توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    فرق علوم کامپیوتر با مهندسی کامپیوتر

    دسته بندی :
    1. اسک 98
    2. مطالب سایت
    5بازدید

    فرق علوم کامپیوتر با مهندسی کامپیوتر را از سایت اسک 98 دریافت کنید.

    تفاوت رشته علوم کامپیوتر با مهندسی کامپیوتر

    تفاوت رشته علوم کامپیوتر با مهندسی کامپیوتر

    بسیاری از اشخاص مهندسی نرم افزار را با علم کامپیوتر یکی می دانند. این دید بسیار محدود کننده و غلط است. در واقع مهندسی نرم افزار را می توان مستقل از علم کامپیوتر دانست. هر چند پیش نیاز کاری مهندسین نرم افزار آشنایی با علوم کامپیوتری است اما اساسا، علم کامپیوتر با تئوریها و روش هایی سر و کار دارد که به کامپیوترها و سیستم های نرم افزاری مربوط می شود، در حالی که مهندسی نرم افزار با مسائل عملی تعیین مشخصات، تحلیل، پیاده سازی و تولید نرم افزار سر و کار دارد. البته بدیهی است که مهندسی نرم افزار و علم کامپیوتر رابطه تنگاتنگی با هم دارند و پیشرفت در علم کامپیوتر نیاز به پیشرفت علم نرم افزار را می طلبد. داشتن برخی از علوم کامپیوتر برای مهندسین نرم افزار ضروری است(همان طور که دانش فیزیک برای مهندسین الکترونیک ضرروی است).

    در حالت ایده آل، کل مهندسی نرم افزار از تئوری های علم کامپیوتر ساخته می شود، اما واقعیت چیز دیگری است. مهندسین نرم افزار اغلب باید از رهیافت های ذهنی برای توسعه نرم افزار استفاده کنند و احتمالا ایده ای که تا به حال شکل نگرفته را عملی کنند. تئوری های علم کامپیوتر را همیشه نمی توان به مسائل واقعی پیچیده ای اعمال کرد که نیازمند راه حل های نرم افزاری اند.

    در واقع مهندسین نرم افزار باید مسائل پیچیده واقعی را با تفکر نرم افزاری مبتنی بر علم کامپیوتر حل کنند. این گونه مسائل واقعی کاملا با تئوری های علم کامپیوتر در تناقض است و در این میان وظیفه مهندسین نرم افزار تحلیل و رفع تناقضات مسئله با علوم کامپیوتری و ایجاد سیستم نرم افزاری مبتنی بر علم کامپیوتر می باشد.

    به طور مثال ساخت یک نرم افزار اتوماسیون اداری که قرار است تمامی سیستم های یک سازمان بزرگ از جمله سیستم حسابداری، تولید ، فروش ، انبارداری وغیره را پیاده سازی نماید، نیاز به داشتن دانش مهندسی نرم افزار دارد. چنین سیستمی را نمی توان با تئوری و منطق کامپیوتری پیاده سازی نمود چون این گونه سیستم ها نیاز به تحلیل های تشریحی دارند که با علوم کامپیوتر که فقط قادر با حل مسائل منطقی است کاملا در تضاد می باشد.

    علوم کامپیوتردر ایران

     این رشته در سال 1358 و در مقطع کارشناسی به عنوان یک رشته مادر، وارد دانشگاه تهران شد. اما در سال1365 با راه اندازی دو شاخه مهندسی کامپیوتر، این رشته از لیست رشته های انتخابی دانش آموزان در کنکور حذف شد. با این حال نقش و اهمیت این رشته به حدی است که برنامه ریزان ما را مجبور کرد تا دوباره در سال،1377 این رشته را در مقطع کارشناسی راه اندازی نمایند.

     در تمام دنیا، رشته علوم کامپیوتر به عنوان «مادر» علم کامپیوتر، یکی از ارکان غیرقابل انکار علوم و صنایع شان محسوب می شود. چرا که کارشناس این رشته، با داشتن پایه تئوری قوی، می تواند با ابداع روشهای جدید، با نوشتن برنامه های جامع و مفید، کمک مؤثری برای مهندسان کامپیوتر باشد.

     این رشته که در واقع یک رشته میان رشته ای است در مقطع کارشناسی ارشد جزء رشته های شناور به حساب می آید که داوطلبان می توانند علاوه بر رشته خود در آزمون این رشته نیز شرکت نمایند. البته دانشجویان رشته های کامپیوتر و ریاضی مشتری های اصلی این رشته به شمار می آیند ولی این رشته توانسته است با توجه به ویژگی های خاص خود داوطلبانی را  از رشته های دیگر نظیر برق نیز جذب نماید.

    منبع مطلب : science.sirjantech.ac.ir

    مدیر محترم سایت science.sirjantech.ac.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    مهندسی کامپیوتر یا علوم کامپیوتر؟

    او به هر دو رشته علاقه داشت و چون رتبه‌اش هم حق انتخاب می‌داد، چند روزی را به طور اساسی به تحقیق درباره دانشگاه‌های ممتاز و بررسی این دو رشته گذراند. اطلاعات بسیار مبهم بودند و یک دید واقعی از اینکه مهندسی کامپیوتر بهتر است یا علوم کامپیوتر به دست نمی‌دادند. به‌نظر من برای کسی با این سطح علاقه و پایه درسی قوی و استعداد، انتخاب رشته علوم کامپیوتر یک انتخاب بدیهی است. اما در ایران زمان گرفتن تصمیماتی به این مهمی باید پارامترهای متعدد دیگری را نیز در نظر داشته باشیم که یکی از مهم‌ترین آن‌ها بازار کار است. شاید برخی درس می‌خوانند که درسی خوانده باشند و مدرکی گرفته باشند، اما برخی هم هستند که درس می‌خوانند تا از آن به‌عنوان ابزاری برای رسیدن به هدف‌های بزرگ‌ترشان استفاده کنند و این گروه هم به دو دسته تقسیم می‌شوند: آن‌ها که می‌خواهند استخدام شوند و آن‌ها که می‌خواهند استخدام کنند. شاید فرد بخواهد با دانشی که کسب کرده بازار جدیدی در کشور بگشاید؛ با این حال، توجه ویژه به بازار کار رشته یکی از ملزومات زندگی است.
    او فهرستی از چند دانشگاه برتر را به من داد که برخلاف انتظارم نشان می‌داد، مهندسی نرم‌افزار خواهان بیشتری دارد و رشته علوم کامپیوتر هم با فاصله زیادی در میان پرمخاطب‌ها بود. این طور به نظر می‌رسید که این تمایل کمتر به رشته علوم کامپیوتر، علاوه بر پیچیده بودن تحصیل در این رشته، به بازار کار آن هم مربوط است. آنچه در این فهرست بود را با آمار بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی مقایسه کردم که در طی یکی دو سال، رشته علوم کامپیوتر با آمار بیکاری 30 تا 40 درصدی روبه‌رو بود. علوم کامپیوتر رشته سطح بالایی است و به‌قول یکی از مشاوران «پلی است بین ریاضی و کامپیوتر» و این یعنی دانشجو با انبوهی از واحدهایی سر و کار خواهد داشت که تا چشم کار می‌کند فقط در آن فرمول‌های ریاضی دیده می‌شود! این رشته زیرساخت‌های ویژه‌ای لازم دارد و به گمانم از آن رشته‌ها است که خودش زیرساخت ایجاد می‌کند تا رشته‌های دیگری نظیر مهندسی کامپیوتر بر آن بستر راحت‌تر کار کنند. رشته‌ای با دایره کاربرد گسترده که بر لبه دانش قدم می‌زند و مشکل از همین جا آغاز می‌شود.

    برخلاف تصور خیلی‌ها که «لبه دانش اصولاً چیز خوبی است» یک واقعیت مهم وجود دارد و آن اینکه «لبه دانش اصولاً چیز خوبی است، اگر مشکلی از مشکلات واقعی کشور را حل کند» دانشی که چالش‌های امروز را حل کند و نیم‌نگاهی هم به آینده داشته باشد. روند این روزهای جهان، هوشمندسازی همه ارکان زندگی است. از نیروگاه‌ها گرفته تا قهوه‌جوش داخل آشپزخانه، از نرم‌افزار روی موبایل تا خودرویی که در بزرگراه در حرکت است. خوب یا بد همه چیز باید هوشمند شود و همین باعث می‌شود در چنین جوامعی به متخصصان علوم کامپیوتر توجه ویژه‌ای شود. آن‌ها هستند که باید الگوریتم‌ها را با روش‌هایی که آموخته‌اند بهینه سازند تا وقتی یک مهندس کامپیوتر، سخت‌افزار یا حتی برق خواست آن را روی سخت‌افزار پیاده کند، بهترین نتیجه را بگیرد. سامانه‌ای که بهترین درجه هوشمندی را داشته باشد، کمترین منابع سخت‌افزاری را صرف کند و نیاز به کمترین توان الکتریکی را داشته باشد. همه این بهبودها در کارایی، نتیجه مستقیم و غیرمستقیم استفاده از ریاضیات، معادلات و منطق و استدلال‌هایی است که متخصص علوم کامپیوتر در آن‌ها خبره است. متخصص علوم کامپیوتر در کنار همه این‌ها باید مدیر هم باشد. او باید کار گروهی را پیش ببرد و نگاهی به آینده داشته باشد.
    سال‌ها قبل، زمانی که من هنوز در مقطع راهنمایی بودم، در رادیو و تلویزیون بحث از این بود که در دهه‌های آینده، اگر کسی نتواند با کامپیوتر کار کند بی‌سواد است. آن زمان که تازه کلاس‌های کامپیوتر راه افتاده بود و کامپیوترهای بزرگ با نمایشگرهای چشمک‌زن و فلاپی‌خور، یک ابزار اشرافی به حساب می‌آمدند، کسی چنین ادعاهایی را جدی نمی‌گرفت و اکنون که زمان آن پیش‌بینی فرا رسیده و کاملاً واضح است که اگر کسی کار با کامپیوتر یا به بیان دقیق‌تر کار با سامانه‌های پردازشی را نیاموخته باشد، عملاً بخشی از زندگی روزمره‌اش فلج شده است؛ حال این سامانه می‌خواهد یک دستگاه خودپرداز باشد، یک لپ‌تاپ باشد، گوشی باشد یا حتی یک تلویزیون. این روزها فرقی نمی‌کند در کجای کره زمین زندگی می‌کنید. ابزارهای دیجیتال و پردازشی همه‌جا هستند و باید روش کار با آن‌ها را بدانیم. این افزایش کاربردهای سامانه‌های پردازشی دیجیتال و به‌طبع آن افزایش کاربران آن‌ها، نیاز به متخصصانی دارد که باید در سطحی بالاتر به مسائل، چالش‌ها و نیازها بنگرند و قادر باشند آن‌ها را به‌طور بهینه در قالب سامانه‌های پردازشی پیاده کنند. علوم کامپیوتر این امکان را به ما می‌دهد، اما آیا آن‌قدر آماده هستیم تا از توانایی‌های فارغ‌التحصیلان این رشته به‌خوبی و در جای خود استفاده کنیم؟ یا اینکه به آن‌ها در حکم یک مهندس کامپیوتر صرف نگاه می‌کنیم؟

    منبع مطلب : www.shabakeh-mag.com

    مدیر محترم سایت www.shabakeh-mag.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 29 روز قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید