در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    پیامبر در مورد احترام به بزرگترها چه فرموده است

    1 بازدید

    پیامبر در مورد احترام به بزرگترها چه فرموده است را از سایت اسک 98 دریافت کنید.

    احترام به بزرگتر

    حرمت‏بزرگترها

    خود «بزرگسالی‏» و «سن بالا» در فرهنگ دینی ما احترام دارد. این‏سخن پیامبر خدا(ص) است: «من عرف فضل کبیر لسنه فوقره، آمنه الله تعالی‏من فزع یوم القیامه‏»; (همان).

    هر کس فضیلت و مقام یک «بزرگ‏» را به خاطر سن و سالش‏بشناسد و او را مورد احترام قرار دهد، خدای متعال او را از هراس ونگرانی روز قیامت ایمن می‏دارد.

    احترام به بزرگترها و ترحم و مهربانی نسبت‏به کوچکترها، ازدستورالعملهای اخلاقی اسلام است و کانون خانواده‏ها را گرم و مصفامی‏سازد و این، توصیه امام صادق(ع) است که فرمود:

    «لیس منا من لم یوقر کبیرنا و لم یرحم صغیرنا»; (همان ص ۱۳۸)

    کسی که بزرگ ما را احترام نکند و کوچک ما را مورد شفقت وعطوفت قرار ندهد، از ما نیست.

    این سخن را نیز از علی(ع) به یاد داشته باشیم که فرمود:

    «یکرم العالم لعلمه و الکبیر لسنه‏»; غررالحکم

    دانشمند را به خاطر علمش و بزرگسال را به خاطر سن او، بایداحترام کرد.

    اگر جوانان قدر پیران را نشناسند و به جایگاه آنان حرمت ننهند،هم رشته‏های عاطفی پیوندهای انسانی از هم گسسته می‏شود، هم ازرافت و عاطفه و تجربه سالخوردگان محروم می‏شوند، هم نشانه‏بی‏توجهی خود به ارزشها را امضا کرده‏اند. حضرت علی(ع) در یکی ازسخنان خویش، ضمن انتقاد از اوضاع زمانه و ناهنجاریهای رفتاری‏مردم، از جمله بر این دو مساله تاکید می‏فرماید: 1- بی‏احترامی‏کوچکترها نسبت‏به بزرگترها 2- رسیدگی نکردن توانگران به‏نیازمندان:

    «انکم فی زمان ... لا یعظم صغیرهم کبیرهم و لا یعول غنیهم فقیرهم‏»;(همان).

    شما در زمانه‏ای به سر می‏برید که کوچک به بزرگ تعظیم و تکریم‏نمی‏کند و ثروتمند، به فقیر رسیدگی نمی‏کند!

    سالمندان به طور عموم، از احترام برخوردارند. اگر پدر و مادرباشند که این وظیفه، سنگین‏تر و مسؤولیت مضاعف است. قرآن کریم‏از تندی و پرخاش نسبت‏به پدر و مادر پیر نهی می‏کند و به سخن نیک‏و لحن شایسته و خضوع و تواضع و گستردن بال رافت در برابر آنان وخیرخواهی و دعا در حق آنان دعوت می‏کند.

    فرمان خداوند، چنین است:

    «اما یبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما و قل‏لهما قولا کریما، واخفض لهما جناح الذل من الرحمه و قل رب ارحمهما کما ربیانی‏صغیرا»;  اسرا ء آیه ۲۳و۲۴

    هر گاه یکی از آن دو (پدر و مادر) یا هر دو نزد تو به سن پیری وسالمندی رسیدند، به آنان اف مگو، آنان را طرد مکن و به آنان سخن‏کریمانه بگو و بال فروتنی را از روی رحمت و شفقت ‏برای آنان‏بگستر، و بگو: پروردگارا! همان گونه که مرا در خردسالی‏ام تربیت‏کردند، تو نیز بر آنان رحمت آور.

    ادب و احترام نسبت‏به پدر و مادر بزرگسال، آن است که: آنان را به‏اسم، صدا نکنی، به احترامشان برخیزی، از آنان جلوتر راه نروی، باآنان بلند و پرخاشگرانه سخن نگویی، نیازهایشان را برآوری،خدمتگزاری به آنان را وظیفه‏ای بزرگ بدانی و از آنان در سن کهولت وپیری مراقبت کنی.

    در حدیث است که امام باقر(ع) فرموده است: پدرم به مردی‏نگریست که همراه پسرش راه می‏رفتند و پسر به بازوی پدرش تکیه‏داده بود. پدرم تا زنده بود، با آن جوان (به خاطر این بی‏حرمتی نسبت‏به‏پدرش) صحبت نکرد. بحارالانوارجلد۷۱

    به همان اندازه که آزردن آنان و «عاق‏» شدن، حرام و نکوهیده است‏و از آن نهی شده است، دل به دست آوردن و جلب رضایت و نیکی به‏آنان سفارش شده است و این خدمتگزاری، سبب بهشتی شدن فرزندان‏به شمار آمده است.

    «ابراهیم بن‏شعیب‏» گوید: به امام صادق(ع) عرض کردم: پدرم بسیارپیر و سالخورده و ناتوان شده است. هر گاه حاجتی داشته باشد او رابرمی‏داریم و بر دوش می‏کشیم. حضرت فرمود: «ان استطعت ان تلی ذلک‏منه فافعل و لقمه بیدک، فانه جنه لک غدا»;  اگر بتوانی عهده‏دار کارهای اوشوی چنین کن، حتی با دستانت لقمه در دهان او بگذار، که این فردای‏قیامت، برای تو بهشت (یا سپر از آتش: جنه) خواهد بود.

                     ******************************

       امام علی(ع) فرمود:

    «وقروا کبارکم، یوقرکم صغارکم‏»;غررالحکم

    به بزرگانتان احترام کنید، تا کوچکترها هم به شما احترام کنند.

    امام صادق(ع) نیز فرموده است:

    «بروا آباءکم، یبرکم ابناؤکم‏»; بحارالنوار جلد ۷۱

    به پدرانتان نیکی کنید، تا فرزندانتان هم به شما نیکی کنند.

    این دقیقا برداشت محصول، از زراعتی است که انسان با رفتارش‏در زمین دل و لوح جان کودکان انجام می‏دهد.

    دهقان سالخورده چه خوش گفت ‏با پسر.

    کای نور چشم من، بجز از کشته، ندروی!


    ***جای سالمندان، پیش از آنکه در «آسایشگاه‏»ها و «سرای سالمندان‏»باشد، کانون گرم و بامحبت‏خانه‏هاست، تا چراغ خانه روشن بماند ومحور تجمع و الفت افراد گردند. و از اندیشه آنان نیز استفاده شود.بالاخره آنان، حاصل یک عمر، تجربه و چشیدن سرد و گرم روزگارندو می‏توانند «مشاور» خوبی در تصمیم‏گیریهای زندگی باشند.

    آنچه در آینه جوان بیند.

    پیر در خشت‏خام، آن بیند.

    این هم بعد دیگری از برخورد با پیران است.

    و چه نیکو سروده است ملک‏الشعرای بهار:

    سحرگه به راهی یکی پیر دیدم.

    سوی خاک، خم گشته از ناتوانی.

    بگفتم: چه گم کرده‏ای اندرین ره؟

    بگفتا: جوانی، جوانی، جوانی.

                                            **********

    ورود به بهشت و برخورداری از درجات بالای بهشتی:

    از جمله آثار اخروی که در نتیجه احترام به پدر و مادر برای انسان حاصل می‌شود، رسیدن به بهشت و بهره‌مندی از نعمت‌های فراوان آن است.

    خداوند در قرآن سعادت و شقاوت انسان را بسته به اعمال او می‌داند و برای هر یک از اعمال انسان درجه و مرتبه‌ای قرار داده است: «برای هر یک برابر اعمالی که انجام داده اند درجاتی است، که پروردگار تو از آنچه می کنند غافل نیست.»(انعام/132)

    اگر احترام به پدر و مادر در نزد خدا در مرتبه‌ای بسیار بالا قرار دارد، پس چه پاداشی بهتر و ارزشمندتر از بهره‌مندی از بهشت و درجات بالای آن برای انسان می‌تواند وجود داشته باشد؟

    امام باقر(ع) در مورد مؤمنان برخوردار از جایگاه والای بهشتی می‌فرماید: «اگر مؤمنی چهار ویژگی در خود داشته باشد خداوند او را در بالاترین و شریف‌ترین جایگاه قرار خواهد داد: کسی که یتیمی را پناه داده و بر او پدرانه نظر افکند، کسی که ضعیفی را مورد ترحم قرار دهد و در حد کفایت به او کمک کند، کسی که به والدین خود انفاق و با آنان مدارا کند، و آن که به ایشان نیکی کرده و از نگران ساختن آنها اجتناب نماید».

    یکی از پیامدهای نیک احترام به والدین، همنشینی با نیکان در آخرت است. بزرگترین آرزو و خواسته اهل‌ ایمان، همنشینی با «ابرار» چه در دنیا و چه در آخرت است. آنان از خدا می‌خواهند که با نیکان بمیرند و با ایشان محشور شوند: «پروردگارا! گناهان ما را بیامرز و زشتی‌های ما را بپوشان و ما را با نیکان بمیران».

    همنشینی با نیکان:

    کسی که به خدا ایمان داشته باشد، برای جلب رضایت خدای متعال و برخورداری از فضل و رحمت الهی تمام سعی و تلاش خود را به کار می‌گیرد و با اعمال شایسته، راه رسیدن به رستگاری را می‌پیماید. یکی از آن اعمال نیک، احترام به پدر و مادر است که سعادت آخرت و همنشینی با نیکان را به‌دنبال خواهد داشت.

    پیامبر اکرم(ص) در بیان نیکی به پدر و مادر و نتیجه آن در آخرت و روز قیامت می‌فرماید: «کسی که برای پدر و مادرش حج انجام دهد و یا بدهکاری آنها را بپردازد، خداوند او را در روز قیامت با نیکان بر می‌انگیزد».

    انسان موجودی است که همیشه به خداوند محتاج است و همواره در تمام کارها باید به او متوسل شود و از او کمک بخواهد. دعا بهترین وسیله ارتباط بین خدا و انسان است. خداوند بزرگ بندگان خود را به دعا کردن سفارش کرده و وعده استجابت به آنان داده است. چنانکه درسوره بقره می‌فرماید: «دعای دعاکننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم».

    البته خداوند متعال برای دعا و استجابت آن و همچنین برای درخواست‌کنندگان آن شرایطی قرار داده است که باید به آن شرایط عمل کرد. در این رابطه پدر و مادر از جمله کسانی هستند که دعایشان در حق فرزندان خوش رفتار مستجاب می‌شود.

    اجابت دعای والدین در حق فرزندان:

    در اهمیت دعا برای فرزندان همین بس که حضرت امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه، دعای 25 را به فرزندان خود اختصاص می‌دهد و از خداوند نیک بختی آ نها را می‌خواهد.

    امام صادق(ع) در اهمیت دعای والدین در حق فرزندان می‌فرماید: «خداوند دعای سه کس را رد نخواهد کرد: دعای پدر در حق فرزند در هنگام نیکی به او، دعای پدر بر ضد فرزند (نفرین) هنگامی که مورد عاق او واقع شود و دعای مظلوم بر ظالم».

    والدین از نظر اخلاقی و تربیتی بر فرزندان خود تأثیر زیادی دارند. پدر و مادر اولین کسانی هستند که فرزندان در تمام مراحل زندگی، آنها را به عنوان الگوی خود قرار می‌دهند.

    بنابراین کسی که انتظار ادب و معرفت و حق‌شناسی از فرزندانش دارد، باید همین حالت را نسبت به پدر و مادر خودش و بزرگترها نشان دهد، تا کوچکترها هم از او بیاموزند. اگر کسی پدر و مادرش را احترام کرد نتیجه آن را در احترام فرزندانش به خود خواهد دید. اگر فرزند ببیند که پدر و مادرشان نیکی به والدین را سرلوحه زندگی خود قرار داده‌اند و به آن اهتمام می‌ورزند، او هم نسبت به آنان چنین خواهد کرد.

    امام صادق(ع) می‌فرماید: «به پدرانتان نیکی کنید تا فرزندانتان به شما نیکی کنند.» (بحارالانوار/ج71/ص65)

    موجب نیکی فرزندان:

    خداوند انسان را به عنوان با ارزش‌ترین گوهر وجود خلق کرد، به او معرفت عطا کرد و میوه محبت و دوستی را در دلش به بار نشاند و خانواده را مکانی امن برای پرورش و آرامش او قرار داد.

               ****************************                                   

    از مهم‌ترین تکالیفی که در قرآن به آن سفارش فراوان شده و در آموزه‌های اسلامی نیز به عنوان یک فضیلت اخلاقی شناخته شده است؛ احسان و احترام به پدر و مادر است چنان که خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: جز خداوند یگانه را پرستش نکنید و به پدر و مادر احسان کنید.(بقره/83)

    منبع مطلب : shaghaygh62.blogfa.com

    مدیر محترم سایت shaghaygh62.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    احترام به بزرگ‌ترها؛ نشانه فرهنگ و تمدن

    آیت‌الله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولی‌فقیه در لرستان، در گفت‌وگو با ایکنا از لرستان، یکی‌از اصول سبک زندگی دینی را احترام به بزرگ‌ترها برشمرد و با بیان این‌که هرچند در اسلام معیار برتری تقواست، اظهارکرد: اما یکی‌از کمالات و ملاک‌ها بزرگ‌تر بودن است.
    وی افزود: گاهی کسی استاد است و بزرگ تلقی می‌شود، پدر و مادر بزرگ هستند معلم بزرگ است، بزرگی گاهی به احسان است و گاهی بزرگی به سن و سال است.
    آیت‌الله میرعمادی ادامه داد: اسلام یک روش را به ما یاد داده که به بزرگ‌ترها را احترام کنیم زیرا آن‌ها خدا را بیشتر عبادت کرده‌اند و به کوچک‌ترها نیز احترام کنیم چون آن‌ها کمتر گناه کرده‌اند‌.

    احترام به بزرگ‌ترها؛ موجب تقرب و نزدیکی به خداوند متعال

    نماینده ولی‌فقیه در لرستان با اشاره به این‌که احترام به بزرگ‌ترها آثار و فواید فراوانی را به همراه دارد، اظهارکرد: احترام به بزرگ‌ترها موجب تقرب و نزدیکی به خداوند متعال است.
    امام جمعه خرم‌آباد با تاکید بر این‌که احترام به بزرگ‌ترها باعث استحکام نظام خانواده می‌شود، ادامه داد: بزرگ‌تر خانواده عمود خانواده و چراغی روشن برای خانواده است اگر بزرگ‌ترها را احترام کنیم انس و مودت در خانواده بیشتر می‌شود.
    این مفسر قرآن‌کریم با بیان این‌که احترام به بزرگ‌ترها دارای اثرات دنیوی و اخروی است، اضافه کرد: در حدیثی آمده است که اگر کسی به بزرگ‌تر احترام بگذارد خداوند او را از ترس روز قیامت حفظ می‌کند.

    احترام به بزرگترها نشانه ادب و حق شناسی است

    وی با بیان این‌که بزرگ‌ترها سردی و گرمی روزگار را چشیده و حاصل یک عمر هستند، احترام به بزرگ‌ترها را احترام به تجربه و پیشکسوتان برشمرد و خاطرنشان کرد: احترام به بزرگ‌ترها نشانه ادب و حق‌شناسی است این در حالی‌است که در روایات تاکید فراوانی به احترام به بزرگ‌ترها شده است.
    آیت‌الله میرعمادی با بیان این‌که ما امروز می‌بینیم برخی خانواده‌ها جای بزرگت‌رها را در سرای سالمندان قرار دادند، اظهارکرد: جای بزرگ‌ترها در سرای سالمندان نیست بلکه در قلب شماست.
    نماینده ولی‌فقیه در لرستان با اشاره به حدیثی از پیامبر اکرم(ص) که فرموده است: «خیر و برکت همراه با بزرگ‌ترهای شماست»، ادامه داد: در حدیث دیگری آمده است که بزرگ در خانواده مثل یک پیامبر در میان امت است حال باید دانست که اگر یک پیامبر در میان امت باشد چه‌قدر اهمیت دارد.
    امام جمعه خرم‌آباد تصریح کرد: در حدیثی از امام صادق(ع) آمده است که آن کسی‌که به بزرگ‌ترها احترام نمی‌کند و به کوچک‌ترها رحم نمی‌کند از ما نیست، کمااینکه بزرگ‌ترها چراغ روشنی بخش خانواده‌ها و محور همدلی هستند و موجب محبت و الفت می‌شوند.
    وی با بیان این‌که بزرگ‌ترها را به خاطر سن و سال احترام بگذاریم، اظهارکرد: اگر به بزرگ‌ترها احترام گذاشته شود قطعاً معنویت در جامعه حاکم می‌شود، در ایام عید در مصاحبه‌های خانه سالمندان، می‌بینیم که مادر هفتاد ساله اشک می‌ریزد و می‌گوید دوست داشتم فرزندم در کنار من باشد.
    آیت‌الله میرعمادی ادامه داد: خداوند متعال در قرآن‌کریم و در آیات ۲۳ و ۲۴ سوره اسراء به فرزندان سفارش می‌کند موقعی که پدر و مادر پیر شدند، آن‌ها را احترام کنید و به پدر و مادر پیر خود حتی «اف» نگویید، آن‌ها را نرنجانید و بزرگوارانه با پدر و مادر برخورد کنید.
    نماینده ولی‌فقیه در لرستان، ادب و احترام به بزرگ‌ترها را نشانه فرهنگ و تمدن دانست و خاطرنشان کرد: احترام به بزرگ‌ترها اثر وضعی دارد اگر به بزرگ‌ترها احترام کنیم فرزندان‌مان به ما احترام می‌کنند.

    انتهای پیام

    منبع مطلب : lorestan.iqna.ir

    مدیر محترم سایت lorestan.iqna.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    احترام به بزرگترها

    احترام به بزرگترها

    نعمت وجود بابرکت آنان، اغلب تا هستند، ناشناخته است. وقتی‏به جایگاه حساس و مهم و نقش کارگشای آنان پی می‏برند که از دست‏بدهند. چه بسیار اختلافها و قهرها و نزاعهای خانوادگی که پس ازدرگذشت «بزرگ خاندان‏» چهره نشان می‏دهد و چه بسیار رابطه‏ها ورفت و آمدها که قطع می‏شود، یا به سردی می‏گراید، و علت آن فقط ازدنیا رفتن محوری است که مایه دلگرمی، امید، انس و معاشرت فامیل‏است.

    رسول خدا(ص) فرمود: «البرکه مع اکابرکم‏» برکت و خیر ماندگار، همراه بزرگترهای شماست.

    در سخن دیگر فرمود: «الشیخ فی اهله کالنبی فی امته‏» پیرمرد در میان خانواده‏اش، همچون یک «پیامبر» در میان امتش‏است.

    این اشاره به همان نقش محوری، فروغ‏بخشی، صفاآوری، هدایت‏و ارشاد، تجمع و الفت است که در وجود آنان نهفته است. پس اگربزرگترها در فامیل و خانواده، چراغ روشنی‏بخش و محور وحدت وهمدلی و عامل انس و ارتباط و رفت و آمدهای خانوادگی‏اند، باید این‏جایگاه، محفوظ بماند و مورد حراست و تقویت قرار گیرد.

    حرمت‏ بزرگترها

    رعایت ادب و مقتضای حق‏شناسی نسبت‏به عمری تلاش‏صادقانه و ایثارها، گذشتها، دلسوزیها و سوختن و ساختنها که بزرگان‏از خود نشان داده‏اند، آن است که در خانواده‏ها مورد تکریم قرار گیرند،عزیز و محترم باشند، به آنان بی‏مهری نشود، خاطرشان آزرده نگردد،به توصیه‏ها و راهنماییهایی که از سر سوز و تجربه می‏دهند، بی‏اعتنایی‏نشود.

    خود «بزرگسالی‏» و «سن بالا» در فرهنگ دینی ما احترام دارد. این‏سخن پیامبر خدا(ص) است: «من عرف فضل کبیر لسنه فوقره، آمنه الله تعالی‏من فزع یوم القیامه‏» هر کس فضیلت و مقام یک «بزرگ‏» را به خاطر سن و سالش‏بشناسد و او را مورد احترام قرار دهد، خدای متعال او را از هراس ونگرانی روز قیامت ایمن می‏دارد.

    احترام به بزرگترها و ترحم و مهربانی نسبت‏به کوچکترها، ازدستورالعملهای اخلاقی اسلام است و کانون خانواده‏ها را گرم و مصفامی‏سازد و این، توصیه امام صادق(ع) است که فرمود: (لیس منا من لم یوقر کبیرنا و لم یرحم صغیرنا»

    کسی که بزرگ ما را احترام نکند و کوچک ما را مورد شفقت وعطوفت قرار ندهد، از ما نیست.

    این سخن را نیز از علی(ع) به یاد داشته باشیم که فرمود: (یکرم العالم لعلمه و الکبیر لسنه‏» دانشمند را به خاطر علمش و بزرگسال را به خاطر سن او، بایداحترام کرد.

    اگر جوانان قدر پیران را نشناسند و به جایگاه آنان حرمت ننهند،هم رشته‏های عاطفی پیوندهای انسانی از هم گسسته می‏شود، هم ازرافت و عاطفه و تجربه سالخوردگان محروم می‏شوند، هم نشانه‏بی‏توجهی خود به ارزشها را امضا کرده‏اند. حضرت علی(ع) در یکی ازسخنان خویش، ضمن انتقاد از اوضاع زمانه و ناهنجاریهای رفتاری‏مردم، از جمله بر این دو مساله تاکید می‏فرماید: 1- بی‏احترامی‏کوچکترها نسبت‏به بزرگترها 2- رسیدگی نکردن توانگران به‏نیازمندان: (انکم فی زمان ... لا یعظم صغیرهم کبیرهم و لا یعول غنیهم فقیرهم‏» شما در زمانه‏ای به سر می‏برید که کوچک به بزرگ تعظیم و تکریم‏نمی‏کند و ثروتمند، به فقیر رسیدگی نمی‏کند!

    نسبت‏به والدین

    سالمندان به طور عموم، از احترام برخوردارند. اگر پدر و مادرباشند که این وظیفه، سنگین‏تر و مسؤولیت مضاعف است. قرآن کریم‏از تندی و پرخاش نسبت‏به پدر و مادر پیر نهی می‏کند و به سخن نیک‏و لحن شایسته و خضوع و تواضع و گستردن بال رافت در برابر آنان وخیرخواهی و دعا در حق آنان دعوت می‏کند.

    فرمان خداوند، چنین است: (اما یبلغن عندک الکبر احدهما او کلاهما فلا تقل لهما اف و لا تنهرهما و قل‏لهما قولا کریما، واخفض لهما جناح الذل من الرحمه و قل رب ارحمهما کما ربیانی‏صغیرا» هر گاه یکی از آن دو (پدر و مادر) یا هر دو نزد تو به سن پیری وسالمندی رسیدند، به آنان اف مگو، آنان را طرد مکن و به آنان سخن‏کریمانه بگو و بال فروتنی را از روی رحمت و شفقت‏برای آنان‏بگستر، و بگو: پروردگارا! همان گونه که مرا در خردسالی‏ام تربیت‏کردند، تو نیز بر آنان رحمت آور.

    ادب و احترام نسبت‏به پدر و مادر بزرگسال، آن است که: آنان را به‏اسم، صدا نکنی، به احترامشان برخیزی، از آنان جلوتر راه نروی، باآنان بلند و پرخاشگرانه سخن نگویی، نیازهایشان را برآوری،خدمتگزاری به آنان را وظیفه‏ای بزرگ بدانی و از آنان در سن کهولت وپیری مراقبت کنی.

    در حدیث است که امام باقر(ع) فرموده است: پدرم به مردی‏نگریست که همراه پسرش راه می‏رفتند و پسر به بازوی پدرش تکیه‏داده بود. پدرم تا زنده بود، با آن جوان (به خاطر این بی‏حرمتی نسبت‏به‏پدرش) صحبت نکرد.

    به همان اندازه که آزردن آنان و «عاق‏» شدن، حرام و نکوهیده است‏و از آن نهی شده است، دل به دست آوردن و جلب رضایت و نیکی به‏آنان سفارش شده است و این خدمتگزاری، سبب بهشتی شدن فرزندان‏به شمار آمده است.

    ابراهیم بن‏شعیب‏» گوید: به امام صادق(ع) عرض کردم: پدرم بسیارپیر و سالخورده و ناتوان شده است. هر گاه حاجتی داشته باشد او رابرمی‏داریم و بر دوش می‏کشیم. حضرت فرمود: «ان استطعت ان تلی ذلک‏منه فافعل و لقمه بیدک، فانه جنه لک غدا» اگر بتوانی عهده‏دار کارهای اوشوی چنین کن، حتی با دستانت لقمه در دهان او بگذار، که این فردای‏قیامت، برای تو بهشت (یا سپر از آتش: جنه) خواهد بود.

    منبع مطلب : mahe-ah.blogfa.com

    مدیر محترم سایت mahe-ah.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 9 روز قبل
    0

    سلام درباره سخن پیامبر هچ نبود ولی مفید بود ممنون

    مهدی 2 ماه قبل
    0

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید