در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    متن انگلیسی درباره زبان های دنیا

    1 بازدید

    متن انگلیسی درباره زبان های دنیا را از سایت اسک 98 دریافت کنید.

    مطالعات ایران

    مطالعات ایران

    مطالبی در مورد زبانهای گوناگون جهان


    منبع: زبان های مردم جهان - نویسنده میشل مالرب - نرجمه عفت ملانظر - شرکت انتشارات علمی فرهنگی  - چاپ نخست 1382

    خلاصه نویسی و انتخاب از گارگین فتائی

    کلیات

    امروزه مردم دنیا به 3000 زبان سخن می گویند .

    ربان خالص و یک دست وجود ندارد .

    زبان گفتاری به علت عدم ثبات ، بیش از زبان نوشتاری در دگرگونی بوده است .

    هر چه قدر محیط ،  بسته و مبادلات اجتماعی کمتر باشد گویش ها بیشتر می شوند.

    زبانی که بر طبق زمان  متحول نشود و با زمان ، خود را تطبیق ندهد از بین خواهد رفت .              .

    فقط حدود صد زبان نوشتاری وچود دارد .

    میزان واژگان در مورد یک شئی بستگی به میزان استفادهء یک ملت از آن شئی دارد

    ظهور زبان ها مربوط به صد هزار سال پیش است .

    تاریخ با ابداع خط آغاز می شود .

    تصور خالص بودن یک زبان ، بی اساس است .

    در دنیا از 25 دستگاه خط استفاده شده است.

    بسیاری از زبانها دارای مذکر و مونث بوده و بسیاری دیگر فاقد مذکر و مونث در دستور زبان هستند  و عده ای از زبانها هم علاوه بر مذکر و مونث ، دارای خنثی نیز هستند ( مثل زبانهای آلمانی و روسی )

    تقسیم بندی زبانها بر اساس قاره های مختلف

    آمریکای شمالی                 52 زبان

    آمریکای لاتین                   25 زبان

    اروپا                                60 زبان

    آسیا                                 800 زبان

    آفریقا                               1200 زبان

    در دنیا حدود 60 زبان رسمی وجود دارد .

    گروههای زبانی

    1: زبان های هند و اروپایی

    2: زبان های آسیایی

    3: اویغوری – اورالی – آلتایی

    4: مالزیایی – پلی نزیایی

    5: دراویدی

    6: زبان های بانتو

    7: زبان های سامی و حامی

    معروف ترین زبانهای بین المللی

    1: انگلیسی

    رایج در قارهء آمریکای شمالی ، قارهء اقیانوسیه ، شبه قارهء هند ، آفریقای جنوبی

    2: فرانسه

    رایج در قازهء آقریقا ، آمریکای مرکزی ، تعدادی از جزایر اقیانوسیه

    3: اسپانیایی

    رایج در قارهء  آمریکای لاتین

    4: آلمانی

    رایج در اروپای غربی

    5: عربی

    رایج در خاور میانه و شمال آفریقا

    6: روسی

    رایج در اروپای شرقی

    7: چینی

    رایج در شرق آسیا

    زبان لاتین

    این زبان  فاقد حرف تعریف است 

    تعداد واژه های معروف زبان لاتین 5000 تا است .

    امروزه تنها  در کشور کوچک واتیکان به زبان لاتین تکلم می شود ولی ریشه بسیاری از زبانهای اروپایی به این زبان بر می گردد .

    زبان روسی

    زبان روسی هم به خاطر داشتن نظام پیچیدهء تصریف ، فاقد حرف تعریف است.

     زبان روسی وسیع ترین زبان اسلاوی است . این زبان دارای دستور زبان دشوار بوده و خط سیریلی هم یک خط دشوار است . این زبان ، انعطاف زیادی در ساخت مشتقات مختلف از ریشهء واحد دارد و زبانی فوق العاده غنی است ولی زبانهای گوناگون در آن اثر گذاشته اند .

    زبان هندی

    یاد گیری زبان هندی موجب راه یابی به زبان سانسکریت که ریشهء زبانهای هند و اروپایی است می گردد . در این زبان پیشوند وجود ندارد و از پسوند استفاده می شود . بیشترین تعداد دستگاههای خطی در هند قرار دارد که شامل 7 دستگاه است و هند دارای 13 زبان رسمی و 25 زبان قبیله ای است . همهء این خطها از سمت چپ به راست است.

    دستگاه شمارش زبان هندی را تا صد باید آموخت زیرا هر عددی دارای اسم خاصی ااست .

    زبان عربی

    زبان عربی از نظر واکه ای فغیر است معذلک زبان عربی این خاصیت را دارد که از طریق ساختن ابواب  مختلف از کلمات سه حرفی ، واژه های تازه بسازد به همین دلیل نیاز اندکی به سایر واژه ها دارد با وجود این زبانهای فارسی ، قبطی ، سریانی ، حبشی و عبری   در آن اثر کرده اند . دستور زبان عربی که به قواعد معروف بوده و منقسم بر صرف و نحو است بسیار سخت است . معذلک می توان آن را یکی از کامل ترین نظام دستور زبانی در جهان دانست .ربان عربی در قواعدش علاوه بر مفرد و جمع ، دارای تثنیه نیز می باشد .

    زبان عربی از لحاظ دستگاه شمارشی بسیار پیچیده است .

    تطابق صفت با اسم در زبانهای سامی اهمیت فراوان دارد .

    زبان فرانسه

    زبان فرانسه را می توان زبان حقوقی و سیاسی جهان به حساب آورد زیرا با انقلاب کبیر فرانسه بسیاری از مفاهیم حقوقی و سیاسی همچون مجلس ، تفکیک قوا  ، احزاب و غیره وارد ادبیات جهانی شدند .

    زبان فرانسه پس از انگلیسی دومین زبان بین المللی دنیاست

    زبان فرانسه 32000 واژه دارد که بیست هزار واژهء آن ریشهء علمی و خارجی دارند . 3800 لغت گلی و 400 لغت ژرمنی دارد

    زبان عبری

    این زبان دارای نظام پیچیدهء کلمات بوده و 22 حرف دارد که از سمت راست به چپ نوشته می شود و حروفش به هم نمی چسبد ا. ین زبان دارای دو سیستم الفبایی است یکی عبری مربعی شکل برای حروف چاپی و دیگری  برای خط دست نویس. . می توان گفت زبان عبری قدیمی ترین زبان دنیاست و زبان اصلی عهد عتیق از کتاب مقدس است  . تعداد واژه های تورات 6000 عدد است .

    این زبان نسبت به زبان عربی شیوه های اشتقاقی ، غنا و نظم کمتری دارد  .جمع مکسر ندارد و علامت جمع مذکر ایم im  و جمع مونث اوت outh است

    زبان یونانی

    الفبای یونانی 24 حرف دارد 17 همخوان و 7 واکه .

    کسانی که آشنایی اندکی با ریاضیات دارند حروف یونانی بویژه حرف های آلفا ، بتا ، گاما ، دلتا ، ابسیلون ، لاندا ، امیکرون ، سیگما و امگا را می شناسند  . امروزه زبان یونانی از پیچیدگی باستانی به سمت ساده گرایی رفته است.

     زبان یونانی نقطهء آغاز تاریخ باستانی اروپا است.  بسیاری از مفاهیم گوناگون علمی و فلسفی و اجتماعی و سیاسی و غیره در یونان شکل گرفته اند . خاصیت زبان یونانی طوری است که یک کلمه فشرده می تواند مفهوم عمده ای را برساند  و عهد جدید نیز به زبان یونانی است .

    بخش عمده ای از واژه های پزشکی و علمی بر اساس ریشه های زبان یونانی پدید آمده است  و گاه واژه های یونانی و لاتین در هم می آمیزند

    زبان انگلیسی

    زبان انگلیسی اولین زبان بین المللی دنیاست

    دستگاه واکه ای زبان انگلیسی ، یکی از غنی ترین واکه ها شناخته می شود .

    زبان انگلیسی که بسیار غنی است حدود 200000 واژه دارد .

     بیش از دو سوم واژه های آن ریشهء لاتین دارند  .

     زبان رسمی 40 کشور دنیا انگلیسی است و بیش از 67٪ نشریات علمی به زبان انگلیسی نوشته می شوند ا.

    ین زبان ، قابلیت فراوانی در هضم لغات خارجی دارد و پر از الفاظ و کلمات دو جزئی است  .

    از لحاظ خلق واژه ، زبان انگلیسی انعطاف بسیار دارد .

    زبان چینی

    زبان چینی  حدود 3000 علامت دارد

    مهمترین زبانهایی که در چین به آنها تکلم می کنند

    1:مااندارین

    2: کانتونی

    3: شانگهای

    4: فوکین

    5: هاکانی

    6: هوتان

    7: گان

    8: هویی

    دستور زبان چینی بسیار ساده است .

    کلمات چینی مرکب از علامات است  .این امر از یک سو موجب سادگی در اشتقاق و ریشه یبابی کلمات می شود و از سوی دیگر نوعی طرز فکر فلسفی در مورد کلمات راا تداعی می کند .

    هیچ گونه ارتباطی بین علائم و تلفظ آنها در زبان چینی وجود ندارد . این علائم همگی تک هجایی می باشند . کلیهء علامات گویای فلسفهء چینی مورد نظر است

    زبان اسپانیایی

    این زبان ، دارای 4000 واژه با ریشهء عربی است .

    زبان اسپانیایی از زبانهای بین المللی دنیاست و ملتهای آمریکای لاتین به این زبان تکلم می کنند .

    زبان ترکی

    زبان ترکی از زبانهای پیوندی است یعنی برخلاف زبانهای تصریفی ، در آنها پسوند هیچ گونه تغییری در بن کلمه ایجاد نمی کند .

    این زبان ،  دارای تعداد فراوانی لغات عربی و فارسی است .

    زبان ترکی در جهان ، گویشوران  زیادی دارد به همین دلیل خود منقسم بر چندین شاخه اسات

    1: زبانهای ترکی که غنی ترین شکل آن ، زبان مورد استفاده در کشور ترکیه است

    2: آذربایجانی

    3: ترکمنی در ترکمنستان و ترکمن صحرا

    4: کاراکالپاک در جنوب دریاچهء اورال

    5: قرقیزی

    6: ازبکی

    7: قزاقی

    8: اویغوری در سینکیانگ و شمال چین

    9: چوواشی

    10: تاتاری در جممهوری تاتارستان روسیه

    11: باشغیری در جمهوری باشغیرستان روسیه

    12: باکوتی در شرق  سیبری در منطقهء رودلفا

    در زبانهای ترکی به جای حروف ااضافه از پیشوندها و پسوندها استفاده می شود .

    دستور زبان آن بسیار باقاعده بوده و در آن استثنایی وجود ندارد .

    تثنیه و مذکر و مونث ندارد  .صفت قبل از اسم و مضاف علیه قبل از مضاف است.

    زبان ترکی دارای تعداد فراوانی لغات عربی ، خارجی و فارسی است

    تعداد زیادی لغت ترکی در زبان فرانسه وجود دارد.

    زبان فنلاندی

    این زبان از دسته زبانهای اورالی است . خود فنلاندیها کشور خود را سوئوی گویند  این زبان بیش از ده حالت دارد و فاقد حرف تعریف است و در آن شناسایی کلمات وام گرفته شده بسیار دشوار است .

    زبان مجاری

    زبانهای فنلاندی و مجاری و زبانهای اروپایی هستند که در زمرهء گروه زابنهای هند و اروپایی قرار نمی گیرند این زبان فاقد جنس است .

    زبان ایتالیایی

    اهمیت و شهرت جهانی ایتالیا و زبان آن بیشتر در زمینهء هنری است .

    زبان ایتالیایی دستور زبان لاتین را در خود حفظ کرده است .

     این زبان از لحاظ املا و تلفظ نسبت به سایر زبانهای اروپایی آسان تر است و الفبای آن تنها 21 حرف دارد  .

    تعدادی از واژه های ایتالیایی ( در هنر و فرهنگ ) از طریق رنسانس به فرانسه راه یافته است .

    زبان رومانیایی

    زبان رومانیایی زبان رم قدیم است و زبان آن قدیمی تر از سایر زبانهای اروپایی است .

    زبان آلمانی

    دستور زبان آلمانی مشکل است و ریشه بسیار از لغات آن لاتین است اما آوا و تلفظ آنها به حدی تغییر یافته که تنها محققین می توانند ریشهء لاتین آنها را بشناسند .

    زبان چندین کشور اروپایی ، آلمانی است .

    زبان ارمنی

    الفبای زبان ارمنی دارای 38 حرف بوده و ابداعی در قرن پنجم میلادی است . الفبای ارمنی یکی از کامل ترین الفباهای جهان است و در آن حروفی وجود دارد که معادل آن در سایر الفباها یافت نمی شود .

    زبان ارمنی در سراسر جهان دارای ده میلیون گویشور است

    زبان ارمنی با زبان فارسی ، نزدیکی زیاد داشته و این زبان دارای تعداد زیادی لغات فارسی است که این امر به خاطر مراودات گسترده ایرانیان با ارمنیان در طول تاریخ بوده است .

    زبان شناسان ، این زبان را شاخهء مستقلی از گروه زبانهای هند و اروپایی می دانند  .

    زبان ارمنی تا حد زیادی اصالت قدیمی خود را حفظ کرده است زیرا ارامنه کمتر با ملل دیگر در هم آمیخته اند .

     در میان ملتهای قفقازی ، ارامنه و گرجیها از لحاظ فرهنگی  بسیار به هم شبیه هستند .

    زبان بدیش

    در واقع زبان یهودیان آلمان است که اسلاوی بوده و با حروف عبری نوشته می شود. این زبان در قرون چهاردهم و پانزدهم در اروپا رواج یافته و زبان یهودیان اشکنازی شد .

    زبانهای اسلاوی

    واژهء اسلاوی در زبان های اسلاوی که کلمهء اسلاو به معنای برده گرفته شده ( همان که در انگلیسی اسلیو slave شده است ) زیرا تعدادی از آنها که از اهالی اروپای شرقی بودند هنگام تسلط رومیها به اسارت آنها درآمدند .

    الفبای سیریلی در قرن نهم توسط دو مبلغ کلیسایی به نامهای سیریل و متودیوس بوجود آمد و در ابتدا موسوم به اسلاونیک بود امروزه کلیسای ارتودکس از زبان اسلاونیک الهام می گیرد .

    زبان فارسی

    این زبان به سادگی قادر به ساختن کلمات مرکب گوناگون است .

     این زبان ، ساخت های مختلفی برای بیان میزان احترام به گوینده دارد و نیز نفوذ سایر زبانها بر آن موجب غنای لغوی آن شده است .

    زبان آرامی

    زبان آرامی زبان مسیح بوده و انجیل متی به این زبان نوشته شده است .

    هم اکنون تنها چند هزار گویشور در یکی از روستاهای شمال دمشق دارد  .

    خصوصیات مشترک زبان های سامی

    1: ریشهء سه حرفی کلمات

    2: بسیاری از حروف در گلو تلفظ می شوند

    3: صرف افعالشان دارای مونث و مذکر است

    4: محل فعل در اول جمله است

    5: دارای منابع مهمی از واژه های مشترک می باشند

                      

    زبان مغولی

    اولین اسناد نوشتاری مربوط به اوج شکوفایی مغولها مربوط به زمان  چنگیزخان بوده که به قبیله ای در بالای رودخانهء آمور گفته شده است .

    حدود 25قوم در مغولستان زندگی می کنند . بوریات هم یکی از جمهوریهای خودمختار روسیه است که در آن به زبان مغولی تکلم می کنند . این زبان از خویشاوندان زبان ترکی ادست . خط سنتی مغولی در قرن سیزدهم میلادی با خط اویغوری تطابق یافته است و خط آن به صورت ستونی و از چپ به راست است در مغولستان از سال 1941 خط سیریلی جایگزین آن شده است .

    زبان ژاپنی

    زبان ژاپنی اعتباری همسطح اعتبار صنعتی و اقتصادی این کشور در جهان حاصل نکرده که علت آن دو عامل است یکی پیچیدگی خط و دیگری نوع فرهنگ متفاوت آن با جهان  .

    در حدود قرن نهم میلادی خط ژاپنی که ملهم از خط چینی بوده با ایجد تغییرات عمده ای به وجود آمد . این خط پیچیده ترین خط دنیاست و به صورت ستونهای عمودی از سمت راست است .

     برای یک اروپایی چیزی گیج کننده تر از دستئور زبان ژاپنی وجود ندارد  . در این زبان ، گروه فعلی پیچیده ترین بخش جمله است .

    اثر و نفوذ زبان ژاپنی در جهان بیشتر مربوط به هنرهای رزمی است .

    با این وجود زبان شناسان دریافته اند که زبان ژاپنی خود تلفیقی از دو زبان کره ای و مالایایی ( اندونزیایی ) است ولی وام واژه های زبان کره ای تفاوت عمده ای با زبان ژاپنی دارد .

    زبانهای بومی آمریکا

    در قرن شانزده 900 زبان بومی در آمریکا وجود داشت  . امروزه تنها 50 زبان از  آنها باقی مانده که  گویشوران آنها اندک و در حال انقراض هستند .

    این زبانها از زبانهای پیوندی بوده و دارای پسوندهای بسیار و بسیار دشوار هستند .

    معروف ترین زبانهای بومیان آمریکا عبارتند از

    1: اسکیمویی

    این زبان به علت انزوای جغرافیایی قادر به ادامهء حیات خواهد بود زیرا احتمال آمیختگی آن با زبانهای دیگر وجود ندارد .

    اسکیمو به معنای خورندهء گوشت خام است .

    این زبان از لحاظ واژه های مربوط به طبیعت بسیار گسترده و از لحاظ واژه های تجریدی ضعیف است .این زبان فاقد فعل است و به جای آن از مصدر استفاده می شود .

    2: مایایی: در مکزیک و گواتمالا

    مایاها دارای معماری طلایی در قرن سوم تا نهم میلادی بوده و در علم ستاره شناسی مهارت زیادی داشته اند.

    3: کیچوایی

    در پرو حدود ده میلیون گویشور دارد و قویترین زبان بومی آمریکاست . این زبان از سال 1975 در کنار زبان اسپانیایی ، از زبانهای رسمی کشور پرو بوده است .

    4: آیمارا : در بولیوی و پرو

    5: گوارانی : در پاراگوئه

    6: ماچویی : در شیلی

    7: آزتکها

    زبان بومیان ایالت یوتای آمریکا و بومیان مکزیک است و دارای دستگاه خط بسیار پیچیده ای بوده آزتک به معنای سرزمین درناهاست . آزتکها آغاز حیات خود را 31113 قبل از میلاد می دانند.  خط آنها هیروگلیفی از هشتصد علامت بوده است . آنها فاقد واحد اندازه گیری بوده و با چرخ و آهن آشنایی نداشتند .

    زبان برمه ای

    خط آن مشتق از خط پالی و ابداعی در قرن یازدهم میلادی است . این خط ، بسیار دشوار بوده و متشکل ار کمانهای دایره ای شکل است که البته علت آن این بوده که بر روی برگهای درخت نوشته می شده است .  تعداد پسوندهای زبان برمه ای بسیار زیاد است .

    زبان ویت نامی

    یک زبان بسیار ترکیبی است که با حروف لاتین البته با علامتا حاکی از زیر و زبرهایی نوشته می شود . این حروف دست آورد حکومت فرانوسیها در قرن 18 در ویت نام است .

    زبان تایلندی

    ویژگی جالب این زبان این است که با بلند یا آهسته تلفظ کردن کلمات ، معنای آنها عوض می شود .

    زبان اندونزیایی

    این زبان ، خود متشکل از چندین زبان مثل جاوه ای ، مالایایی و غیره است که به خط لاتین نوشته می شود . تعدادی از لغت پرتغالی و هلندی هنگام استیلای اروپائیان بر اندونزی وارد زبان این کشور شده است .

    اندونزی  بزرگ ترین کشور مسلمان جهان است  بنابراین در زبان اندوزیایی لغات عربی نیز وجود دارد  .

    فرهنگ لغات اندونزیایی معمولاً حاوی بیست هزار واژه است که در این میان پنج درصد واژه ها اروپایی پنج درصد عربی و دو درصد سانسکریت است .

    کلمات اغلب چند هجایی بوده و دستور آن ساده است .

    زبان فیلیپینی

    معروف به تاگالوگ است و بر اثر نفوذ اسپنیایی ها و آمریکاییها دارای تعداد نسبت قابل توجهی لغات اسپانیایی و انگلیسی است . فیلیپین تنها کشور مسیحی در آسیا است .

    خط آن لاتین بوده و ویژگی زبان آن پیچیدگی فوق العادهء پیشوندها و پسوندها است .

    زبان خمری

    نوشته هایی از زبان خمری مربوط به قرن هفتم میلادی باقی مانده و درخشش حکومت آنها در قرن دوازدهم میلادی بوده است . زبان خمری دارای دستوری ساده و فاقد ساختمان پیچیدهء زبانی است . در این زبان ، بسیاری از واژه ها از طریق کنار هم قرار دادن واژه های دیگر ساخته می شود .

    زبانهای بومی استرالیا

    حدود پانصد زبنا بومی در استرالیا وجود دارد . در این کشور سعی زیادی از سوی محققین برای شناسایی و حفظ این زبانها به عمل می آید.

    زبانهای قارهء آفریقا

    1: زبانهای بانتو

    این گروه زبانی حدود ششصد زبان از 1200 زبان مورد تکلم قارهء آفریقا را در بر گرفته و در بیست کشور به آن تکلم می شود .

    اولین فرهنگ لغت و اولین دستور زبان آفریقایی توسط اروپائیان در قرن هفدهم  به یکی از زبانهای زیر گروه این زبان یعنی لینگالی که مورد تکلم در زئیر ، آنگولا و کنگو است تهیه شد .

    2: زبانهای شاخ آفریقا

    شمال زبانهای کوشی ، حامی و سامی

    الف : سومالیالیی

    شامل کوشی با خط لاتین در سومالی ، گالایی در اتیوپی و عقار در جیبوتی است .این گروه زبانی کلاً با زبانهای سامی بستگی دارند .

    ب: امهری

    زبان رسمی اتیوپی است و خط آن خویشاوند خطهای قدیمی عربستان جنوبی است . این زبان دارای صدها کلمهء همسان با زبان عربی است و زبان یونانی هم به علت نزدیکی کلیسای حبشی با کلیسای قبطی واژه های زیادی در این زبان بر جای گذاشته است .

    3: زبانهای غرب آتلانتیک

    مورد تکلم در سنگال ، موریتانی و بخش قابل توجهی از جمعیت گینه د ر غرب آفریقا. زبان آنها  گفتاری و غیرنوشتاری است ولی پیچیدگیهای فوق العاده ای دارد

    4: زبانهای ولوف

    از معدود زبانهای دارای پیشرفت فرهنگی در آفریقا است و هشتاد درصد ساکنان سنگال به آن تکلم می کنند . خط آن عربی است ولی خود زبان دارای دشواریهای فراوان است .

    5: زبانهای ولتایی

    مورد تکلم در بورکینافاسو و ساحل عاج

    6: زبانهای خلیج گینه

    این گروه زبانی ، خود شامل صد زبان می شود و ویژگی آن تک هجایی بودن است .

    7: زبانهای بین نیجریه و کنیا

    تعداد گویشوران آن کم و دستور زبان ساده دارد . این زبان مورد تکلم در مرکز آفریقا است .

    8: هوسایی

    این زبان  بیشترین تعداد گویشوران در آفریقا را دارد .

    این گروه زبانی بسیار خالص و اصیل بوده و دستور زبانی ساده دارد. این زبان مورد تکلم در شمال نیجریه و نیجر است

    9: زبانهای منده

    عمدتاً مورد تکلم در سنگال هستند و زبانهای نسبتاً ساده ای می باشند .

    منبع مطلب : iranica.blogsky.com

    مدیر محترم سایت iranica.blogsky.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    زبان انگلیسی، یکی از عجیب‌ترین زبان‌های دنیا

    زبان‌شناسان عجیب‌ترین زبان‌های دنیا را پیدا کردند و زبان انگلیسی، یکی از آن‌هاست.

    آیا زبان انگلیسی، زبانی «عجیب» است؟ البته به عنوان زبان‌آموز انگلیسی ممکن است همین الان با هیجان زیادی بگوییم‌«بله بله، البته که زبان عجیب‌وغریبی است!» ولی بیایید این زبان را بدون کینه قضاوت کنیم. هرچند، زبان‌شناسان هم با شما هم‌عقیده هستند.

    شاید به نظر بسیاری از ما این زبان عجیب به نظر برسد. خصوصا وقتی پای توضیح قوانین پیچیده‌ی املا «spelling» یا توضیح معنی اصطلاحاتی مثل «it’s raining cats and dogs» به میان می‌آید، این زبان عجیب‌تر هم به نظر می‌رسد. از نظر من، از همان اول که با صدای حرف «th» آشنا شدم، به نظرم عجیب‌تر از زبان انگلیسی اصلا وجود نداشت! اما بهتر است این را هم در نظر بگیریم که یادگیری یا آموزش هر زبانی هیچ‌وقت آسان نبوده و نیست.

    اما گذشته از این، «زبان عجیب» دیگر چیست؟ ما زبان‌شناسان همیشه سعی داریم تا جایی که ممکن است، در مطالعه‌ی زبان بشر عینی و شهودی عمل کنیم. ما خود را «دانشمندان زبان» می‌دانیم که راجع‌به نحوه‌ی استفاده‌ی بشر از زبان، فرضیه درست می‌کنیم و آن‌ها را در برابر داده‌های زبان‌شناسی، مورد آزمایش قرار می‌دهیم. بر خلاف «ناظران آنلاین زبان» که شهرت زیادی هم دارند، معتقدیم پرهیز از قضاوت درباره زبان بسیار مهم است.

    بعضی از زبان‌شناسان رایانشی یا کامپیوتری، از داده‌های موجود در اطلس جهانی ساختار‌های زبان (WALS) استفاده کرده‌اند تا (صرفا جهت شوخی) «عجیب‌ترین» زبان‌های دنیا را پیدا کنند. یعنی صرفا می‌خواستند بفهمند که کدام زبان از بقیه عجیب‌تر است و قرار نبود که کسی ارزش و ماهیت یک زبان بومی را مورد قضاوت قرار دهد. آن‌ها از طریق وبسایت WALS، اطلاعات موجود درباره‌ی 239 زبان زنده در دنیا را به طور سیستمی بررسی و مقایسه کردند.

    هدف آن‌ها فهمیدن این بود که کدام زبان‌ها ویژگی‌های متفاوت و غیر معمول بیشتری در مقایسه با زبان‌های دیگر دارند. در این بررسی، زبان انگلیسی در جایگاه 33 از بین 239 زبان دیگر قرار گرفت. طبق این بررسی، مشخصا نسبت به 80 درصد سایر زبان‌ها، زبان انگلیسی شامل ویژگی‌های غیرمعمول‌تر و بی‌قاعده‌تری می‌شود.

    با این حال منتقدان ادعا می‌کنند این مطالعه بیش از حد مغرضانه بوده است، چرا که فقط چند ویژگی محدود از زبان‌های دنیا را بررسی کرده است. در حقیقت، در زبان انگلیسی جنبه‌هایی وجود دارد که در مقایسه با سایر زبان‌ها اصلا عجیب‌وغریب نیست. برای مثال می‌توان به ساختار «فاعل-فعل-مفعول» در جملات اشاره کرد.

    برای مثال، در جزایر قناری، حروف الفبایی وجود دارد که فقط از دو حرف تشکیل شده است و بومی‌ها، برای برقراری ارتباط با یکدیگر، سوت می‌زنند. البته تصور نکنید که آن‌ها منظور خود را با «سوت بلبلی زدن» بیان می‌کنند. بلکه مصوت‌های بی‌شماری که در این زبان وجود دارد، هر یک به شکل صوت یک سوت است و هر صدا با صدای سوت دیگر متفاوت است. دو حرفی که در حروف الفبای آن‌ها به آن اشاره کردیم، دو صامت این زبان هستند. جالب است بدانید که مردمی که به این زبان صحبت می‌کنند، می‌توانند از فاصله‌ی پنج متری هم منظور یکدیگر را متوجه شوند (البته جای تعجبی هم ندارد).

    علاوه‌بر‌این، زبان «آرچی» در روسیه هم دست کمی از زبان‌های عجیب‌وغریب ندارد. در این زبان، یک فعل می‌تواند به 1.502.839 شکل مختلف صرف شود! البته ما هم نگفتیم که زبان انگلیسی عجیب‌ترین زبان دنیاست و در جایگاه اول این لیست قرار دارد. اما قرار نیست نظر زبان‌شناسان را در مورد عجیب بودن زبان انگلیسی رد کنیم. پس بیایید در ادامه‌ی این مقاله به دو ویژگی در زبان انگلیسی نگاه کنیم که در حقیقت ممکن است عجیب‌وغریب به نظر برسد.

    زبان انگلیسی عجیب به نظر می‌رسد

    زبان انگلیسی احتمالا برای تعداد زیادی از سایر بومی‌زبان‌ها کمی عجیب به نظر برسد. مطابق اطلاعات موجود در WALS، میانگین تعداد صداهای متمایز در زبان‌های دنیا حدود 25 تا 30 واحد است و با عنوان «واج»  (phonemes) شناخته می‌شوند.

    زبان «پیراها» (Pirahã)، که بومیان منطقه‌ی آمازون برزیل به آن صحبت می‌کنند، مجموعه کوچک و عجیبی از واج‌ها را شامل می‌شود. این زبان هشت مصوت و فقط سه صامت دارد: /i/، /a/ و /o/  و هیچ واژه‌‌ای برای بیان رنگ در این زبان وجود ندارد. مثلا اگر بخواهند رنگ سبز یا قرمز را بیان کنند، از کلماتی که آن رنگ را دارند استفاده می‌کنند. برای مثال «برگ» برای رنگ «سبز» و «خون» برای رنگ «قرمز».

    در مقایسه با این زبان، زبان «تا» (Taa) که به (Xóõ) هم شناخته می‌شود، زبانی در آفریقای جنوبی است که بیش از 100 واج دارد و شامل صداهای مختلفی می‌شود. این زبان به دو لحن صحبت می‌شود و عده‌ای آن را با صدای آرام و برخی آن را با صدای بلند صحبت می‌کنند. البته این زبان در حال انقراض است و برای حفظ آن، باید به دنبال چاره‌ای کارساز بود.

    زبان تویوکا هم که گویا می‌خواهد در سختی و عجیب‌غریب بودن، در جایگاه اول قرار بگیرد. در این زبان بین 50 تا 140 حرف تعریف مختلف وجود دارد که باید کلمات را با استفاده از آن‌ها بیان کرد. بنابراین جنسیت این کلمات می‌تواند مونث، مذکر، خنثی و ... باشد. پس احتمالا زبان آلمانی در برابر این زبان، شدیدا منعطف، ملایم و راحت به نظر می‌رسد.

    علاوه بر تمام این‌ها، زبان‌های اشاره را هم می‌توان جزو زبان‌های عجیب‌وغریب دنیا به شمار آورد. مثل زبان اشاره‌ی بریتانیایی یا آمریکایی که اصلا از صدا استفاده نمی‌کنند و در عوض ترکیبی از حرکات و اشکال مختلف دست یا بدن هستند و به دوری و نزدیکی مخاطب و گوینده بستگی دارند و نشانه‌ها را به وجود می‌آورند. جالب است بدانید که حرکات دست و بدن در کشورهای مختلف می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد. یعنی در هر کشوری، یک زبان اشاره‌ی مخصوص وجود دارد که افراد برای بیان احساسات خود از آن استفاده می‌کنند.

    حالا جالب است بدانید که در زبان انگلیسی، نسبت به اکثر زبان‌ها، تعداد واج‌های بسیار بیشتر است. در واقع حدود 44 واج در این زبان وجود دارد که به نوع گویشی از زبان انگلیسی که به آن صحبت می‌کنید هم بستگی دارد. در این زبان، به طور عجیبی طیف وسیعی از مصوت‌ها‌ وجود دارد که به 11 عدد می‌رسند. مطابق WALS، بیشتر زبان‌ها معمولا بین پنج تا شش حرف صدا‌دار (مصوت) دارند. اما از آنجا که در زبان انگلیسی تعداد زیادی مصوت وجود دارد، سیستم نوشتاری (spelling) در زبان انگلیسی به طرز عذاب‌آوری گیج‌کننده شده است. چون این زبان، پنج مصوت را از الفبای زبان رومانیایی به ارث برده است و بومی‌های انگلیسی‌زبان باید از آن‌ها بیش از دو برابر تعداد این مصوت‌ها کار بکشند.  

    در زبان انگلیسی، صدای چند صامت هم کمی عجیب و غیرمعمول به نظر می‌رسد. برای مثال، می‌توان به صدای حرف «th» در دو کلمه‌ی «bath» و «bathe» اشاره کرد. جالب است بدانید که مشابه این صدا تقریبا در کمتر از 10 درصد زبان‌های بررسی شده در WALS پیدا و تلفظ می‌شود. در حقیقت، این دو صدا عموما آخرین صداهایی هستند که کودکان یاد می‌گیرند، برخی از بزرگسال بومی‌زبان هم اصلا از آن‌ها استفاده نمی‌کنند.

    سوال سوال‌ها

    گرامر زبان انگلیسی گاهی عجیب‌وغریب می‌شود (البته اگر نظر زبان‌آموزان را در نظر نگیریم و نخواهیم آن را «همیشه» عجیب‌ بدانیم). در زبان انگلیسی، برای ایجاد تفاوت بین جملات سوالی و جملات اخباری، از کلمات متنوعی استفاده می‌شود. یعنی فاعل در یک جمله قبل از فعل قرار می‌گیرد. برای مثال به این جمله دقت کنید: «life is a box of chocolates». در این جمله، life فاعل و is فعل to be است که بعد از آن در جمله قرار گرفته است. اما در حالت سوالی، جای فعل و فاعل عوض می‌شود و جمله به این شکل نوشته خواهد شد:«is life a box of chocolates?».

    شاید با خود فکر کنید که این که کاری ندارد! اگر ساختار ساده‌ی فعل to be در این جمله را نادیده بگیریم و به ترکیبات پیچیده‌تر فکر نکنیم، باید این را به خاطر داشته باشیم که ساختار عجیب در یک زبان، به معنی سخت بودن آن نیست. پس به جای اینکه کتاب گرامر خود را محکم ببندید و پیروزمندانه بگویید «انگلیسی زبان عجیبی است، دیگر‌ آن را نمی‌خوانم»، کمی صبر داشته باشید و به ادامه‌ی مقاله توجه کنید!

    طبق بررسی‌های WALS در 955 زبان، کمتر از دو درصد از زبان‌های دنیا برای ایجاد جملات سوالی از ساختاری شبیه ساختار زبان انگلیسی استفاده می‌کنند. بیش از 50 درصد زبان‌های دنیا برای مطرح کردن یک جمله‌ی سوالی، یک کلمه‌ی سوالی به جمله اضافه می‌کنند و تمام! جمله‌ی سوالی ساخته می‌شود.

    برای مثال، اگر بخواهید در زبان ژاپنی جمله‌‌ای سوالی مطرح کنید، باید به انتهای جمله یک “ka” اضافه کنید و به این ترتیب، جمله‌ی سوالی خود را بسازید. برای مثال :

    Shinkendesu ka?

    جدی هستی؟

    Bakadesu ka?

    احمق شدی؟

    دومین استراتژی رایج در WALS برای ساخت جملات سوالی، تغییر الگوی آهنگ جمله بود. مانند آهنگ افتان (برای بیان یک جمله‌ی ساده) یا آهنگ خیزان (برای بیان جمله‌ی سوالی). در مقایسه، زبانChalcatongo Mixtec که برخی از بومی‌زبان‌های مکزیک به آن صحبت می‌کنند، زبان بسیار عجیب و بی‌قاعده‌ای محسوب می‌شود. چون هیچ نکته‌ی گرامری‌ در این زبان وجود ندارد که بین جمله‌ی سوالی و غیرسوالی تفاوتی ایجاد کند.

    طبق بررسی‌ها، گفته می‌شود که تقریبا غیرممکن است بگوییم زبان انگلیسی زبانی «عجیب» است یا نه. چون تمام اطلاعات مورد نیاز برای یک قضاوت درست در دسترس نیست. از آنجا که هزاران زبان در این دنیا هستند که هنوز وارد اطلس جهانی ساختار‌های زبان (WALS) نشده‌اند، به این معنی است که این دایره‌المعارف فقط می‌تواند زبان انگلیسی را با قسمت کمی از 7000 زبان تخمینی در جهان امروز، مقایسه کند. بنابراین مستندات زبانی بیشتری نیاز است تا به کمک آن‌ها از تنوع زبان‌شناسی بی‌نظیر در دنیا درک بهتری به دست بیاوریم. اما در مجموع، همان قدر که زبان انگلیسی و ساختارهای برعکس آن برای فارسی‌زبانان پیچیده و عجیب‌ است، زبان فارسی هم که حتی یک حرف لاتین در الفبای آن دیده نمی‌شود، می‌تواند برای بومی‌های انگلیسی‌زبان شدیدا عجیب‌غریب و دردسرساز باشد.

    منبع مطلب : iranmehrcollege.com

    مدیر محترم سایت iranmehrcollege.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    زبان انگلیسی

    زبان انگلیسی

    انگلیسی (از فرانسوی: Anglais‎) (به انگلیسی: English، تلفظ: /ˈɪŋɡlɪʃ/) یکی از زبان‌های هندواروپایی از شاخهٔ زبان‌های ژرمنی غربی است که اولین بار در انگلستان در عهد آنگلوساکسون‌ها مورد استفاده قرار گرفت و انگلیسی باستان شکل گرفت. بعدها پس از تهاجم سزار به بریتانیا و سپس حمله نرمن‌ها به انگلستان، انگلیسی میانه شکل گرفت و بعدها با تبدیل انگلستان به پادشاهی متحد و سپس امپراتوری بریتانیا، توسط مستعمره‌سازی در نقاط و قاره‌های مختلف و تشکیل بزرگترین امپراتوری جهان، و سپس دستاورد‌های ایالات متحده آمریکا در عرصه‌های نظامی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی و ویژگی سادگی دستور زبانش‌ موجب شد تا درنهایت انگلیسی نو به یک زبان میانجی در جهان تبدیل شود.[۴][۵][۶][۷][۸][۹][۱۰]

    انگلیسی در انگلستان و جنوب شرقی اسکاتلند تکامل یافت. از دیگر زبان‌های ژرمنی می‌توان به آلمانی، هلندی، دانمارکی، سوئدی و نروژی اشاره کرد. امروزه نزدیک به نیمی از مجموعه واژگان و دستور زبان انگلیسی از زبان‌های ژرمنی و نیمی دیگر را وام‌واژه تشکیل می‌دهد که بیشتر آن‌ها از زبان‌های لاتین، فرانسوی، بخشی از یونانی و دیگر زبان‌ها وارد انگلیسی شده‌اند.[۱۱][۱۲] انگلیسی باستان شباهت بسیار زیادی به آلمانی باستان داشت چون انگلیسی‌زبان‌ها عمدتاً از ژرمن‌ها بودند که از آلمان وارد بریتانیا شدند و به نوعی زبان آلمانی را می‌توان مادر زبان انگلیسی دانست. به دلیل نقش و نیروی بالای بریتانیا در حوزه‌های نیروی نظامی، اقتصاد، علم، سیاست و فرهنگ بر جهان پس از قرن هجدهم و مخصوصاً ایالات متحده آمریکا از سدهٔ بیستم میلادی به این سو، زبان انگلیسی در سطح جهان گسترش یافته و به عنوان زبان بین‌المللی، زبان‌مادری، زبان دوم، زبان خارجه و زبان میانجی در بسیاری از کشورهای جهان کاربرد پیدا کرده‌است.[۱۳]

    انگلیسی به عنوان زبان مادری در کشورهای آنگلوسفر (انگلستان، آمریکا، کانادا، استرالیا و نیوزلند) و ایرلند، آفریقای جنوبی، غنا، نیجریه، زیمبابوِی، باتسوانا و بسیاری کشورهای دیگر کاربرد دارد. همچنین زبان دوم برخی کشورها مانند هند، پاکستان، قطر، بحرین، سودان و غیره است. انگلیسی پرتکلم و شناخته‌ترین زبان جهان است اما برپایه کشورهای زبان مادری امروزه از نظر تعداد گویشوَر، پس از زبان‌های چینی و اسپانیایی، سومین زبان جهان است.[۱۴] تعداد کسانی که زبان مادری‌شان انگلیسی است امروزه بیش از ۳۸۰ میلیون نفر است. انگلیسی در بسیاری از کشورها زبان میانجی است و مهم‌ترین زبان دنیا در زمینه‌های سیاست، اقتصاد، صنعت، فرهنگ و علم در روابط بین‌الملل به‌شمار می‌آید. این زبان جزو زبان‌های رسمی سازمان ملل متحد است و نظام آموزشی بیش‌تر کشورها مشغول به تدریس آن هستند.[۱۵][۱۶][۱۷]

    پیشینه[ویرایش]

    انگلیسی کهن[ویرایش]

    در قرنِ ششم میلادی، مردمانی از سه قبیله جوت، انگِل و ساکسون که در شمال‌غرب آلمان، دانمارک و هلند امروزی ساکن بودند،[۱۸] به انگلستان یورش بردند و آن سرزمین را به تصرف خود در آوردند. تا آن زمان مردم بریتانیا یا به عبارت بهتر بریتانیای روم به زبان سلتی سخن می‌گفتند و البته زبان سلتی مردم آن به دلیل ۴۰۰ سال اشغال این سرزمین توسط رومی‌ها با لاتین آمیخته شده بود و بسیاری از واژگان لاتین در آن کاربرد داشت.[۱۹]

    پس از اشغال بریتانیا توسط ژرمن‌ها، جوت‌ها نیز در جنوب شرقی خاک آن ساکن شدند و در تعامل با زبان‌های محلی، گویش «کِنتی» را به وجود آوردند. ساکسون‌ها هم که در جنوب و جنوب غربی سکنا گزیده بودند، گویش «ساکسونِ غربی» را ایجاد کردند.[۲۰]

    اَنگل‌هایی[۲۱] که در شمال و مرکز انگلستان اقامت گزیده بودند، به ترتیب، گویش‌های «آمبریای شمالی» و «مِرسیایی» را به وجود آوردند. سینت بید بر این باور بود که انگل‌ها منطقهٔ گسترده‌تری از خاک بریتانیا (نزدیک به تمامی خاک آن) را از آن خود کردند[۲۲] و نام «اِنگلند» (England) از نام همین قبیله گرفته شده‌است. واژهٔ "England" از Engla land به «معنی سرزمین انگل‌ها»[۲۳] (به انگلیسی: Land of the Angles) گرفته شده و English در انگلیسی کهن Englisc بوده‌است.[۲۴] افزون بر قبیله‌های یادشده، دسته‌هایی از مردمان ساکن فریزیا، نیدرزاکسن، یوتلاند و جنوب سوئد نیز در آن دوران به بریتانیا آمدند.[۲۵][۲۶][۲۷]

    زبان انگلیسی باستان نخستین برگرفته از چندین گویش بود که این بازتاب‌کنندهٔ داشتن چندین سرچشمه برای انگلستان در عهد آنگلوساکسون‌ها است. یکی از این گویش‌ها، ساکسون غربی کهن بود که کم‌کم بر دیگر گویش‌ها برتری یافت. رزم نامهٔ بئوولف متعلق به همین دوران است. گمان می‌رود که از سدهٔ نهمِ میلادی، گویش ساکسونی، به دلیلِ سلطهٔ پادشاه آلفرد (نخستین شاهِ انگلستان که فردی از قبیلهٔ ساکسون بود)، بر دیگر گویش‌ها برتری یافته باشد و از آن پس به عنوان زبان رسمی این کشور شناخته شده‌باشد.

    انگلیسی باستانها، از نظر گویش، بسیار متفاوت از انگلیسی امروزی است. برای نمونه، واژه‌های light و drought، به ترتیب به صورت «لیخت» و «دراخت» تلفظ می‌شد یا جملهٔ Will you give me your jacket, good man?، چنین ادا می‌شد: Wilt ðu sellan me ðin clæð, godman min? در این دوره شماری واژه، از زبان لاتین، وارد انگلیسی شد که واژگانی چون: altar, mass, priest, psalm, temple, kitchen, palm, pear,... از آن جمله‌اند. شمار کمتری واژه هم از زبان اسکاندیناوی، بوسیلهٔ وایکینگ‌ها که از اواخر سدهٔ هشتم به بعد، کم‌کم یورش‌هایی به انگلستان نموده و بخش‌هایی را تصرف کرده بودند، وارد این زبان شد. از جملهٔ این واژگان، می‌توان به law, take, cut, both, ill, ugly، اشاره کرد.

    انگلیسیِ کهن، گنجینه واژگان غنی نداشت اما، همچون دیگر زبان‌های هند و اروپایی، دستور زبان پیچیده‌ای داشت.

    انگلیسی میانه[ویرایش]

    انگلیسی کهن یا باستان با دو دوره یورش روبرو شد. نخست از سوی سخنوران زبان‌های ژرمنی شمالی، در سدهٔ هشت و نه میلادی، هنگامی که هالفن رگناسن و ایوار رگناسن شناخته شده با نام ایوار بی‌استخوان تصمیم به گرفتن و استعمار منطقه‌های شمالی جزیره‌های بریتانیا گرفتند. بار دوم یورش از سوی سخنوران زبان‌های رومی‌تبار بود. پس از تصرفِ انگلستان به وسیلهٔ نورمن‌ها که در سال ۱۰۶۶ صورت گرفت، کم‌کم دگرگونی شگرفی در زبان پدید آمد. نورمن کهن در سدهٔ ۱۱ میلادی با یورش نورمن‌ها به انگلستان به آنگلو-نورمن و پس از آن به آنگلو- فرنچ تغییر یافت و دستهٔ نویی از واژگان را وارد زبان کرد، واژگانی که در دولت و دادگاه‌ها کاربرد داشتند.

    زبان فرانسوی - به واسطهٔ حکومتِ نورمن‌ها - زبانِ بزرگان و بلندپایگانِ جامعه، و انگلیسیِ کهن، زبانِ عوام و دونپایگان به‌شمار می‌رفت، زبان فرانسوی اثر چشمگیری بر انگلیسی گذاشت. تا پیش از سال ۱۲۵۰، تنها ۹۵۰ واژهٔ نو، بیشتر به دلیل ارتباط انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها، وارد زبان انگلیسی شد. اما ناگهان، چون فرانسویان شروع به یادگیری زبان انگلیسی نمودند و واژگانی از زبان خود را وارد زبان مقصد کردند، تعداد بی‌شماری واژه از زبان فرانسوی قرض گرفته شد؛ به گونه‌ای که اکنون یک سوم واژگان زبان انگلیسی، ریشهٔ فرانسوی دارند. گسترش دامنهٔ واژگان با کمک واژه‌های اسکاندیناویایی و نورمنی رویدادی بود که باعث ساده‌تر شدن دستور زبان انگلیسی شد و این زبان را به زبانی وام‌گیرنده تبدیل کرد (چیزی بیش از پذیرش معمول واژه‌های دیگر زبان‌ها توسط یک زبان).

    گویش midland، از سدهٔ چهاردهم، یعنی زمانی که مناطق زیر پوشش این گویش، به مراکز توسعهٔ دانشگاهی، پیشرفت اقتصادی و زندگی اشرافی در انگلستان تبدیل شد، جای خود را به عنوان مهم‌ترین گویش در این دوران، باز کرد و میدلند شرقی گویش مسلط شهر لندن شد. یکی از عواملی که موجب برتری مطلق این گویش شد؛ به گونه‌ای که انگلیسی امروزی، تقریباً شکل تکامل یافتهٔ میدلند شرقی است، نفوذ این گویش به دستگاه‌های حکومتی و مکاتبه‌های دولتی است.

    از نوشته‌های پرآوازهٔ دوران انگلیسی میانه می‌توان به حکایت‌های کنتربری از جفری چاوسر اشاره کرد.

    انگلیسی نو[ویرایش]

    انگلیسی نو نخستین از آغاز دوره تودور تا حکومت موقت و بازگردانی پادشاهی رایج بود. انگلیسی نو نخستین زبان گذار میان انگلیسی میانه (رایج در قرن پانزدهم) و انگلیسی نو (رایج در میانه تا اواخر قرن هفدهم) است.[۲۸]

    کنوانسیون‌های دستوری و املائی انگلیسی ادبی در اواخر قرن شانزدهم و قرن هفدهم هنوز هم در انگلیسی معیار نوین بسیار تأثیرگذار هستند. بیشتر گویشوران انگلیسی نوین می‌توانند متون نوشته‌شده در اواخر دوره انگلیسی نو نخستین، مانند نسخۀ شاه جیمز و آثار ویلیام شکسپیر را بخوانند و این آثار انگلیسی نو را بسیار تحت تأثیر قرار داده‌اند.

    انگلیسی نو با تجدیدنظر اساسی در دستگاه واژگانی و دستوری خود به زبانی بسیار ساده‌تر از نظر دستوری بدل شده و به سبب وام‌گیری بی‌حد و مرز از واژگان لاتینی و فرانسه و سپس یونانی، بخش عمده‌ای از واژگان کهن آنگلوساکسون خود از ریشهٔ ژرمنی را وانهاده و بر روی هم نسبت به زبان آلمانی، از همه جهت (آوایی، واژگانی، دستوری) چهرهٔ دیگری یافته‌است. در انگلیسی نو نه تنها اسم، که فعل و حرف و نیز بخش عمدهٔ حالت‌های صرفی خود را از دست داده‌اند و از یک زبان صرفی ترکیب‌گر به زبانی در اساس تحلیلی بدل شده‌است.[۲۹]

    دسته‌بندی و زبان‌های مرتبط[ویرایش]

    زبان انگلیسی به گروه آنگلو-فریسی تعلق دارد. خود آنگلو-فریسی زیرگروهی از شاخهٔ غربی زبان‌های ژرمنی و عضو زبان‌های هند-اروپایی است. انگلیسی امروزی به‌طور مستقیم از انگلیسی میانه و خود آن به‌طور مستقیم از انگلیسی باستان گرفته شده‌است و انگلیسی باستان از نسل زبان نیا-ژرمنی (Proto-Germanic) است. مانند بیشتر زبان‌های ژرمنی، انگلیسی به خاطر داشتن فعل‌های کمکی از دیگر زبان‌ها متمایز می‌شود. تقسیم فعل‌ها به دو گروه قوی و ضعیف و نوع آواهایی که در آن به کار رفته، این زبان را از دیگر زبان‌های نیا-هندواروپایی جدا می‌کند، به این مطلب قانون گریم گفته می‌شود. نزدیک‌ترین زبان‌های زندهٔ موجود به انگلیسی عبارتند از: اسکاتس (که در اسکاتلند و بخش‌هایی از ایرلند شمالی صحبت می‌شود) و زبان‌های فریسی (که در کناره‌های جنوبی دریای شمال در دانمارک، هلند و آلمان صحبت می‌شود)

    پس از زبان‌های اسکاتس و فریسی، زبان‌های مرتبط با انگلیسی که نسبت دورتری دارند قرار می‌گیرد. این زبان‌های غیر آنگلو-فریسی عبارتند از:

    به غیر از زبان اسکاتس، هیچ‌یک از زبان‌های دیگر نسبت به انگلیسی برای دو کاربر آن قابل فهم نیست حتی با وجود اینکه در نحو، معناشناسی و واج‌شناسی آن‌ها می‌توان نقاط مشترک پیدا کرد. جدا قرار گرفتن جزیره‌های بریتانیا باعث شده انگلیسی و اسکاتس مستقل از زبان‌های ژرمنی توسعه یابند و از تأثیرها و تغییرهای آن‌ها به دور بمانند. در نتیجه با آنکه ارتباط قوی میان زبانی‌هایی مانند هلندی و انگلیسی وجود دارد، به ویژه با انگلیسی باستان اما این دو زبان برای کاربران آن‌ها به صورت متقابل قابل فهم نیست.[۳۰]

    علاوه بر جدا ماندن انگلیسی از زبان‌های ژرمنی، عامل دیگری که این شکاف را بیشتر می‌کند وجود حجم زیادی از واژگان لاتین و فرانسه در زبان انگلیسی است که باعث شده این قدر دایرهٔ واژگان انگلیسی از زبان‌های ژرمنی فاصله بگیرد. برای نمونه واژهٔ لاتین "exit به معنی «خروج» در برابر واژهٔ هلندی "uitgang" قرار می‌گیرد که نزدیک به عبارت انگلیسی "out-going" است همچنین خود عبارت "outgang" نیز در انگلیسی کاربرد دارد.[۳۱] یا واژهٔ فرانسوی "change"[۳۲] به معنی «تغییر» در برابر واژهٔ آلمانی «Änderung"[۳۳] قرار می‌گیرد که عیناً می‌شود «alteration, othering». یا "movement «(فرانسوی) در برابر»Bewegung" (آلمانی)[۳۴] قرار می‌گیرد، شبیه به عبارت «be-way-ing» در انگلیسی به معنی «پیش رفتن در طول مسیر».

    با وجود تمام واژه‌هایی که انگلیسی از دیگر زبان‌ها قرض گرفته با این حال هنوز این زبان به عنوان یک زبان ژرمنی شناخته می‌شود و این به دلیل ساختار و دستور زبانش است. به این ترتیب واژه‌هایی وجود دارند که بومی نیستند ولی با دستور و قانون‌های صرف و نحو ژرمنی کاربرد دارند و چنان رفتار می‌کنند که گمان می‌کنیم این‌ها واژه‌های بومی ژرمنی گرفته شده از انگلیسی باستان‌اند. برای نمونه فعل reduce که در انگلیسی به صورت I reduce - I reduced - I will reduce به کار می‌رود، از واژهٔ لاتین redūcere گرفته شده‌است اما خود واژهٔ لاتین در کاربردش به صورت redūcō - redūxī - redūcam رفتار می‌کند که با انگلیسی تفاوت دارد. اما در مقابل عبارت انگلیسی John's life insurance company اگر بخواهد به هلندی برگردد می‌شود Johns levensverzekeringsmaatschappij که به ترتیب ترجمهٔ آن چنین است: leven (life) + verzekering (insurance) + maatschappij (company). همچنین عبارت انگلیسی the company of insurance life of John در برگردان فرانسه می‌شود la compagnie d'assurance-vie de John. به صورت کلی در زبان انگلیسی پسوندهای دستوری که به اسم، فعل، صفت و قید افزوده می‌شود همگی ژرمنی‌اند. در انگلیسی پسوندی که به اسم می‌چسبد پسوند جمع معمولی است: s- و es- مانند apple - apples برابر آن در دیگر زبان‌ها عبارت است از: در فریسی appel - appels و در هلندی appel - appels. نشان مالکیت در انگلیسی -'s و -s' است مانند Brad's hat به آلمانی Brads Hut به هلندی Brads hat. در فعل‌ها پسوندهایی که افزوده می‌شوند در حال سادهٔ سوم شخص مفرد عبارتند از -s و -es مانند he stands یا he reaches در حال استمراری عبارت است از ing- با برابر هلندی ende- و برابر آلمانی -end(e) و در گذشته ساده و گذشتهٔ نقلی (ماضی نقلی) عبارت است از ed- با برابر سوئدی -ade یا -ad. مصدر فعل در انگلیسی با پیشوند to ساخته می‌شود مانند to drive که برابر آن در انگلیسی باستان drīfenne در هلندی te drijven در آلمانی سفلا to drieven و در آلمانی zu treiben می‌شود. قیدها در انگلیسی معمولاً با ly- به پایان می‌رسند که این در آلمانی به صورت lich- و در سوئدی به صورت ligt- است. صفت‌ها و قیدهای برتر و برترین در انگلیسی با استفاده more و most یا er- و est- ساخته می‌شوند مانند hard/harder/hardest با برابر هلندی hard/harder/hardst. در انگلیسی امروزی تمامی پیشوندها و پسوندهایی که گفته شد آزادانه و بدون توجه به ریشهٔ واژه‌ها بسته به کاربرد آن‌ها به آغاز یا پایان واژه‌ها اضافه می‌شوند مانند: tsunamis; communicates; to buccaneer; during; calmer; bizarrely دلیل این آزادی عمل این است که سرچشمهٔ تمام این‌ها به انگلیسی باستان بازمی‌گردد. بسیاری از پسوندها و بخش‌های پایانی فعل که در انگلیسی باستان وجود داشته‌اند مانند -e,a،u,o،an با گذر زمان کم رنگ و در نهایت حذف شده‌اند (zero or null (-Ø) affixes) و گاهی تنها تلفظ آن‌ها باقی‌ماند. برای نمونه جملهٔ ic singe در انگلیسی باستان به I singe تبدیل شد و در نهایت بخش پایانی در انگلیسی امروزی حذف شد I sing-Ø و به شکل «I sing» باقی‌ماند. نمونهٔ دیگر: wē þōhton انگلیسی باستان به we thoughte(n) سپس با حذف بخش پایانی we thought-Ø به «we thought» دگرگون شد.

    گسترهٔ جغرافیایی[ویرایش]

    انگلیسی، زبان مادری نزدیک به ۳۷۵ میلیون نفر در دنیا است.[۳۵] پس از زبان چینی ماندارین و اسپانیایی، انگلیسی سومین زبان دنیا از نظر تعداد سخنوران است.[۳۶][۳۷] اما اگر تعداد کسانی که زبان مادری آن‌ها انگلیسی است و کسانی که تنها به این زبان سخن می‌گویند را با هم بشماریم، آنگاه می‌توان گفت که انگلیسی پرکاربردترین زبان در سطح جهان است. البته اگر با مجموعهٔ زبان‌های چینی مقایسه شود ممکن است که در جایگاه دوم قرار گیرد. (این بسته به این است که در دسته‌بندی میان گویش و زبان تفاوت در نظر بگیریم یا خیر)[۳۸]

    برآوردها از سخنوران زبان دوم نشان داده‌است که آن‌ها شماری میان ۴۷۰ میلیون تا بیش از یک میلیارد می‌توانند داشته باشند بسته به اینکه تنها به این زبان صحبت می‌کنند (بدون نوشتار) یا بر آن تسلط کامل دارند.[۳۹] دیوید کریستال، دانشمند زبان‌شناس، حساب کرده‌است که شمار کسانی که زبان مادری شان انگلیسی نیست از کسانی که انگلیسی زبان مادری شان است بسیار بیشتر است و این دو نسبت ۱ به ۳ دارند.[۴۰]

    بر پایهٔ آمار سال ۲۰۰۶ کشورهای با بیشترین جمعیت سخنوران مادری انگلیسی از جمعیت بیشتر به کمتر عبارتند از: ایالات متحدهٔ آمریکا ۲۵۱ میلیون،[۴۱] بریتانیا ۶۱ میلیون،[۴۲] کانادا ۱۸٫۲ میلیون،[۴۳] استرالیا ۱۵٫۵ میلیون،[۴۴] نیجریه ۴ میلیون،[۴۵] ایرلند ۳٫۸ میلیون،[۴۲] آفریقای جنوبی ۳٫۷ میلیون[۴۶] و زلاندنو ۳٫۶ میلیون نفر.[۴۷]

    همچنین کشورهایی مانند فیلیپین، نیجریه و جامائیکا دارای میلیون‌ها سخنور با زنجیرهٔ گویشی از کریول با پایه انگلیسی تا انگلیسی استاندارد است. در میان کشورهایی که انگلیسی زبان دومشان است، هند بیشترین شمار از این‌گونه سخنوران را دارد (انگلیسی هندی). کریستال ادعا می‌کند که اگر شمار انگلیسی زبانان مادری و غیر مادری را با هم در نظر بگیریم هند نسبت به دیگر کشورها بیشترین تعداد مردمی را دارد که انگلیسی را می‌فهمند یا سخن می‌گویند.[۴۸][۴۹]

    کشورها به ترتیب شُمار سخنوران[ویرایش]

    [۵۰]

    کشورهایی که انگلیسی زبان اصلی آن‌ها است[ویرایش]

    کشورهایی که انگلیسی زبان اصلی آن‌ها است عبارتند از:آنگویلا، آنتیگوا و باربودا، استرالیا، باهاما، باربادوس، بلیز، برمودا، قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند، جزایر ویرجین بریتانیا، بخش انگلیسی زبان کانادا، جزایر کیمن، دومینیکا، جزایر فالکلند، جبل طارق، گرنادا، گوآم، جزایر چنل، گویان، بخش‌های انگلیسی ایرلند، جزیرهٔ من، جامائیکا، جرزی، مونتسرات، نائورو، بخش انگلیسی زبان زلاند نو، جزایر پیت‌کرن، سنت هلن، سنت کیتس و نویس، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، سنگاپور، جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی، ترینیداد و توباگو، جزایر تورکس و کایکوس، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا.

    در برخی کشورها انگلیسی زبان اصلی مردمانشان نیست ولی زبان کارهای اداری و مدارک رسمی آن‌ها است. این کشورها عبارتند از: بوتسوانا، کامرون، ایالات فدرال میکرونزی، فیجی، گامبیا، غنا، هند، کنیا، کیریباتی، لسوتو، لیبریا، ماداگاسکار، مالت، جزایر مارشال، موریس، نامیبیا، نیجریه، پاکستان، پالائو، پاپوآ گینه‌نو، بخش انگلیسی فیلیپین، رواندا، سنت لوسیا، ساموآ، سیشل، سیرالئون، جزایر سلیمان، سری‌لانکا، سودان، سودان جنوبی، اسواتینی، تانزانیا، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه. همچنین کشورهایی وجود دارند که انگلیسی در بخش‌هایی از خاک آن‌ها زبان اداری دوم (به عنوان مکمل) کاربرد دارد؛ سن اندرسی پروویدنسیا در کلمبیا و ساحل موسکیتو (Mosquito Coast) در نیکاراگوآ از این دسته‌اند. این‌گونه نفوذ زبان انگلیسی به دلیل دوران استعمار بریتانیا در این منطقه‌ها است.

    همچنین انگلیسی یکی از ۱۱ زبان رسمی در آفریقای جنوبی است. در منطقه‌های وابستهٔ استرالیا مانند جزیرهٔ نورفک، جزیرهٔ کریسمس و جزیرهٔ کوکوس و بخش‌های متعلق به آمریکا مانند ساموآی آمریکا، گوآم، جزایر ماریانای شمالی، پورتوریکو و جزایر ویرجین[۵۱] و بخش‌های بریتانیایی هنگ کنگ، انگلیسی زبان رسمی است.

    انگلیسی زبان رسمی ایالات متحده نیست[۵۲] و دولت فدرال آمریکا هیچ زبان رسمی را معرفی نکرده‌است ولی ۳۰ ایالت از ۵۰ ایالت آن انگلیسی را به عنوان زبان رسمی پذیرفته‌اند.[۵۳] در کشورهای تحت حمایت بریتانیا مانند بحرین، بنگلادش، برونئی، قبرس، مالزی و امارات متحده عربی انگلیسی زبان مهمی به‌شمار می‌رود.

    تاثیر زبان انگلیسی بر دیگر زبان‌ها[ویرایش]

    زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، روسی، چینی و عربی بیشترین و پر استفاده ترین زبان‌های جهان هستند که همگی آنها تحت نفوذ گسترده و غیرقابل انکار وام‌واژه‌های بسیاری از زبان انگلیسی هستند.[۵۴] واژه‌های زیادی از زبان انگلیسی به تمامی زبان‌های جهان راه یافته است. واژه‌های زیادی هر سال به زبان انگلیسی اضافه می شوند و استفاده از انگلیسی در رسانه ها و مشاغل رو به افزایش است.

    همچنین واژه‌های بسیار زیادی از زبان انگلیسی در فارسی وجود دارد. «فهرست وام‌واژه‌های انگلیسی در فارسی»

    مقالات انگلیسی[ویرایش]

    یکی از خصوصیات زبان بین المللی انگلیسی وجود مقالات و کتاب‌های علمی بسیار زیادش است. بسیاری از مقالات به زبان انگلیسی نوشته می‌شوند و بعد به زبان‌های دیگر ترجمه می‌شوند.[۵۵] همچنین بزرگترین دانشنامه در جهان ویکی‌پدیای انگلیسی با ۶٬۲۱۲٬۱۶۷ مقاله است.[۵۶][۵۷]

    معتبرترین دانشگاه‌های جهان[ویرایش]

    زبان انگلیسی نقش بسیار برجسته‌ای در آموزش را ایفا می‌کند. اکثر دانشگاه های معتبر جهان در کشورهای ایالات متحده و انگلستان قرار دارند.[۵۸][۵۹][۶۰]

    بزرگترین کتابخانه‌های جهان[ویرایش]

    اکثر کتابخانه‌های بزرگ جهان، در کشورهای ایالات متحده و انگلستان قرار دارند که کتاب‌های موجود، به زبان انگلیسی نوشته شده اند.

    انگلیسی در علوم مختلف[ویرایش]

    ریاضی[ویرایش]

    نوشتن اعداد در ریاضی براساس الفبای لاتین از چپ به راست صورت می‌گیرد. همچنین تمامی نامگذاری‌ها برای متغیرها از الفبای انگلیسی استفاده می‌شود.

    علوم رایانه[ویرایش]

    شامل علوم مختلف پیرامون رایانه‌ها است. زبان انگلیسی به عنوان زبان پیشفرض (default) در سیستم عامل‌ها، زبان‌های برنامه نویسی، موتورهای بازی‌سازی، نرم‌افزارها و سخت‌افزارها است و اکثر منابع بروز نیز به زبان انگلیسی انتشار میابند و بعد وارد زبان‌های دیگر می‌شوند. همچنین اکثر کارآفرینان و برنامه نویسان مطرح جهان، از کشورهای آنگلوسفر بوده یا بعنوان زبان دوم، به زبان انگلیسی مسلط اند. اکثر شرکت‌های مهم علوم رایانه در کشور ایالات متحده هستند و مبنای زبان آنها، انگلیسی است. حتی شرکت‌هایی در کشورهای غیرانگلیسی زبان نیز، برند تجاری و محصول خود را به زبان انگلیسی ارائه می‌دهند. همچنین اکثر دوره‌ها، وبگاه‌های آموزشی و تالارهای گفتگو قدرتمند در زمینه آموزش علوم مختلف رایانه، به زبان انگلیسی اند. منابع آموزشی فارسی، حجم بسیار کمی نسبت به زبان انگلیسی دارند.[۶۱][۶۲][۶۳] اکثر ویدئوهای مربوط به علوم رایانه در وبگاه یوتیوب، توسط یوتیوبرهای هندی با لهجه انگلیسی هندی تولید می‌شوند.[۶۴] همچنین در آمار تعداد بازدیدها و دنبال کنندگان یوتیوب برپایه کشورها، هند بعداز ایالات متحده؛ جایگاه دوم را داراست.[۶۵]

    زبان انگلیسی در جمهوری اسلامی ایران[ویرایش]

    زبان انگلیسی در ایران ابتدا در دوران پهلوی مورد توجه قرار گرفت. محمدرضا شاه به عنوان پادشاه ایران؛ به زبان انگلیسی نیز مسلط بود. کشور ایران در طول سالهای پس از انقلاب با پذیرفتن اهمیت دانش زبان انگلیسی در توسعه، آموزش زبان دوم را از سنین پایه در مدارس آغاز کرده است و هم اکنون از مقطع متوسطه اول تا پایان تحصیلات دانشگاهی زبان انگلیسی در کلاس ها تدریس می شود. در آموزش پرورش جمهوری اسلامی ایران، زبان انگلیسی نیز در برنامه‌های درسی دانش‌آموزان قرار گرفته است. اما میزان بهره‌وری آن در مقابل میزان نیاز دانش‌آموزان یکسان نبوده است. خبرهایی از کمیسیون فرهنگی جمهوری اسلامی منتشر شده است که زبان بین‌المللی انگلیسی یک مشکل فرهنگی-اسلامی است و باید از مدارس دولتی ایران حذف شوند و آموزش زبان باید توسط کلاس های زبان باشد.[۶۶] این در حالی است که کشورهای عقب تر از ایران از نظر علمی و اقتصادی، مهارت گفتاری و نوشتاری زبان انگلیسی توسعه یافته تر دارند و در آموزش این زبان به پیشرفت دست یافته اند. با پیشرفت فناوری هنوز هم توان مردم ایرانی را به آن حد نرسانده که برای پیشرفت در کار و زندگی بتوانند از مهارت گفتاری و نوشتاری زبان انگلیسی بهره گیرند.

    علی خامنه‌ای: «اصرار بر ترویج زبان انگلیسی یک کار ناسالم است. در کشورهای دیگر جلوی نفوذ و دخالت و توسعه‌ی زبان بیگانه را می‌گیرند. من نمی‌گویم که فردا برویم زبان انگلیسی را در مدارس تعطیل کنیم؛ نه، حرف من این است که بدانیم چه‌کار داریم میکنیم؛ بدانیم طرف میخواهد چگونه نسلی در این کشور پرورش بیابد. ۹۵/۲/۱۳»[۶۷]

    زبان انگلیسی در اتحادیه اروپا[ویرایش]

    زبان انگلیسی در اتحادیه اروپا تنها زبان رسمی کشور ایرلند است و به عنوان زبان خارجه در کشورهای اسکاندیناوی، هلند، آلمان و دانمارک بیشترین سخنور را دارد.

    آموزش زبان انگلیسی در جهان[ویرایش]

    دانش زبان به‌ویژه زبان انگلیسی مولفه مهم در پیشرفت های علمی، شغلی و ارتباطی به شمار می رود که با توسعه فناوری های نوین، اهمیت یادگیری آن به‌ویژه برای نسل جدید بیش از گذشته مورد توجه است و آموزش زبان انگلیسی به عنوان یک آموزش عمومی در سراسر جهان، به دانش‌آموزان، دانشجویان و علاقمندان به انگلیسی، آموزش داده می‌شود.

    فهرست مهارت انگلیسی ئی‌اف[ویرایش]

    فهرست مهارت انگلیسی ئی‌اف (به انگلیسی: EF English Proficiency Index)، یا EF EPI، رتبه‌بندی مهارت انگلیسی ئی‌اف) کوشش می‌کند تا کشورهای جهان را بر اساس متوسط مهارت‌های زبان انگلیسی رتبه‌بندی کند. این کار با کمک بزرگ‌سالانی که آزمون ئی‌اف را داشتند، انجام می‌شود. این فهرست، محصولی از ئی‌اف، یک شرکت آموزشی فرامرزی است.[۶۹][۷۰] آخرین گزارش در سال ۲۰۱۹ میلادی منتشر شد. کشورهایی که آموزش زبان انگلیسی در آنها بیشتر مورد توجه است، پیشرفته‌تر هستند.

    آواشناسی[ویرایش]

    واکه‌ها در انگلیسی از منطقه‌ای به منطقه‌ای دیگر متفاوت است؛ ولی معمولاً طول و کشیدگی آواها در معنی واژه تفاوتی ایجاد نمی‌کند به ویژه در انگلیسی آمریکای شمالی.

    حروف بی‌صدا[ویرایش]

    بیشتر لهجه‌های زبان انگلیسی ۲۴ حرف بی‌صدا دارند.

    [۷۱]

    حروف صدادار[ویرایش]

    نحوه تلفظ حروف صدادار در زبان انگلیسی در لهجه‌های متفاوت بسیار متغیر است. این تفاوت در نحوه ادا کردن حروف صدادار یکی از عمیق‌ترین تفاوت‌های لهجه‌های متفاوت زبان انگلیسی است.[۷۲][۷۳]

    دستور زبان[ویرایش]

    اسم[ویرایش]

    جدول صرف اسم در زبان انگلیسی (توضیح: اسم در زبان انگلیسی کهن، جنسیت داشت. یعنی مؤنث، مذکر یا خنثی بود. اسم مذکر، می‌توانست با قاعده یا بی‌قاعده باشد)

    اسم‌های خاص[ویرایش]

    اسم رسمی و شناسنامه ای. اسامی افراد، کشورها و برخی مؤسسه‌ها و دسته‌ها و… (تقریباً تمام چیزهایی که فقط یک عدد از آنها وجود دارد) اسم خاص نام دارد. اسامی خاص در زبان انگلیسی ویژگی‌های مختص به خود را دارند که اسم خاص در زبان انگلیسی تنها به یک مؤلفه و یک چیز و یک فرد از یک دسته اشاره می‌کند. مانند: کانادا، آبشار نیاگارا و…

    اسم‌های عام[ویرایش]

    اسمی که مخاطب به‌جای اسم رسمی ای آن اسم؛ به او می‌دهد. مانند: کشور، آبشار و…

    اسم‌های انتزاعی[ویرایش]

    واژه ایست که بیانگر مفاهیم، ایده‌ها و احساساتند و قابل لمس کردن نیست. مانند: شادی، غم و…

    زبان انگلیسی با توجه به ریشه آلمانی‌اش در گذشته دارای جنسیت برای اسامی بوده‌است. این جنسیت در طول زمان از بین رفته و امروزه تنها تأثیر آن بر روی ضمایر سوم شخص مفرد (He, She, it) دیده می‌شود. در زبان انگلیسی امروزی جنسیت گرامری تقریباً همه اسامی با جنسیت طبیعی آن‌ها یکسان است، این یعنی وقتی مثلاً دربارهٔ یک مرد صحبت می‌شود همیشه ضمیر مذکر برای اشاره به آن استفاده می‌شود. البته با توجه به تأثیر اندک جنسیت در زبان انگلیسی، تقریباً دانستن جنسیت اسامی در این زبان اهمیتی ندارد.

    فعل[ویرایش]

    فعل‌ها را از جنبه‌های گوناگون می‌توان طبقه‌بندی کرد ضمن اینکه بعضی فعل‌ها می‌توانند نقش‌های گوناگون و متضادی را بازی کنند (مانند افعال to be و to have). مثلاً می‌توان افعالی که صورتهای صرفی ناقص دارند (مانند اکثر افعال کمکی و افعالی که برای آب و هوا به کار می‌روند) را تحت عنوان افعال ناقص در مقابل سایر افعال که صورتهای صرفی کامل دارند قرار داد. یا می‌توان افعالی که صرفاً جنبه پیوند دهندگی بخش نهاد جمله با قسمت غیر فعلی گزاره را دارند (مانند افعال to be(وقتی به عنوان فعل اصلی بیاید) , to become , to seem را تحت عنوان افعال ربطی از سایر افعال که جنبه کنشی دارند (افعال تام) جدا کرد. یا می‌توان افعالی که در جمله صرفاً جنبه نقشی (functional) دارند و برای فراداد مقوله‌های دستوری نمود، زمان دستوری، وجهیت یا جهت فعل به کار می‌روند را با عنوان افعال کمکی از سایر افعال که به عنوان فعل اصلی یا قاموسی هستند جدا کرد.

    افعال کمکی (auxiliary verbs) در زبان انگلیسی، افعالی هستند که برای سؤالی کردن، منفی کردن، ساختن زمان‌های خاص و حالت مجهول به جمله اضافه می‌شوند. این افعال عبارتند از be, do, have, will. هر یک از این افعال ممکن است شکل ساده یا گذشته داشته باشند که کاربردی مختص به خود دارد.[۷۴]

    افعال مدال (modal verbs) یا افعال کمکی وجهی، شامل افعال can, could, may, might, must, need not, shall/will, should/ought to می‌شوند. این افعال توانایی، اجازه، امکان انجام و … را در جمله نشان می‌دهند. شکل افعال مدال با توجه به زمان جمله تغییر می‌کند در نتیجه باید در زمان استفاده از آن‌ها به زمان جمله توجه کرد. این افعال ساختار و کاربردی متفاوت نسبت به افعال کمکی یا افعال اصلی دارند. در واقع افعال مدال بدون معنا نیستند اما برخی از نقش‌های افعال کمکی (مانند منفی کردن یا سؤالی کردن) را ایفا می‌کنند.

    قید[ویرایش]

    قید در انگلیسی شرایط و نحوه عمل صورت گرفته. در زبان انگلیسی قیدهای بسیار متنوعی وجود دارند:

    قید حالت: از قیدهای حالت برای نشان دادن اینکه چیزی «چگونه» اتفاق می‌افتد یا اینکه یک چیز «چگونه» انجام شده‌است استفاده می‌کنند. قیدهای حالت معمولاً با اضافه کردن -ly به انتهای صفات ساخته می‌شوند.

    قیدهای مکان: قید مکان در زبان انگلیسی قیدی است که برای نشان دادن مکان چیزی استفاده می‌شود. قیدهای مکان خود به سه دسته تقسیم می‌شوند: قیدهای مسافت، قیدهای جهت و قیدهای موقعیت.

    قیدهای زمان: قید زمان در زبان انگلیسی قیدی است که برای نشان دادن زمان وقوع چیزی استفاده می‌شود. از قیدهای زمان برای نشان دادن زمان وقوع چیزی یا مدت زمان طول کشیدن چیزی استفاده می‌شود.

    قیدهای تکرار: قیدهای تکرار در زبان انگلیسی نشان می‌دهند که عملی «هر چند وقت یکبار» اتفاق می‌افتد.

    قیدهای احتمال: در زبان انگلیسی قیدهای احتمال برای نشان دادن میزان اطمینان و احتمال انجام شدن یا وقوع کاری استفاده می‌شوند.

    قیدهای مقایسه‌ای: در زبان انگلیسی برای نشان دادن تغییر یا برای مقایسه کردن دو یا چند چیز با هم از قیدهای مقایسه‌ای استفاده می‌کنیم.

    قیدهای عالی: در زبان انگلیسی از قیدهای عالی برای مقایسه کردن بین دو قید استفاده می‌کنند.

    صفت[ویرایش]

    صفت واژه‌ای است که دربارهٔ اسم توضیحی می‌دهد و آن را توصیف می‌کند و معمولاً قبل از اسم می‌آید.

    حرف[ویرایش]

    حرف بزرگتر از فونیم (phoneme) یا صداست و دارای سمبول‌های خاص می‌باشد و در زبان انگلیسی ۲۶ حرف موجود است؛ و بدون شک بی‌شمار واژه دارد.

    نشانگرها و کمیت‌سنج‌ها[ویرایش]

    نشانگرها و کمیت‌سنج‌ها واژه‌هایی که قبل از اسم می‌آیند و مشخص می‌کنند اسم معین، نامعین، قابل شمارش یا غیرقابل شمارش است.

    حرف تعریف در زبان انگلیسی به دو دسته معین (definite) و نامعین (indefinite) تقسیم‌بندی می‌شود. حرف تعریف نامعین برای واژه‌هایی به کار می‌رود که آن واژه‌ها برای گوینده/شنونده نامشخص هستند و ما نمی‌دانیم دربارهٔ کدام چیز یا فرد خاص داریم صحبت می‌کنیم. حرف تعریف نامعین در زبان انگلیسی a و an هستند که a قبل از واژه‌های قابل شمارش مفردی می‌آید که با حروف بی‌صدا (consonant) شروع شوند و an قبل از واژه‌های قابل شمارش مفردی می‌آید که با حروف صدادار (vowel) شروع می‌شوند.

    حرف تعریف در زبان انگلیسی به دو دسته معین (definite) و نامعین (indefinite) تقسیم‌بندی می‌شود.

    پرکاربردترین واژه در زبان انگلیسی the است که حرف تعریف معین در زبان انگلیسی است که برای واژه‌هایی به کار می‌رود که آن واژه‌ها برای گوینده/شنونده مشخص و شناخته شده‌است و ما می‌دانیم دربارهٔ کدام چیز یا فرد خاص داریم صحبت می‌کنیم.

    حرف اضافه[ویرایش]

    واژه ای کوتاه (یک یا دو حرفی) که معمولاً قبل از اسم می‌آید و موقعیت مکانی/زمانی آن را نشان می‌دهد. حروف اضافه به دو دسته تقسیم می‌شوند: حروف اضافه زمان و حروف اضافه مکان و حرکت

    واژگان[ویرایش]

    واژگان انگلیسی به‌طور قابل توجهی در طول قرن‌ها دگرگون شده‌است.[۷۵]

    تعداد واژه‌ها[ویرایش]

    تعداد واژگان انگلیسی بسیار گسترده‌است و هیچ منبع رسمی مانند آنچه برای فرانسوی وجود دارد که تمام واژگان انگلیسی را پذیرفته و شمرده و ثبت کند وجود ندارد.

    برخی از کتاب‌های آموزشی مشهور که واژگان انگلیسی را جمع‌آوری کرده‌اند:

    جستارهای وابسته[ویرایش]

    پانویس[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناصر متقی زبان علمی بسته 8 روز قبل
    1

    ادمین شماره ۴ ۵ ۶ ۷ یاهرشماره ای لازم دوباره تعریف بشه

    ناصر متقی زبان علمی بسته 8 روز قبل
    -1

    لازمه که هنوز یاداشت داشته باشد

    مهدی 7 ماه قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید