد مغذی را از طریق مایعات اطراف به دست می آورد و گرد و خاک وارد شده در چشم به وسیله مایعات موجود در این ناحیه حذف می شوند. چشم انسان به وسیله عدسی، به طور واضح بر روی اشیاء و در فواصل بسیار متفاوتی تمرکز می کند.

    توانایی عدسی چشم انسان برای تنظیم بینایی از دور به نزدیک است که به تدریج با بالا رفتن سن کاهش می یابد و گاه مشکلاتی مثل آب مروارید برای چشم ایجاد می شود.

    زمانی که مشکل آب مروارید ایجاد می شود، فرد می تواند با جراحی این مشکل را برطرف کند. در طی این عمل، عدسی مشکل دار برداشته شده و یک عدسی مصنوعی جایگزین می شود.

    چشم

    بخش های مختلف عدسی چشم

    عدسی همراه با قرنیه در وضوح تصاویر عملکرد بالایی دارد. عدسی شامل کپسول عدسی، اپیتلیوم عدسی و الیاف کپسول عدسی است که این بخش از شفاف ترین لایه عدسی محسوب می شود. باید گفت که، الیاف عدسی، شامل سلول های زیاد، نازک و شفافی هستند که اکثر فضای عدسی را اشغال کرده اند.

    بخش اپیتلیوم عدسی، بین این دو قسمت قرار دارد و مسئول عملکرد پایداری عدسی است. در برخی موارد مشکلاتی برای چشم ایجاد شده و نیاز به درمان است. بیماری های متداول عدسی چشم عبارتند از آب مروارید، که باعث ایجاد تاری، و بینایی ضعیف می شود. سایر بیماری های رایج عبارت از پری بیوپسی، اکتوپیا لنتیس، آهکیا و اسکلروز هسته ای است.

    فاصله کانونی عدسی چشم

    عدسی می تواند فاصله کانونی چشم را تغییر دهد. به عبارت دیگر، عدسی بر اشعه های نوری که از طریق آن عبور می کنند (بر روی شبکیه چشم) ، به منظور ایجاد تصاویری واضح از اشیاء که در فاصله های مختلف قرار دارند، تمرکز می کند.

    چشم، یک ساختاری کروی است که تقریبا با 2.5 سانتی متر قطر بر روی سطح جلویی قرنیه قرار دارد. در پشت قرنیه، عنبیه قرار دارد که شامل یک منطقه رنگی با سوراخی در مرکز به نام مردمک است.

    بافت عضلانی دایره ای در عنبیه اجازه می دهد که مردمک به راحتی برای تنظیم میزان نوری که به چشم می رسد، باز و یا بسته تر شود. عدسی، در پشت عنبیه و مردمک ، قرار گرفته است. قرنیه و عدسی با هم کار می کنند تا تمرکز تصاویر بر روی شبکیه به خوبی صورت گیرد.

    شیوه کار عدسی چشم

    نور در خطوطی مستقیم حرکت می کند. با این وجود هر زمان پرتو نوری از یک محیط شفاف دیگر ایجاد شود، نور می شکند. مقدار انکسار به شاخص شکست انبساط ماده، زاویه ای که نور آن را می گیرد و رنگ نور بستگی دارد. در یک سطح منحنی مانند عدسی، پرتوهای موازی نور، در زاویه های مختلف به سطوح مختلف برخورد خواهند کرد و در جهات مختلف فرو می ریزند.

    چشم ها

    چشم با تمرکز بر تمام اشعه های نوری از یک نقطه ی مورد نظر ، آن اشعه ها را روی شبکیه چشم متمرکز می کند. در چشم، اشعه های نوری که از طریق قرنیه عبور می کنند انحنای آن را نسبت به مردمک کاهش می دهد و عدسی هم انحنای آن را تغییر می دهد و روند تمرکز تکمیل می شود. هنگامی که یک شی در مقابل چشم قرار می گیرد، فاصله کانونی یا فاصله آن از قرنیه تا شبکیه چشم حدود 1.7 سانتی متر (17 میلی متر) است.

    شکل  و اندازه عدسی چشم انسان

    عدسی چشم تقریبا بیضوی شکل است؛ عدسی، یک بیضوی شبیه کره است که دو طرفه بوده و به معنی آن است که در هر دو طرف به طرف خارج می چرخد. شکل و اندازه عدسی کمی تغییر می کند زیرا میزان تمرکز، مدام در حال تغییر است.عدسی، عضوی حساس و انعطاف پذیر است که محدب و شفاف بوده و دارای رگ های خونی نیست .

    قطر عدسی تقریبا 9 میلیمتر و ضخامت آن هم 4 میلیمتر است که که بین مایع زلالیه و زجاجیه چشم قرار گرفته است. عدسی چشم ، به شیارهای بین جسم مژگانی متصل شده است. عدسی چشم یک فرد بزرگسال، از سه قسمت تشکیل شده است که شامل سه قسمت کپسول، ناحیه جلویی و ماده عدسی است.

    کپسول هم شامل یک غشای انعطاف پذیر است که تمام عدسی را پوشش دهی کرده و تنها قسمت سطح جلویی عدسی از طریق یک بخش مکعبی شکل، پوشش دهی شده است. بخشی از عدسی، شامل سلول های مکعبی شکلی است که در موازات عدسی از شکل عمودی تغییر پیدا کرده و رشته های موازی عدسی را تشکیل می دهند.

    چشم

    این رشته ها به صورت دایره هایی با مرکز واحد در می آیند که در اطراف هسته مرکزی قرار داشته و نسبت به مردمک در حالت عمودی هستند. رشته‌هایی که عمر زیادی دارند معمولا هسته ندارند و رشته های جوان هم در بخش استوای عدسی تشکیل می شوند. هر رشته هم شامل یک منشور شش ضلعی است که از سراسر قطر عدسی می گذرد.

    کپسول عدسی از بخش مویرگی مقاوم تراست. عدسی دارای میزان زیادی پروتئین ، آب ، گلوتاتیون و پتاسیم، است. عدسی هیچ گونه عصب و رگی ندارد و تمام مواد غذایی را از قسمت زلالیه چشم، دریافت می کند.

    نوع بافت عدسی چشم انسان

    عدسی چشم انسان دارای بافتی پیوندی و چند لایه است که در آن مویرگ خونی وجود ندارد و تغذیه آن به وسیله زلالیه انجام می شود. عدسی دارای ساختاری با قابلیت ارتجاع بالا است که سرشار از کربوهیدرات بوده و این لایه شامل گلیکوپروتئین و کلاژناست.

    تیم ترجمه نبض ما

    منبع مطلب : nabzema.com

    مدیر محترم سایت nabzema.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 15 روز قبل
    0

    یه سوال

    ناشناس 15 روز قبل
    -1

    باشه

    مهدی 12 ماه قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید